ചന്തുവിൻ്റെ അമ്മ – 1

ഇതൊരു ഇൻസെസ്റ്റ് കഥാ സീരീസാണ് ആണ്. നിഷിദ്ധസംഗമ കഥകൾ ഇഷ്ടമുള്ളവർ മാത്രം തുടർന്ന് വായിക്കുക.

---

 

ചന്തു അന്ന് നേരത്തെ ബാങ്കിൽ നിന്നും വന്നു. നല്ല തലവേദന ഉണ്ടായിരുന്നു, അതും വച്ചു ജോലി ചെയ്ത് വെറുതെ പണിയാക്കണ്ട എന്നു വിചാരിച്ചാണ് പോന്നത്. കുറച്ചു നേരം വന്നു കിടന്നപ്പോ ഒരു ഉഷാറ്റൊക്കെ തോന്നി. അവൻ കുറച്ച് നേരം ടീവി ഒക്കെ കണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ ആകെ ബോറടിയായപ്പോ അമ്മക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു

“അമ്മ എപ്പോഴാ വരുന്നേ? എനിക്ക് ആകെ ബോറടിക്കുന്നു.”

ചന്തുവിൻ്റെ അമ്മക്ക്‌ ടൗണിൽ ഒരു തുണിക്കട ഉണ്ട്. പ്രധാനമായും സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കും ഉള്ള ഡ്രസ്സ്‌ ആണ് വിൽക്കുന്നത്. ‘നിർമല’ എന്നാണ് പേര്, 45 വയസ്സുണ്ടെങ്കിലും അത് പറയില്ല, തുണിക്കട നടത്തുന്നതുകൊണ്ടാകാം അല്പം മോഡേൺ ആണ് കക്ഷി. പിന്നെ ശരീരം നന്നായി നോക്കും.
ഭർത്താവ് മരിച്ചതിനു ശേഷം കിട്ടിയ ഇൻഷുറൻസ് തുക കൊണ്ടാണ് ആ കട നിർമല തുടങ്ങിയത്. ബന്ധുക്കളുടെ ഒന്നും സഹായമില്ലാതെ ഇത്രയും കൊണ്ടെത്തിച്ചു. മകനിപ്പോ ബാങ്കിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ, 24 വയസായെങ്കിലും അമ്മയില്ലാതെ ഒരു ദിവസം പോലും അവന് സങ്കൽപ്പിക്കാനാകില്ല.

ഇതൊക്കെ ആണെങ്കിലും ബന്ധുക്കൾക്ക് ഇപ്പോഴും അവളൊരു അഹങ്കാരി ആണ്. ആരുടെയും സഹായം വേണ്ട എന്ന് കട്ടായം പറഞ്ഞതു കൊണ്ടാകാം അത്. ആ തുണിക്കടയും പിന്നെ ചന്തുവും ആണ് അവളുടെ ലോകം.

കടയിലെ തിരക്ക് തെല്ലൊന്ന് കുറഞ്ഞപ്പോ അവൾ മൊബൈൽ നോക്കി. ചന്തുവിന് റിപ്ലൈ കൊടുത്തു:

“ഓണക്കാലമല്ലേ മോനെ, അല്പം തിരക്കുണ്ട്. 6 മണി കഴിയും എത്തുമ്പോൾ.”

ചന്തു ഉടനെ തന്നെ ഒരു കരയുന്ന ഇമോജി അയച്ചു:

“എൻ്റെ ചക്കര കരയല്ലേ, മോനു വേണ്ടിയല്ലേ ഞാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്. തല്ക്കാലം വല്ല സീരീസ് എടുത്തു കാണു” അവൾ പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് അങ്ങനെ വേറൊന്നും കാണണ്ട, അമ്മ വേഗം വന്നാൽ മതി. അല്ലേലും എന്നേക്കാൾ ആ കടയെ ആണല്ലോ ഇഷ്ടം,” ഇത്തിരി ദേഷ്യത്തോടെയാണ് അവൻ ആ മെസ്സേജ് അയച്ചത്.

“ആര് പറഞ്ഞു? നീയല്ലേ എൻ്റെ എല്ലാം. നിൻ്റെ സന്തോഷം കഴിഞ്ഞേ എനിക്ക് എന്തും ഉള്ളു.”

“എന്നാ സന്തോഷിപ്പിക്ക്‌ എന്നെ” അവൻ തിരിച്ചു അയച്ചു.

കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് റിപ്ലൈ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. നിർമലക്ക്‌ ഉള്ളിൽ ചെറിയ ചിരി വന്നു, തൻ്റെ മകൻ്റെ ഇത്തരം കുസൃതികളിലാണ് അവൾ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയിരുന്നത്.

“എനിക്കറിയാം നിന്നെ എങ്ങനെ സന്തോഷിപ്പിക്കണമെന്ന്.”

“കള്ളകുട്ടാ..”

എന്നിട്ട് ഒരു വിങ്കിങ് ഇമോജിയും അവൾ അയച്ചു.

ചന്തുവിൻ്റെ ഹൃദയംപിടക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അമ്മയുടെ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നപ്പോൾ അവൻ മൊബൈൽ നോക്കി. അവൻ്റെ ഉള്ളിലൊരു കൊള്ളിമീൻ പോയതുപോലെ. അമ്മയുടെ ആലില പോലുള്ള അരക്കെട്ടിൻ്റെയും, അഴകൊത്ത പൊക്കിളിൻ്റെയും ഫോട്ടോ. സാരി നല്ലവണ്ണം താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചാണ് നിർമല അത് അയച്ചത്, പിങ്ക് പാന്റീസ് ൻ്റെ ഇലാസ്റ്റിക്ക് വരെ കാണാം.

“തല്ക്കാലം എൻ്റെ പൊന്നുമോൻ ഇത് കണ്ട് അങ്ങ് ചെയ്തോ. പിന്നെ ഒരു കാര്യം, രാത്രി എങ്ങാനും ‘എനിക്ക് വയ്യ, പൊങ്ങുന്നില്ല’ എന്നെങ്ങാനും പറഞ്ഞാ..അങ്ങ് കളിക്കും ഞാൻ നിന്നെ” എന്നിട്ട് ഒരു GIF ഉം അവൾ അയച്ചു.

മെസേജ് അയച്ചപ്പോഴേക്കും അവളുടെ പാന്റീസ് നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്ന് മുതലാണ് ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഇങ്ങനെയൊരു വികാരം വന്നു തുടങ്ങിയതെന്ന് അവളാലോചിച്ചു. അതെ കഴിഞ്ഞ ഓണക്കാലത്തു. ഇപ്പോളും അതോർക്കുമ്പോ ഒരു രോമാഞ്ചമാണ്. അതില്പിന്നെ അവൻ്റെ കൂടെ കിടക്കാത്ത ഒരു രാത്രിയും ഉണ്ടായിട്ടില്ല അവൻ്റെ ചൂടും വിയർപ്പും. ആലോചിച്ചപ്പോൾ വേഗം വീട്ടിലെത്താൻ തോന്നി അവൾക്ക്. വേഗം ഒരു മെസ്സേജ് കൂടെ അയച്ചു:

“കളയല്ലേ, ഞാൻ ദേ വരുന്നു, എൻ്റെ വായിൽ തന്നാൽ മതി..”

വീട്ടിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോൾ അവൾ അതാലോചിച്ചു, കഴിഞ്ഞ ഓണക്കാലം. അവളുടെ ഗ്രാമം മൊത്തം പ്രളയത്തിലായതും, കിട്ടിയ സാധനങ്ങളെല്ലാമെടുത്ത് ചന്തുവിനോപ്പം തുണിക്കടയിൽ താമസമാക്കിയ ആ പത്തു ദിവസങ്ങൾ. അതാണെല്ലാം മാറ്റിയത്.