അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. സിഗരറ്റിൻ്റെ അവസാന ഭാഗം ആഷ്ട്രേയിൽ അമർത്തിക്കെടുത്തി അവൻ ദീർഘമായി ശ്വസിച്ചു.
“എനിക്ക് നിന്നോട് ദേഷ്യമില്ല റസിയാ,” അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ആ നിമിഷം…അത് നീ തകർത്തു കളഞ്ഞു. എൻ്റെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങൾ നിനക്ക് വെറുമൊരു തോന്നലായിരുന്നോ?”
റസിയ അവൻ്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് റെയിലിംഗിൽ ചാരിനിന്നു. നിലാവെളിച്ചം അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിലും വെളുത്ത ഷമ്മീസിലും തട്ടി പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“നിന്നോടുള്ള എൻ്റെ ഇഷ്ടം… അത് ഈ ലോകത്തുള്ള ഒന്നിനോടും എനിക്ക് ഉപമിക്കാൻ കഴിയില്ലടാ,” അവൾ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. “നീ എൻ്റെ അനിയനാണെന്ന് ലോകം പറയുമ്പോഴും, എൻ്റെ ഈ ഏകാന്തമായ ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് വെളിച്ചം തന്നത് നിൻ്റെ സാമീപ്യമാണ്. ഒരുപക്ഷേ, ഒരു പുരുഷനെന്ന നിലയിൽ നീ എന്നെ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്ന ആ സുരക്ഷിതത്വം മറ്റൊരിടത്തും എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ…”
അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി, അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ നമ്മുടെ ഈ ബന്ധം… അത് തകർക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു വലിയ വേലിയാണ് മുജീബേ. ഈ സമൂഹത്തിൻ്റെ കണ്ണുകൾ, നമ്മുടെ കുടുംബം…അവരെയൊക്കെ ഓർത്തപ്പോൾ എൻ്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു. നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയമാണ് എന്നെ നിന്നിൽ നിന്നും അകറ്റിയത്. എൻ്റെ സ്നേഹം ഒരു പാപമായി മാറുമോ എന്ന ആകുലതയാണ് എന്നെ കരയിപ്പിച്ചത്. നിൻ്റെ മാറ്റങ്ങൾ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്, നിൻ്റെ ഉള്ളിലെ ആ ദാഹം ഞാൻ തൊട്ടറിയുന്നുണ്ട്. അത് എന്നെയും തളർത്തുന്നുണ്ട് മുജീബേ…”
അവളുടെ വാക്കുകളിൽ പ്രണയവും, ഭയവും ഇഴചേർന്നു കിടന്നിരുന്നു. ലഹരി ഇനിയും വിട്ടുമാറാത്ത ആ രാത്രിയിൽ, വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റത്തിൽ അവർ വീണ്ടും പരസ്പരം തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.
ബാൽക്കണിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ നിന്നും റസിയയുടെ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ വിളി അവനെ പതിയെ ഉണർത്തി. ആ നിമിഷത്തെ ആകുലതകളും സങ്കീർണ്ണതകളും മാറ്റിവെച്ച്, അവൾ നീട്ടിയ കൈകളിൽ പിടിച്ചു മുജീബ് വീണ്ടും ആ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് നടന്നു. കുറ്റബോധത്തിൻ്റെ കാർമേഘങ്ങൾക്കിടയിലും സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഒരു നേർത്ത വെളിച്ചം അവർക്കിടയിൽ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മുറിയിലെ പ്രധാന വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അവിടെ ആകെയുള്ളത് ബെഡ് ലാമ്പിൻ്റെ മങ്ങിയതും ചുവപ്പു കലർന്നതുമായ പ്രകാശമാണ്. ആ നിഴൽ വെളിച്ചത്തിൽ മുറിയിലെ ഓരോ വസ്തുവിനും ഒരു പ്രത്യേക വശ്യത തോന്നിപ്പിച്ചു. രണ്ടുപേരും കട്ടിലിൽ കിടന്നു. എസിയുടെ തണുപ്പ് ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ മുജീബ് അവളിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ചേർന്നു കിടന്നു.
സമയം നിശബ്ദമായി ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഉറക്കം അവരിൽ നിന്നും ഏറെ അകലെയായിരുന്നു. റസിയ അവന് അഭിമുഖമല്ലാതെ, വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞാണ് കിടന്നിരുന്നത്. ബെഡ് ലാമ്പിൻ്റെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവളുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ വന്യമായ ഭംഗിയെ മുജീബിന് മുന്നിൽ അനാവരണം ചെയ്തു. ഷമ്മീസിൻ്റെ നേർത്ത പാളികൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൻ്റെ വളവുകളും, ബിയറിൻ്റെയും സോപ്പിൻ്റെയും കലർന്ന ഗന്ധവും അവൻ്റെ ബോധത്തെ വീണ്ടും ഉണർത്താൻ തുടങ്ങി.
അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ വശ്യതയും മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളിൽ അടക്കിവെച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങളെ വീണ്ടും ജ്വലിപ്പിച്ചു. അവൻ്റെ ശരീരം ഉദ്ധരിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി, ആ മാറ്റം അവനിൽ ഒരുതരം അസ്വസ്ഥതയും അതോടൊപ്പം തീവ്രമായ ആഗ്രഹവും നിറച്ചു. അവൻ പതിയെ തൻ്റെ കൈകൾ റസിയയുടെ അടുത്തേക്ക് നീക്കി.
അവൾ മിണ്ടാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു, പക്ഷേ അവളുടെ ശ്വാസഗതിയുടെ താളം മാറുന്നത് മുജീബ് അറിഞ്ഞു. അവൻ്റെ വിരലുകൾ പതിയെ അവളുടെ ഷമ്മീസിന് മുകളിലൂടെ, ബ്രായുടെ ആ വള്ളിക്ക് താഴെയായി തഴുകാൻ തുടങ്ങി. മൃദുവായ ആ സ്പർശനം അവളുടെ തടിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാറിടങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നു. ബ്രായുടെ കടുപ്പമുള്ള തുണിക്കു പുറത്തുകൂടെ അവൻ തൻ്റെ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു.