മുജീബ് ചിരിച്ചു, അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ കൈ ചുറ്റി. “അതെ, ഇത്തത്തേ… ഇനി നമ്മൾ തടയില്ല.”
സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. തിരമാലകളുടെ ശബ്ദത്തിനിടയിൽ അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ ഒന്നായി മാറി. കോവളത്തിന്റെ മണലിൽ അവരുടെ നടത്തം തുടങ്ങി—പുതിയ രാത്രിയിലേക്ക്, പുതിയ ആഗ്രഹങ്ങളിലേക്ക്.
കടൽതീരത്ത് ആകാശം കുങ്കുമവർണ്ണമണിഞ്ഞ ഒരു സുന്ദരമായ സായാഹ്നമായിരുന്നു അത്. അസ്തമയ സൂര്യൻ്റെ പൊൻകിരണങ്ങൾ അറബിക്കടലിൻ്റെ ഓളങ്ങളിൽ തട്ടി തിളങ്ങുന്നു. മുജീബും റസിയയും ആ മണൽപ്പരപ്പിലൂടെ തിരമാലകളെ തൊട്ടുതൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടിൽ നടന്നു.
കടൽക്കാറ്റിൽ റസിയയുടെ അഴിച്ചിട്ട മുടിയിഴകൾ പാറിപ്പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ മുജീബിൻ്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ കോർത്തുപിടിച്ചു. മലപ്പുറത്തെ ആ വലിയ വീടിൻ്റെ വിരസതയിൽ നിന്നും, ആരും കാണാത്ത ഈ തീരത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആത്മവിശ്വാസം തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“മുജീബേ…” അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു. “ഈ രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ട് എനിക്ക് കിട്ടിയ സന്തോഷം കഴിഞ്ഞ പത്തു വർഷത്തിനിടയിൽ എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ലടാ. വീട്ടിൽ നമ്മൾ ഒരേ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് താഴെയായിരുന്നിട്ടും എത്ര അകലെയായിരുന്നു? പക്ഷേ ഈ യാത്രയിൽ നീ എനിക്ക് നൽകിയ കരുതൽ… അത് ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.”
അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആർദ്രത മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളുലച്ചു. സന്തോഷം കൊണ്ട് അവൾ മതിമറന്നിരിക്കുകയാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. ആ നിമിഷത്തെ കൂടുതൽ വർണ്ണാഭമാക്കാൻ മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കുസൃതി തോന്നി.
“ഇത്താത്താ…നമുക്ക് ഒരു ബിയർ അടിച്ചാലോ? ഈ തണുത്ത കാറ്റും ഈ കടലും… ജസ്റ്റ് ഒരു ചേഞ്ച്!”
റസിയ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി.
“എടാ… നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? നമ്മൾ വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ കൊന്നുകളയില്ലേ?”
“വീട്ടിൽ ആര് അറിയാനാ ഇത്താത്താ? നമ്മൾ ഇവിടെ ഈ തിരുവനന്തപുരത്ത് ആർക്കും അറിയാത്ത രണ്ടുപേരല്ലേ? ജസ്റ്റ് ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്യൂ, ഇതിലൊന്നും വലിയ കുഴപ്പമില്ല.” അവൻ കെഞ്ചിപ്പറഞ്ഞപ്പോൾ, തൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ചട്ടക്കൂടുകളും ഇന്ന് പൊളിക്കണമെന്ന് അവൾക്കും തോന്നി. അവസാനം അവൾ സമ്മതിച്ചു.
ബീച്ചിനടുത്തുള്ള ചെറിയ കഫേയിൽ നിന്ന് മുജീബ് ബിയർ വാങ്ങി. ഒളിച്ചും പാത്തും അവർ രണ്ടും പകുത്തു കുടിച്ചു. ആദ്യത്തെ കയ്പ്പ് മാറിയപ്പോൾ ലഹരി റസിയയുടെ സിരകളിലേക്ക് ചൂടോടെ പടർന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി, ചുണ്ടുകൾ ചുവന്നു, ചിരി കൂടുതൽ മധുരമായി. “മുജീബേ… ഇത് സ്വർഗ്ഗമല്ലേ?” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു. കടൽതീരത്തുകൂടി ആടിപ്പാടി നടന്നു. ഉറക്കെ ചിരിയും തമാശകളും. തിരമാലകളുടെ ശബ്ദം അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകളോട് ലയിച്ചു.
കുറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം ക്ഷീണം പടർന്നു. ബിയറിന്റെ ലഹരിയിൽ റസിയയുടെ കാലുകൾ അല്പം വേച്ചു. അവൾ മുജീബിന്റെ തോളിൽ ചാരി നിന്നു. “മുജീബേ… കടലിൽ ഇറങ്ങിയാൽ എന്താ തോന്നുക?” അവൾ മന്ദമായി ചോദിച്ചു, കണ്ണുകളിൽ ഒരു കുസൃതി തിളങ്ങി.
മുജീബ് ചിരിച്ചു. “വരൂ… നമുക്ക് കുളിക്കാം.” അവർ ഷൂസ് അഴിച്ചു വെച്ച്, ടീഷർട്ടും ജീൻസും മാറ്റി, അടിവസ്ത്രത്തോടെ കടലിലേക്ക് ഇറങ്ങി. തിരമാലകൾ അവരുടെ കാലുകളിൽ തൊട്ടു, ചെറിയ തിരകൾ അടിച്ചു വന്നു. ചന്ദ്രവെളിച്ചത്തിൽ കടൽ വെള്ളി പോലെ തിളങ്ങി. റസിയ മുന്നോട്ട് ഓടി, തിരയിൽ ചാടി. മുജീബ് അവളെ പിന്തുടർന്നു. തണുത്ത വെള്ളം അവരുടെ ശരീരത്തെ തൊട്ടപ്പോൾ റസിയ ചിരിച്ചു: “ആഹ്… തണുപ്പ്… പക്ഷേ സുഖമാണ്!”
അവൻ അവളെ പിന്നിൽ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ ചേർന്നു. റസിയയുടെ പുറക് അവന്റെ നെഞ്ചോട് അമർന്നു. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ ചുറ്റി. “റസിയേ… നിന്നെ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ മറക്കുന്നു.” അവൻ ചെവിയോട് മന്ത്രിച്ചു. റസിയ തിരിഞ്ഞ് അവന്റെ മുഖം കൈകൊണ്ട് താങ്ങി, ചുണ്ടുകളിൽ മെല്ലെ ചുംബിച്ചു. തിരമാലകൾ അവരെ ചുറ്റി, വെള്ളം അവരുടെ മുഖത്തിലൂടെ ഒഴുകി. ചുംബനം ആഴമേറിയതായി മാറി—നാവുകൾ പരസ്പരം കോർത്തു, ഉപ്പുരസം കലർന്ന് മധുരമായി.