അവൾ ആ വലിയ സ്പ്രിംഗ് ബെഡിന്റെ ഒരറ്റത്ത് ചെന്നിരുന്നു. ആ സമയം ബാത്ത്റോബ് മാത്രം ധരിച്ച ശിവപ്രസാദ് പതുക്കെ അവളുടെ തൊട്ടടുത്തായി വന്നിരുന്നു. അയാളുടെ സാമീപ്യം അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കിയെങ്കിലും ഹരിയോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൾ അത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല.
”ഹലോ ഏട്ടാ… റേഞ്ച് പോയതാ, ഇപ്പോൾ വന്നു .”
തനിമയുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”മോളെ, എവിടെയാ നീ? ഞാൻ എത്ര വട്ടം വിളിച്ചു! അവിടെ ഭയങ്കര മഴയാണെന്ന് വാർത്തയിൽ കണ്ടു. . നീ എവിടെയാ ഇപ്പോൾ?”
ഹരിയുടെ പരിഭ്രമം ഫോണിലൂടെ വ്യക്തമായിരുന്നു.
തനിമ ഒന്ന് ശിവപ്രസാദിനെ നോക്കി. അയാൾ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. അവൾ പതുക്കെ കള്ളം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
”അതേ ഏട്ടാ… മണ്ണിടിഞ്ഞു ചുരം ബ്ലോക്കാ. വണ്ടികളൊന്നും വിടുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അടുത്തുള്ള ഒരു റിസോർട്ടിൽ റൂം എടുത്തു. കൂടെയുള്ളവരൊക്കെ അവരുടെ റൂമുകളിലുണ്ട്. എനിക്ക് തനിയെ ഒരു മുറി കിട്ടി ഏട്ടാ. പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല, ഞാൻ സേഫ് ആണ്.”
അവൾ ‘തനിയെ ഒരു മുറി’ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ശിവപ്രസാദ് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അയാൾ തന്റെ കൈ പതുക്കെ അവളുടെ തുടയോട് ചേർന്ന് ബെഡിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
”ശരി മോളെ, നീ ഡോറൊക്കെ നന്നായി ലോക്ക് ചെയ്തോ. ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ, പേടിയുണ്ടെങ്കിൽ ലൈറ്റിട്ടു കിടന്നോ. വെളുപ്പിന് ചുരം തുറന്നാലുടൻ ഇറങ്ങണം കേട്ടോ.”
ഹരിയുടെ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ തനിമയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“ശരി ഏട്ടാ… ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോവാ… വെളുപ്പിന് വിളിക്കാം.”
ഫോൺ വെച്ചതും തനിമ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. പക്ഷേ അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് തന്റെ തൊട്ടടുത്ത്, ഏതാണ്ട് ദേഹത്ത് മുട്ടിയിരിക്കുന്ന ശിവപ്രസാദിനെയാണ്. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ കാമവും ഒരു വിജയഭാവവും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.
ശിവപ്രസാദ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഗൂഢമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“നീ പറഞ്ഞത് വളരെ ശരിയാണ് തനിമ. നമ്മൾ ഒരു മുറിയിലാണ് ഉള്ളതെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ അയാൾ വെറുതെ ടെൻഷനാകും. സത്യം എപ്പോഴും പറയണം എന്ന് നിർബന്ധമില്ലല്ലോ, പ്രത്യേകിച്ച് ഇതുപോലൊരു രാത്രിയിൽ.”
“ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ ഉണ്ടെന്ന് ഏട്ടൻ അറിഞ്ഞാൽ തീർന്നു സാർ”
“അതൊന്നും ആരും അറിയില്ല തനിമ ഇന്നത്തെ രാത്രി നമ്മൾ ഇവിടെ ഉള്ളത് വേറെ ആരും അറിയില്ല വാക്ക്..”
“മ്മ്”
തനിമ പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം ഒരു തീ പോലെ പടരുകയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ ആ വലിയ ബെഡിന്റെ ഒരറ്റത്തേക്ക് നീങ്ങി കിടന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് ആ കട്ടിയുള്ള പുതപ്പ് കഴുത്തറ്റം വരെ വലിച്ചിട്ടു. ആ സിൽക്ക് ബാത്ത്റോബിനുള്ളിൽ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ബെഡിന്റെ സ്പ്രിംഗുകളെപ്പോലും ചലിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”ഞാൻ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യുകയാണ്, ഗുഡ് നൈറ്റ് തനിമ,”
ശിവപ്രസാദ് പറഞ്ഞു.
സ്വാച് ഓഫ് ചെയ്തതും മുറി ഇരുട്ടിലായി. പുറത്ത് പെയ്യുന്ന കനത്ത മഴയുടെ ഇരമ്പലും ഇടിമുഴക്കവും മാത്രം ബാക്കിയായി. പെട്ടെന്ന് ആകാശത്ത് ഒരു വലിയ മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു. ആ വെളിച്ചം മുറിക്കുള്ളിലെ ഗ്ലാസ് ഭിത്തികളിൽ തട്ടി പ്രതിഫലിച്ചപ്പോൾ തനിമ അറിയാതെ കണ്ണ് തുറന്നു.
മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ശിവപ്രസാദ് തന്റെ ബാത്ത്റോബിന്റെ അരയിലെ കെട്ട് അഴിച്ചു മാറ്റിയിരുന്നു. ആ കോട്ടിനു പുറത്ത് അയാൾ പൂർണ്ണ നഗ്നനായിട്ടാണ് നിന്നിരുന്നത്. അയാളുടെ കുലച്ച കുണ്ണ മേലോട്ട് ഉയർന്ന് കമ്പിയായി തള്ളി നിൽക്കുന്നത് ആ നിമിഷത്തെ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ വ്യക്തമായി കണ്ടു .
എന്നാ നേരത്തെ ദുരത്തിന്നു കണ്ട അവൾ അടുത്തു അതിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭയം കൊണ്ട് അവൾ പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് വീണ്ടും ചുരുണ്ടുകൂടി. കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചെങ്കിലും ആ കാഴ്ച അവളുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞില്ല.