സേതു സായിപ്പിനോട് പറഞ്ഞു തീർന്നതും ആദ്യത്തെ ആൾ അവനും നേരെ വടിവാൾ വീശിയിരുന്നു..സേതു തല കുനിച്ചു വെട്ടു ഒഴിഞ്ഞു മാറി.വാള് പിടിച്ചുയിരുന്ന വലുത് കൈയിൽ സേതുവിന്റെ പിടിമുറുക്കി അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി കൈ ഒന്നും തിരിച്ചു കറക്കി നിലത്തേക്കും പൊക്കി അടിച്ചു..അമ്മ എന്നു വിളിച്ചു അവൻ നിലത്തും കിടന്നു കരഞ്ഞു…
“ഗോവകരൻ എന്നു പറഞ്ഞിട്ടു അവൻ അമ്മ എന്നാണല്ലോ വിളിച്ചത് സായിപ്പേ “..സേതു തന്റെ നേരെ ഓടിവരുന്നവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു..
“ഡയലോഗ് അടിക്കാതെ നീ ഫൈറ്റ് ചെയ്യും “.സായിപ്പ് ഒരു ചുരുട്ട് എടുത്തു ചുണ്ടിൽ വെച്ചു കത്തിച്ചു…
കൂട്ടത്തോടെ സേതുവിന്റെ നേർക്കും സായിപ്പിന്റെ ആളുകൾ ഓടി അടുത്തും..സേതുവിന്റെ നെഞ്ചിലെക്കും കത്തി കുത്തൻ തുനിഞാവന്റെ താടിയിൽ സേതു വലംകൈയാൽ പ്രകാരിച്ചു..
അടുത്തവൻ സേതുവിനും നേരെ വാള് വീശി.
സേതു ഇടത്തെക്കും വെച്ച് നിന്നും വാള് വീശിയാവന്റെ കാല്മുട്ടിൽ സേതു തന്റെ വലതു കലാൽ ചവീട്ടി.അവനും നിലത്തേക്കും വീണും..
ഇടതു കാല് നിലത്തു കുത്തി തന്റെ പുറകിലുടെ വാള് പിടിച്ചു ഓടിവന്നാനവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചവിട്ടി വിഴുതി സേതു സായിപ്പിനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..
സയിപ്പ് പേടിയോടെ സേതുവിന്റെ ചുറ്റിനും നിലത്തും വീണുകിടക്കുന്നവരെ നോക്കി..
രണ്ടുപേര് ഒന്നിച്ചു സേതുവിന്റെ നേർക്കു ഓടി അടുത്തും.തന്റെ വലതുകൈകൊണ്ട് ഇടത്തെ വാക്കിനു വന്നവന്റെ തലയിൽ വീശി ഒരെണ്ണം കൊടുത്തു.വായുവിൽ ഒരു കറക്കംകറങ്ങി അവൻ നിലത്തു പതിച്ചു..
വലത്തേവാകിന് വന്നവൻ സേതുവിന് നേരെ അവന്റെ വലുത് കൈവീശി.സേതു തന്റെ വലംകൈകൊണ്ട് അവന്റെ വീശിയാ കൈയിൽ പിടിച്ചു തിരിച്ചു തോള്എല്ല് ഒടിച്ചു..
സേതുവിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി അടുത്ത ആയുധധാരികളുടെ കുട്ടത്തിലേക്കും തൊള് ഓടിച്ചു താഴെയിട്ടവനെ എടുത്തു എറിഞ്ഞു…
ആയുധങ്ങളുമായി ഓടി വന്നവരും മുഴുവൻ നിലത്തു വീണും.
ബാക്കിയുള്ളവർ ആയുധങ്ങാൾ താഴ്യിട്ടു തിരിഞ്ഞു ഓടി..അവരുടെ കുട്ടത്തിൽ സായിപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു..
സേതു ചുറ്റും ഒന്നും കണ്ണോടിച്ചു.അവന്റെ അടികൊണ്ട് നിലത്തും കിടക്കുന്നവർ അല്ലാതെ ആരും അവിടെ ബാക്കിയില്ലായിരുന്നു..
സേതു ഫാക്ടറിയുടെ അകത്തേക്കും നടന്നു.. അകത്തെ ഓഫീസറൂമിൽ കൈകൾ പുറകിൽ കെട്ടിയെ നിലയിൽ ആയിരുന്നു പ്രകാശ്. പതിബോധത്തോടെ കിടന്ന് അയാളുടെ കൈയിലെ കേട്ടു അഴിച്ചു.ഒരു കൈ അവന്റെ തോളിലുടെയിട്ട് സേതു കാറിന്റെ അടുത്തേക്കും നടന്നു..
“സേതു എന്റെ അച്ഛൻ “..കാറിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയെ സേതുവനെ നോക്കി നിഷ കരഞ്ഞു..
“പേടിക്കണ്ട “.നിഷയോട് പറഞ്ഞു..
കാറിന്റെ ബാക്ക്സിറ്റിൽ അയാളെ കിടത്തി സേതു വേഗതന്നെ അടുത്തുള്ള ഹോസ്പിറ്റലിലേക്കും കാർ ഓടിച്ചു…
ശരീരത്തിന്റെ പലഭാഗത്തും മുറിവിവുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരുപാട് രകതം പോയതുകൊണ്ടും ഐസ്യുവിൽ ആയിരുന്നു അയാളെ കിടത്തിയതും..
കരഞ്ഞുയിരിക്കുന്ന നിഷയുടെ അടുത്തേക്കും ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഫോർമാലിറ്റി എല്ലാം തിർത്തും സേതു ചെന്നു…
“നിഷ “പതുക്കെ അവളെ വിളിച്ചു.
അവൾ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി.
“പോലിസ് ചോദിക്കുമ്പോൾ,റോഡിൽ ഉപേക്ഷിച്ച നിലയിൽ കിടക്കുയായിരുന്നു അച്ഛൻ എന്നു പറയണം “..
“ആരാ ഗോപു ഇതു ചെയിതെ “.സേതുവിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു കരഞ്ഞോണ്ട് നിഷ ചോദിച്ചു..
“അവരും ആരും ഇനി വരില്ല, ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിട്ടുമില്ല “..
കരച്ചിൽ അവസാനിച്ചു നിഷ സേതുവിനെ നോക്കി.”അതു ഗോപുവല്ലേ “..
“ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.തന്റെ ബന്ധുകൾ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ എത്തും “..
നിഷയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു പറഞ്ഞു സേതു തിരിഞ്ഞു നടന്നു…
പാർക്കിങ്ങിൽ വേണുവിന്റെ കാർ വന്നു നിന്നതും.സേതു അവന്റെ കാർ എടുത്തു..
——————————————————————
“അങ്ങനെയുണ്ട് അവളും”..കിർത്താനയുടെ ബെഡ്റൂമിൽ നിന്നുയിറങ്ങി വന്ന ജീവനോട് അലൻ ചോദിച്ചു…
“ഗോപുസിന്റെ ടീച്ചറുടെ അത്രയും പോരാ “..
അലൻ ഗ്ലാസ്സിൽ ഒഴിച്ചുവെച്ചുയിരുന്ന മദ്യ എടുത്തു കുടിച്ചുകൊണ്ട് ജീവൻ പറഞ്ഞു..