തള്ളാൻ പറ്റിയില്ലേ… അതോ ചേച്ചിക്ക് അവനെ അത്രക്കങ്ങ്
വെറുപ്പില്ലാരുന്നോ? അവനൊന്ന് പിടിച്ചപ്പോ ചേച്ചി ശരിക്കുമൊന്ന് ചൂടായ പോലെ ഉണ്ടല്ലോ?”
ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ലതയുടെ മുഖം ചുവന്നു. സുകു തൊട്ടപ്പോൾ തനിക്കൊരു സുഖം തോന്നിയിരുന്നു എന്ന സത്യം അവൾക്ക് നിഷേധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ശരത് തന്റെ കൈകൾ ഗൗണിനടിയിലൂടെ കടത്തി അവളുടെ തുടകളിൽ പതുക്കെ ഇക്കിളിയിടാൻ തുടങ്ങി.
“അവന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ ചേച്ചിയുടെ ദേഹത്ത് തൊടുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ല. ചേച്ചിയുടെ ഈ വെണ്ണപോലത്തെ ശരീരത്തിന് ഞാൻ തന്നെയാ കറക്റ്റ്…”
അവൻ കാതിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ആ ചൂടുള്ള ശ്വാസം കഴുത്തിൽ തട്ടിയതും ലത വീണ്ടും കണ്ണുകളടച്ചു.
അപ്പോഴാണ് വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടത്!
“അമ്മേ…”
മനുവിന്റെ ശബ്ദമായിരുന്നു പുറത്ത്.
ശരത് വേഗം കൈ പിൻവലിച്ച് എഴുന്നേറ്റ് മാറി നിന്നു. ലത വിയർപ്പ് തുടച്ച് നൈറ്റി നേരെയാക്കി. വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ മനു ആകെ ടെൻഷനടിച്ചു നിൽക്കുവാരുന്നു.
“അമ്മേ, ആ ടയർ മൊത്തം കുത്തിക്കീറിയേക്കുവാണ്. വണ്ടി വർക്ക്ഷോപ്പിൽ കൊടുക്കണം. അതുകഴിഞ്ഞിട്ട് വീട്ടിൽ പോയി അമ്മയ്ക്ക് മാറാൻ കുറച്ച് ഡ്രസ്സും എടുത്തിട്ട് ഞാൻ വേഗം വരാം,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ ധൃതിയിൽ അകത്തേക്ക് വന്നു.
ശരത് പെട്ടെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യം പോലെ അവനോട് പറഞ്ഞു,
“അതേയ്, ചേച്ചിക്ക് എന്തായാലും നാളെയേ ഡിസ്ചാർജ് കാണൂ. വേദന മാറാൻ നല്ല റെസ്റ്റ് വേണം. നീ ഡ്രസ്സൊക്കെ എടുത്ത് പതുക്കെ വന്നാൽ മതി. ഇവിടെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.”
മനുവിന് അപ്പോഴത്തെ ടെൻഷനിൽ അതൊരു വലിയ ആശ്വാസമായി തോന്നി.
“എന്നാ ശരി അമ്മേ, ഞാൻ വേഗം വരാം കേട്ടോ,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ വീണ്ടും പുറത്തേക്ക്
പോയി.
മനു പോയതും ശരത് വാതിൽ വീണ്ടും അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. .
ലതയുടെ ഉള്ളിലെ പേടിയും ആവേശവും വല്ലാതെ കൂടിയിരുന്നു. എക്സ്റേ എടുത്തതിന്റെ ക്ഷീണവും, സുകുവിന്റെ പിടുത്തവും ഒക്കെ കൂടി അവളുടെ വയറിനകത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഇരമ്പൽ ഉണ്ടാക്കി.
ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഏതോ ഗുളികയുടെ എഫക്റ്റ് ആണോ എന്നറിയില്ല, പെട്ടെന്ന് ലതയ്ക്ക് വയറ്റിൽ നിന്ന് വല്ലാതെ ഒന്നു വലിഞ്ഞു. ബാത്റൂമിൽ പോകാൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും കാലിലെ വേദന കാരണം ഒരടി അനങ്ങാൻ പറ്റിയില്ല.
കട്ടിലിൽ കിടന്നു തന്നെ അവൾ പരമാവധി പിടിച്ചു നിർത്താൻ നോക്കി. പക്ഷെ, അവളുടെ നിയന്ത്രണങ്ങളെല്ലാം തെറ്റിച്ച്, ആ വലിയ ഡയപ്പറിനകത്തേക്ക് അവൾ അറിയാതെ തന്നെ തൂറി.
താൻ എന്താ ഈ ചെയ്തത് എന്നോർത്തപ്പോൾ ലതയ്ക്ക് വല്ലാത്ത നാണക്കേടും സങ്കടവും വന്നു. ആ തണുത്ത എസി മുറിയിൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അതിന്റെ വല്ലാത്തൊരു ദുർഗന്ധം പടരാൻ തുടങ്ങി.
കുറച്ചു മാറി നിന്നിരുന്ന ശരത്തിന്റെ മൂക്കിലേക്കും ആ ഗന്ധം പെട്ടെന്നടിച്ചു. അവൻ മുഖം ചുളിച്ചുകൊണ്ട് ലതയെ നോക്കി.
“എന്താ ലതേച്ചീ… പെട്ടെന്ന് വല്ലാത്തൊരു നാറ്റം വരുന്നുണ്ടല്ലോ?”
ശരത് ചോദിച്ചു.
ലത നാണം കൊണ്ട് മുഖം രണ്ട് കൈകൊണ്ടും പൊത്തിക്കരഞ്ഞുപോയി.
“എനിക്ക്… എനിക്ക് പിടിച്ചു നിർത്താൻ പറ്റിയില്ല ശരത്തേ… അറിയാതെ വയറ്റീന്ന് പോയി… ആകെ നാറുന്നുണ്ടാവും അല്ലെ?
വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു.
ഇത്രയും വലിയൊരു ഫിഗറുള്ള, താൻ കൊതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണ് സ്വന്തം മലത്തിൽ കിടന്ന് കരയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ശരത്തിന് അറപ്പിനേക്കാൾ ഉപരി വല്ലാത്തൊരു അധികാരമാണ് അവളോട് തോന്നിയത്.
അവൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ പോയി വാതിൽ നല്ലപോലെ
കുറ്റിയിട്ടു. എന്നിട്ട് ഗ്ലൗസും പഞ്ഞിയും കുറച്ചു ചൂടുവെള്ളവും ഒരു ബേസിനിലാക്കി എടുത്ത് അവളുടെ ബെഡിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“കരയാതിരിക്ക് ചേച്ചീ… ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഇതൊക്കെ സാധാരണമാ. എസി റൂം ആയതുകൊണ്ട് ഈ നാറ്റം പെട്ടെന്ന് പോവില്ല. ഞാൻ വേഗം ക്ലീൻ ചെയ്തു തരാം,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ അവളുടെ പുതപ്പ് താഴേക്ക് മാറ്റി.
“വേണ്ട ശരത്തേ… ആകെ നാറുവല്ലേ… നീ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ…”