ലത സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“നാറ്റമൊക്കെ ഉണ്ട്, സത്യമാ… എനിക്കെന്തായാലും മണം അടിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ വേറെ ആരാ ഇപ്പൊ ഇത് മാറ്റാൻ ഉള്ളത്? ലതേച്ചിയെപ്പോലെ ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണിന്റെ ദേഹത്ത് പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ അഴുക്കൊക്കെ ഞാൻ തന്നെ മാറ്റിക്കോളാം. എനിക്കൊരു അറപ്പുമില്ല,”
ഒരു ചിരിയോടെ ശരത് അവളുടെ നൈറ്റി വയറുവരെ മുകളിലേക്ക് കയറ്റിവെച്ചു.
നാണം കൊണ്ട് ലതയുടെ മുഖം വിയർത്തു. ശരത് പതുക്കെ ആ ഡയപ്പറിന്റെ ടേപ്പ് അഴിച്ചു. വല്ലാതെ വൃത്തികേടായിക്കിടക്കുന്ന ആ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു,
“ചേച്ചി നന്നായിട്ടങ്ങ് പോയല്ലോ… സാരമില്ല, കുറച്ചൊന്ന് കാല് അകത്തി വെച്ചേ, ഞാൻ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കട്ടെ.”
ലത നാണത്തോടെ തന്റെ വെളുത്ത കൊഴുത്ത തുടകൾ കുറച്ചൊന്ന് അകത്തി കൊടുത്തു. ശരത് നനഞ്ഞ പഞ്ഞി എടുത്ത് വളരെ പതുക്കെ അവളുടെ തുടയുടെ ഇടുക്കുകളിലും കുണ്ടിയും പറ്റിയിരുന്ന അഴുക്കുകൾ തുടച്ചു മാറ്റാൻ തുടങ്ങി.
വെറുമൊരു നഴ്സിന്റെ ഡ്യൂട്ടി ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ, വളരെ സാവധാനത്തിൽ ഓരോ ഇഞ്ചും ആസ്വദിച്ചാണ് അവൻ തുടച്ചത്.
ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്ന ആ അവസ്ഥയിലും, ശരത്തിന്റെ ചൂടുള്ള വിരലുകൾ തൻറെ ഏറ്റവും രഹസ്യമായ ഭാഗങ്ങളിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ ലതയുടെ
ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി.
അറപ്പും നാണവും മാറി, അവളുടെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങൾ വീണ്ടും ഉണരുകയായിരുന്നു.
“അഴുക്കൊക്കെ പോയി ലതേച്ചീ…
മണം ഇനി പെട്ടെന്ന് മാറിക്കോളും. പക്ഷെ ചേച്ചിയുടെ ഈ വെണ്ണപോലത്തെ തുടകൾ കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് വല്ലാത്ത കൊതിയാവുന്നു,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ വൃത്തിയാക്കിയ അവളുടെ തുടകളുടെ ഉൾഭാഗത്ത് പതുക്കെ ഒന്ന് തഴുകി. പുതിയൊരു ഡയപ്പർ അടിയിലൂടെ വെച്ചു കൊടുക്കുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ മാംസത്തിൽ നന്നായിട്ടൊന്ന് അമർന്നു.
ലത ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ കണ്ണുകളടച്ചു. താൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നാണംകെട്ട ആ നിമിഷത്തെപ്പോലും അവൾക്കൊരു ലഹരിയായി മാറ്റാൻ അവന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആ നാറ്റത്തിനിടയിലും അവൻ തന്നോട് കാണിക്കുന്ന ഈയൊരു കൊതി അവളുടെ ഉള്ളിലെ പെണ്ണിനെ ശരിക്കും ഉണർത്തി.
പുതിയ ഡയപ്പർ വെച്ചു കൊടുത്ത ശേഷം ശരത് ഗ്ലൗസൊക്കെ ഊരി വേസ്റ്റ് ബിന്നിലിട്ടു. എന്നിട്ട് കൈ കഴുകി വന്ന് ബെഡിന്റെ അരികിൽ നിന്നു.
ലത അപ്പൊ ഒരു വലിയ ആശ്വാസത്തോടെ, കണ്ണുകൾ പാതിയടച്ച് കിടക്കുവാരുന്നു. താൻ ഏറ്റവും നാണംകെട്ട ആ അവസ്ഥയിലും അവൻ കാണിച്ച ആ കൊതി അവളുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മാറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.
“എന്റെ നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു ലതേച്ചീ… ഇനിയിപ്പൊ രാത്രിയെ വരാൻ പറ്റു…”
ശരത് പതുക്കെ അവളുടെ കാതിൽ പറഞ്ഞു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ എന്തോ ഒരു നിരാശ ഉണ്ടാരുന്നു.
ലത കണ്ണുതുറന്ന് അവനെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ
“നീ പോവുകയാണോ?” എന്നൊരു ചോദ്യം ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടാരുന്നു.
“എനിക്ക് ഒട്ടും പോവാൻ തോന്നുന്നില്ല… ലതേച്ചിയെ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിട്ട് പോവാൻ മനസ്സനുവദിക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ, ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ
ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല. രാത്രി ഞാൻ എന്തായാലും വരും…”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ അവളുടെ വലതുകൈ പതുക്കെ എടുത്ത് തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുവെച്ചു.
അവന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടും ആ മിടിപ്പും ലതയുടെ കൈകളിലേക്ക് പകർന്നു. അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല, പക്ഷെ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അവനോടുള്ള ഒരു വല്ലാത്ത താല്പര്യം അപ്പോഴേക്കും വ്യക്തമായിരുന്നു.
ശരത് അവളുടെ കയ്യിലൊന്ന് അമർത്തി മുത്തം വെച്ചിട്ട്, പുതപ്പ് നെഞ്ചുവരെ വലിച്ചിട്ടു കൊടുത്തിട്ട് പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി.
ശരത് പോയതും മുറിയിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ നിശബ്ദത നിറഞ്ഞു. എസി കാരണം ആ ദുർഗന്ധമൊക്കെ കുറേശ്ശെ മാറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. വേദനയും, പിന്നെ നടന്ന ആ വെപ്രാളങ്ങളും, ശരത്തിന്റെ സ്പർശനത്തിന്റെ സുഖവുമെല്ലാം കൂടി ലതയെ വല്ലാതെ തളർത്തിയിരുന്നു.