ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്
ഓഫീസിലിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ പുതിയൊരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നത്. അച്ചുവും സൽമാനും ചേർന്നുള്ള ഒരു പുതിയ തെലുങ്ക് സോങ്ങിന്റെ റീൽ!
സത്യം പറഞ്ഞാൽ അത് തുറക്കാൻ എനിക്ക് ചെറിയൊരു പേടിയുണ്ടായിരുന്നു.
പഴയതുപോലെ ഇന്റിമേറ്റ് സീനുകൾ ഉണ്ടാകുമോ എന്നതായിരുന്നു എന്റെ ആശങ്ക.
പക്ഷേ, വീഡിയോ പ്ലേ ആയപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. അതിൽ അശ്ലീലതയോ അനാവശ്യമായ തൊട്ടുരുമ്മലുകളോ ഇല്ലായിരുന്നു. തികച്ചും എനർജിറ്റിക് ആയ, വേഗതയേറിയ സ്റ്റെപ്പുകളുള്ള ഒരു പക്കാ ഡാൻസ് വീഡിയോ!
സൽമാന്റെയും അച്ചുവിന്റെയും പ്രകടനം അതിഗംഭീരമായിരുന്നു. അവളുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും വലിയൊരു ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഒരു ഡാൻസർ എന്ന നിലയിൽ അവൾ ഒരുപാട് വളർന്നിരിക്കുന്നു.
എനിക്ക് ആ വീഡിയോ ഒത്തിരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ ആ റീലിന് താഴെ ഒരു ‘ലവ്’ ❤️സ്റ്റിക്കർ കമന്റ് ചെയ്തു.
അവൾക്ക് അത് കാണുമ്പോൾ സന്തോഷമാകുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. ആ പോസിറ്റീവ് എനർജിയിൽ ഞാൻ എന്റെ ജോലികൾ തുടർന്നു.
തിരികെ റൂമിലെത്തിയ ഉടനെ ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു. അച്ചു വേഗം തന്നെ ഫോൺ എടുത്തു.
”അച്ചു… ആ തെലുങ്ക് റീൽ ഞാൻ കണ്ടു കേട്ടോ! സൂപ്പർ ആയിട്ടുണ്ട്,” ഞാൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“നീ ശരിക്കും തകർത്തു. സൽമാനും നന്നായി കളിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ എനർജി എനിക്ക് വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. നിന്നെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് അഭിമാനം തോന്നുന്നു.”
എന്റെ പുകഴ്ത്തൽ കേട്ടപ്പോൾ അച്ചുവിന് വലിയ സന്തോഷമായി.
“സത്യമാണോ ഹരീ? നിനക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ? താങ്ക്സ് ടാ…” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആ ആശ്വാസം പ്രകടമായിരുന്നു.
അല്പനേരം ആ ഡാൻസിനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചു. സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവളുടെ ശബ്ദം കുറയുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“എന്താടാ, നീ വല്ലാതെ തളർന്നിട്ടുണ്ടോ?”
ഞാൻ ചോദിച്ചു.
”അതെ ഹരി… ഇന്ന് രാവിലെ മുതൽ പ്രാക്ടീസ് ആയിരുന്നു. പിന്നെ ഷൂട്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പോഴേക്കും നേരം വൈകി. നല്ല ടയർഡ് ആണ്, എനിക്ക് കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ വയ്യ. ചെറിയൊരു ഉറക്കം വരുന്നുണ്ട്,”
അവൾ കൊഞ്ചലോടെ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ ക്ഷീണം എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാമായിരുന്നു.
“ശരി മുത്തേ, നീ പോയി കിടന്നോ. നല്ലോണം ഉറങ്ങിക്കോ. നമുക്ക് നാളെ സംസാരിക്കാം,”
ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
”ശരി ഹരി… ഉമ്മ. ഗുഡ് നൈറ്റ്,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ ഫോൺ വെച്ചു.
അവളോടുള്ള വിശ്വാസം കൂടിവരുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. പഴയ പിണക്കങ്ങൾ ഒക്കെ മാറി ഞങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങുകയാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു.
പക്ഷേ, ആ സമാധാനത്തിന് എത്രത്തോളം ആയുസ്സുണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് ശനിയാഴ്ചയായിരുന്നു. ഓഫീസിൽ അവധിയായതുകൊണ്ട് പതിവിലും വൈകിയാണ് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റത്. ജനാലയ്ക്കൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചുകിടക്കുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളികൾ നോക്കി ബെഡിൽ കിടക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് നാട്ടിലായിരുന്നു. അച്ചു ഇപ്പോൾ സ്റ്റുഡിയോയിൽ തിരക്കിലായിരിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം.
എങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദം ഒന്ന് കേൾക്കാൻ തോന്നിയതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു.
പലപ്പോഴും തിരക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഫോൺ എടുക്കാത്ത അച്ചു, ഇത്തവണ ആദ്യത്തെ ബെല്ലിൽ തന്നെ ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.
”ഹലോ ഹരീ… നീ എഴുന്നേറ്റോ?” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ നല്ല ഉന്മേഷമുണ്ടായിരുന്നു.
”എഴുന്നേറ്റു മുത്തേ. ഇന്ന് എനിക്ക് ലീവ് ആണല്ലോ, അതുകൊണ്ട് കുറച്ച് മടി പിടിച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു. നീ എവിടെയാ? സ്റ്റുഡിയോയിലാണോ?”