ഹേമലത എന്റെ മേമ – 8 1അടിപൊളി  

 

 

“അതേ..സൂക്കേട് തന്നാ..’”!!

 

 

ഞാനാ കവിളൊന്നു പിച്ചി വലിച്ചു….!

 

 

 

“നിങ്ങടെ കൂടെ കേറിക്കിടന്നാ നേരിട്ട് സ്വർഗത്തിൽ അഡ്‌മിഷൻ കിട്ടുമെന്ന് ന്യൂസ് കണ്ടു.”..!!!

 

 

 

 

“ഉവ്വ് ഇങ്ങ് വാ സ്വർഗത്തിലോട്ടു തന്നെ അയയ്ക്കാം.”!!

 

 

കണ്ണുകൾ തുറക്കാതെ തന്നെ ഞരക്കം പോലൊരു ചിരിയോടെ അവരെൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…!

 

 

 

“ഗ്വാഹ് കണ്ട പടുകിളവികളുടെ കൂടെക്കിടന്ന് കിട്ടുന്ന സ്വർഗമൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ട..”!!!!

 

 

 

ഞാനൊരു അടക്കിച്ചിരിയോടെ ഓക്കാനം പോലൊരു ശബ്‌ദമുണ്ടാക്കി….!

 

 

‘”അത് നിന്റെ് തള്ള. !!”

 

 

അവർ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് ഒരു കെറുവോടെ നോക്കി…..!

 

 

“നിൻ്റെ തള്ളയാവും കിളവി ഞാനല്ല..”!!!

 

 

അവരെന്റെ മുട്ടിനു മുകളിലായി തുടയിൽ വൈരാഗ്യത്തോടെ നുള്ളി….!

 

 

അതല്പം കനത്തിലുള്ളതായിരുന്നതിനാൽ വേദന കൊണ്ട് ഞാൻ വായ തുറന്നു പോയി….!

 

 

അതുകണ്ട് ആത്മനിർവൃതി നിറഞ്ഞൊരു ചിരി ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞു..!

 

 

 

 

“ഔഹ്. ജീവൻ പോയി… കെളവി..!!”

 

 

വേദനയുടെ അലകൾ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ഞാനവരെ അന്തിച്ചു നോക്കി….!

 

 

“നന്നായിപ്പോയി…! നിന്നെ തൊലി പൊളിച്ച് ഉപ്പു പിരട്ടി പാറപ്പുറത്ത് വച്ച് ഉണക്കിയെടുത്ത് കത്തിച്ചു കളയാനുള്ള ദേഷ്യമുണ്ടെനിക്ക്.!!”

 

 

പല്ലുകൾ കാണിച്ചുകൊണ്ടൊരു ഇളിയോടെ അവർ ഒരിക്കൽ കൂടെ അതേ ഇടത്ത് നുള്ളി. എന്നാൽ ഇത്തവണ തീരെ ദുർബലമായ രീതിയിലായിരുന്നു അത് ചെയ്തത്….!

 

 

“ഉണ്ടാവണമല്ലോ…സത്യം വിളിച്ചു പറയുന്നവരെ സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ ആരാ തയ്യാറാവ്വ…”!!

 

 

 

അതും പറഞ്ഞ് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഞാനെന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ വച്ച് ആ ഇടുപ്പിൽ മെല്ലെയൊന്നു കുത്തി….!

 

 

ഒരു നടുക്കത്തോടെ ആ അരക്കെട്ട് ഒന്ന് ഞെട്ടിയുയർന്നു….!

 

 

“ദേ.കളിക്കല്ലേ കണ്ണാ.. പനിയാണ് ഓർമ്മ വേണം..!”!!

 

 

അപകടം മണത്തപോലൊരു നിഴൽ മൂടിയ ഭാവത്തോടെ അവരൽപം പിന്നോട്ട് നിരങ്ങിക്കിടന്നു…..!

 

 

“എങ്ങനെ ഉപ്പു തേച്ച് പാറപ്പുറത്തിട്ടുണക്കി….ആഹ്. പിന്നെ..?”!!

 

 

 

 

ഞാനൊരു വില്ലൻ ഭാവത്തിൽ ഏതു നേരത്തും ഇക്കിളിപ്പെടുത്താവുന്ന പോലെ കൈ വായുവിലുയർത്തി നിർത്തിക്കൊണ്ട് കാതോർക്കുന്നപോലെ നിന്നു….!

 

 

അവരാ കയ്യിലേക്കും എൻ്റെ മുഖത്തേക്കും തെല്ലൊരു പേടിയോടെ മാറിമാറി നോക്കി….!

 

 

“കണ്ണാ പ്ലീസ്….തമാശ കളിക്കല്ലേ…ഞാൻ വെറുതെ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതാണേ..”!!!

 

 

“തമാശ പറയാൻ നിങ്ങളാര് ബാബു ആന്റണിയോ..!”!!!

 

 

“അബദ്ധം പറ്റിപ്പോയി…പ്ലീസ് ക്ഷമിക്ക്..ഈ അവസ്ഥയിൽ മേമയോടിങ്ങനെ ചെയ്യല്ലേ… ഒട്ടും വയാത്തതാ…”!!

 

 

പുരുഷുവിന്റെ അനുഗ്രഹം തേടുന്ന ഭഗീരഥൻ പിള്ളയുടെ നിസ്സഹായതയോടെ അവരെന്നെ നോക്കി….!

 

 

ഞാനൊരു നിമിഷം എന്തോ ആലോചിക്കുന്ന മട്ടിൽ താടിയോന്നുഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഷോ കാണിച്ചു. ആ നേരം തെല്ലൊരു ഭീതിയോടെ അവരെൻ്റെ കയ്യിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി…!

 

 

‘”ഉം ശരി.. ഇത്തവണ ഞാൻ വെറുതെ വിട്ടിരിക്കുന്നു. കുഴിയിലോട്ടു കാലും നീട്ടിയിരിക്കുന്ന കിളവികളോട് പണ്ടും എനിക്ക് വല്ലാത്ത സഹതാപമാണ്..”!!!

 

 

ഞാനൊരു അവജ്ഞനെ ഭാവിച്ച് ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി….!

 

 

 

 

കിളവി എന്ന പരാമർശം വീണ്ടും കേൾക്കേണ്ടി വന്നതിലുള്ള ഒരു ചൊരുക്ക് ആ മുഖത്തു തെളിഞ്ഞു വന്നു….!

 

 

“എന്താ ഏഹ്…ഏഹ്..?! എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ…എഹ്..ഏഹ്..?”!!!

 

 

ഞാൻ വീണ്ടും കയ്യുയർത്തിപ്പിടിച്ച് ഒരു ഭീഷണി പോലെ ഒന്ന് ഇളകിയിരുന്നു….!

 

 

“പ്ലീസ്..ഒന്നൂല്ല..ഒന്നൂല്ല.. എന്ത് വേണമെങ്കിലും വിളിച്ചോ.. ഒരു പ്രശനോമില്ല..!”!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *