“മോനെ….. നീ അമലിനെ വിളിച്ചായിരുന്നോ?” ബാത്രൂം ഡോറിന്റെ അവിടെനിന്നും അവർ എന്റെ നേരെ പതിയെ നടന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ദൈവമേ! പെട്ടല്ലോ ഇതിനിപ്പോ ഞാൻ ഇനി എന്ത് ഉത്തരം പറയും? അമലിനെ ഞാൻ ഇന്നലെ വാക്ക് കൊടുത്തതാണ് ഇതിനെ പറ്റി അമ്മയോട് ഒന്ന് സൂചിപ്പികില്ല എന്ന കാര്യം. പക്ഷെ ഈ വൈകരികമായ നിമിഷത്തിൽ ഞാൻ സത്യം വിളിച്ചു പറഞ്ഞെങ്കിൽ എന്റെ കാര്യവും ആപത്താണ്.
“ആ….അമൽ…. അമലിനെ ഞാൻ ക…. ഇന്നലെ കണ്ടായിരിന്നു…..” വിറച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“എന്തിന്?”
“അത്….. അതുപിന്നെ, മറ്റേ ക… കാര്യം….. ആ-”
“മ്മ്… മതി…. മനസിലായി….!”
“അമ്മേ പ്ലീസ്!! അമ്മ എന്നോട് ദയവു ചെയ്തു ക്ഷമിക്കണം. സ്വന്തം അമ്മയെ പറ്റി അങ്ങനെയൊരു കാര്യം കേട്ടപ്പോൾ താങ്ങാനാവാത്ത അത്ര മാനസിക സമ്മർദ്ദം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ…….”
“എന്നിട്ട് നീ അവൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം വിശ്വസിച്ചോ?”
“ഇ… അ…. മ്മ്…. ഇല്ല…. “
“ഇല്ലേ?”
“ഞാൻ വിശ്വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത കാര്യമാണ് അത് പക്ഷെ, ഒന്ന് യുക്തി പരമായി വിഷദികരിച്ചു ചിന്തിച്ചപ്പോൾ-”
“ചിന്തിച്ചപ്പോൾ?”
“അ…. എനിക്ക്…. “
“മതി…..! മോൻ ഇങ് വാ, ബെഡിൽ ഇരിക്ക്.” പെട്ടത് എന്നോട് സഹതാപം കാണിക്കുന്നപോലെയുള്ള രീതിയിൽ അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
എന്റെ കൈയും കാലും തളരാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഒരു വിധേനെ മെനകെട്ട് ഞാൻ ആ ബെഡിന്റെ അറ്റത്ത് ഇരുന്നു. കൂടെ അമ്മയും. എന്നിട്ട് അമ്മ എന്റെ തുടയിൽ കൈ വെച്ചിട്ട് എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
“മോനെ, അവൻ നിന്നോട് എന്തൊക്കെ, എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ….. ആ നടന്നു എന്ന് പറയുന്ന കാര്യം, ആ ഗോസിപ്…. ആ….…അത്….. സത്യമാണ്….!”
സ്വന്തം അമ്മയുടെ വായയിൽ നിന്നും തന്നെ ആ സത്യം, ആ ഒടുക്കത്തെ സത്യം, സ്വന്തം മകൻ തൊട്ടടുത്തെ മുറിയിൽ തന്നെയുള്ളപ്പോൾ കൂടെ വർക്ക് ചെയ്യുന്ന സഹപ്രവർത്തകനുമായി വന്യമായ രീതിയിൽ അവിഹിത ബന്ധം പുലർത്തി എന്ന ആ ഭയാനകമായ സത്യം കേട്ടപ്പോൾ നടപ്പുറത്തുകൂടെ ഒരു മിന്നിലടിചതു പോലെയൊരു ഷോക്ക് ആയിരുന്നു എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്.
പക്ഷെ അമ്മയുടെ ഏറ്റുപറച്ചിൽ ഒക്കെ കേട്ടിട്ടും ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയുമില്ല, ദേഷ്യമായിട്ടും പ്രതികരിച്ചതുമില്ല. കാരണം, എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയെന്ന് പറയാനായി ലോകത്ത് ഇപ്പോൾ ഇവർ മാത്രെമേ ഉള്ളു, പണ്ട് സ്കൂളിലും, ഹൈ സ്കൂളിലും പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് പെൺകുട്ടികളൊക്കെ എന്നെ തടിയനെന്നും, ആണുങ്ങൾ കൊച്ചുകുണ്ണ രാഹുലെന്നും ഒക്കെ വിളിച്ചു ഒരു കഴിവില്ലാത്തവനെ പോലെ എന്നെ മുദ്ര കുത്തുമ്പോൾ എനിക്ക് താങ്ങായി എന്റെ കൂടെ എന്നും നിന്നത് അമ്മ മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട് എനിക്കൊരിക്കലും അവരെ തള്ളി ആവില്ല, അതെന്നെകൊണ്ട് ഒരിക്കലും കഴിയില്ല!
“മോൻ എന്താ ഒന്നും പറയാതെ?” അമ്മ എന്റെ തുടയിൽ വെച്ചിരുന്ന കൈകൊണ്ട് എന്നെയൊന്നു തട്ടിയിട്ട് ചോദിച്ചു.
“ശരിയാണ്, ഒരു മകന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ അമ്മ ചെയ്തത് തെറ്റാണ്. പക്ഷെ, കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഞാനൊരു യൂട്യൂബ് വീഡിയോയിൽ കണ്ടായിരിന്നു പ്രവാസിയായ ഭർത്താവിന്റെ ഭാര്യയായ സ്ത്രീയുടെ കഷ്ടപ്പാടുകളെയും, ആവിശ്യങ്ങളെയും പറ്റി-”
“മോൻ പറഞ്ഞു വരുന്നത് എന്താണ്?” പറഞ്ഞു മുഴുവിപ്പിക്കുന്നതിനു മുൻപ്, വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവർ ചോദിച്ചു.
“അതായത് ഏതൊരു മനുഷ്യനും ഒരു തെറ്റ് പറ്റും, അമ്മയുടെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ആ തെറ്റ് ചെയ്യാനുള്ള എല്ലാ സാഹചര്യവും അമ്മയുടെ മുമ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുതാനും. അതുകൊണ്ട് അമ്മ പേടിക്കണ്ട. ഞാൻ ഒരിക്കലും അമ്മയെ തള്ളി പറയില്ല!, നിങ്ങൾ അല്ലാതെ പിന്നെയെനിക്ക് വേറെ ആരാ ഉള്ളത്-” ന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ അവരുടെ തോളിലേക്കു ചാഞ്ഞു.