“പിന്നെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം മക്കൾ ആണെന്നും, അറിയാം.” മോൾ മണികിലുങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ഞങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദരായി ഇരുന്നു.
സത്യങ്ങൾ വെളിവാക്കപ്പെടുമ്പോൾ നമ്മൾ എപ്പോഴും അങ്ങനെയാണല്ലൊ!
“ഞങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ ഈ സ്നേഹം ആണ് ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടം. ഏറ്റവും നല്ല പേരെന്റ്സ് സിബ് ലിങ്ങ്സ് ആണെന്നാണ് ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ ഫ്രണ്ട്സിന്റെ വീടുകളിൽ ചിലരുടെ മാതാപിതാക്കളും, നിങ്ങളെപ്പോലെയാണ്. ആ ഫ്രണ്ട്സും, അക്കാര്യം ഞങ്ങളോട് പറയാറുണ്ട്. പക്ഷേ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെപ്പറ്റി ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.” മോൻ പറഞ്ഞു.
“ഇതേപ്പറ്റി നിങ്ങളുടെ ഫ്രണ്ട്സിനറിയാമോ?“ ചേച്ചി ചോദിച്ചു.
“ഇല്ലമ്മാ. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഡേറ്റിങ്ങിൽ ആണെന്നാണ് ഞങ്ങളുടെ ഫ്രണ്ട്സിനോട് പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത്. കരിയർ ബിൽഡ് ചെയ്യുന്നതുവരെ സെക്സിനോ ഒന്നും ഇന്ററസ്റ്റില്ലെന്നാണ് തീരുമാനം എന്നാണ് ഞങ്ങൾ അവരോട് പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ ഗ്രേഡ് അറിയാവുന്നതിനാൽ അവർക്ക് അത് മനസ്സിലാവും.”
ഇവിടെ ഒരു പ്രായം കഴിഞ്ഞാൽ കുട്ടികൾ ഡേറ്റിങ്ങ് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ അവർക്ക് എന്തോ കുഴപ്പം ഉണ്ടെന്നാണ് പൊതുവേ കരുതാറ്. അതേതായാലും ഇവർ കവറപ്പ് ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു.
“അതുമതി. ആദ്യം കരിയർ ബിൽഡ് ചെയ്യണം. അതുവരെ ആരും ഇതൊന്നും അറിയരുത്.“ ചേച്ചി പറഞ്ഞു.
“ഷുവർ അമ്മാ.“ രണ്ടു മണിനാദങ്ങളും ഒപ്പം മുഴങ്ങി!
കുറച്ചു സമയം ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങളുടെ ബെഡ്ഡിൽ…?” ഞാൻ മനസ്സിൽ ചോദിച്ച ചോദ്യം, ചേച്ചി തുറന്ന് ചോദിച്ചു.
“ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഇവൾക്ക്, നിങ്ങളുടെ ബെഡ്ഡിൽ കിടക്കണം എന്ന് തോന്നും. അപ്പോൾ ഞങ്ങളും നിങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെയാണല്ലോ എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഓർമ്മ വരും. ആ സമയം ഇവൾക്ക് വല്ലാത്ത ആവേശമാണ്. ഒപ്പം എനിക്കും.” മോന്റെ സ്ഫുടമായ സത്യസന്ധമായ മറുപടി!
അവർക്ക് ഇന്നേവരെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒന്നും ഒളിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല.
അതിനാൽത്തന്നെ എപ്പോഴും അവരുടെ ഉത്തരങ്ങളും വളരെ
സത്യസന്ധവും ആയിരിക്കും.
ഇപ്പോഴും അതേ!
ചേച്ചി ‘ഇനി എന്ത്?’ എന്ന നിശബ്ദ ചോദ്യവുമായി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
ഇനി ഞങ്ങൾക്ക് അവരിൽ നിന്ന് ഒന്നും ഒളിക്കാനോ, അവർക്ക് ഞങ്ങളിൽ നിന്നും ഒന്നും മറയ്ക്കാനോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, ഞാൻ മെല്ലെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, അനുകൂലഭാവത്തിൽ തലയാട്ടി.
ചേച്ചിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയം തൂവൽ പോലെ കനം കുറഞ്ഞു. കാരണം, ഇനി ഒന്നും, ഒരിക്കലും ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ രഹസ്യമല്ല.
ഞങ്ങളുടെ അവസാനത്തെ രഹസ്യവും വെളിവായിരിക്കുന്നു!
ഞാൻ എന്റെ മക്കളെയും, ചേച്ചിയെയും മാറി മാറി നോക്കി.
എല്ലാവരുടേയും കണ്ണുകളിൽ, തെളിഞ്ഞ, മറയില്ലാത്ത നിഷ്കളങ്കത മാത്രം!
സ്നേഹം മാത്രം നിറച്ച പുഞ്ചിരിയോടെ, എന്റെ കൈകൾ ഞാൻ മക്കളുടെ നേരെ തുറന്നു.
ഞങ്ങളുടെ മോനും, മോളും, കളങ്കമില്ലാത്ത, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ, എന്റെ ഇരുവശത്തും പറന്ന് വന്ന്, എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്റെ കവിളുകളിൽ ഉമ്മകൾ പെയ്തു.
‘അവർ പേടിച്ചിരുന്നുവോ ഞാൻ മറ്റേതെങ്കിലും വിധത്തിൽ പ്രതികരിക്കുമെന്ന്?’ ഞാൻ ആലോചിച്ചു.
‘എനിക്കതിന് ആവില്ലല്ലോ. കാരണം മോനും, മോളും, ഞങ്ങൾ തന്നെയല്ലേ? ഞങ്ങളുടെ കുട്ടിക്കാലം തന്നെയല്ലേ?’
ഞാൻ മനസ്സിൽ അതു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ചേച്ചിയുടെ കണ്ണുകളിലും ആ അറിവു ഞാൻ വായിച്ചു.
എന്റെ കൈകൾ ഞങ്ങളുടെ മക്കളെ ചുറ്റിപ്പുണർന്നു.
ഇരുവരും എന്റെ ഇരുപുറവുമായി ഇരുന്നു. എന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു.
ഞാൻ അവരുടെ മുടിയിൽ തലോടി ആ കവിളുകളിൽ തിരികെ ഉമ്മകൾ നൽകി.
“ബി കെയർഫുൾ!”
“ഷുവർ ഡാഡ്!” വീണ്ടും ആ മധുരമായ മണിനാദങ്ങൾ. ഞങ്ങളുടെ മക്കളുടെ!
മോന്റെ ഒരു കൈ എന്നെ ചുറ്റി. മോളും എന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
ചേച്ചിയും എഴുന്നേറ്റ് മോളുടെ അപ്പുറം ഇരുന്നു. അവളുടെ കവിളിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു.
