കരിങ്കോൻ മൂപ്പനെ തണുപ്പൻ മട്ടിൽ ഒന്ന് നോക്കി. അവന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം കടൽക്കാറ്റിനെപ്പോലും നിശ്ശബ്ദമാക്കിക്കൊണ്ട് ഗ്രാമത്തിലാകെ മുഴങ്ങി.
“ചുങ്കപ്പിരിവിനോ പരിശോധനയ്ക്കോ വന്നതല്ല ഞങ്ങൾ മൂപ്പാ! കഴിഞ്ഞദിവസം കൊടുങ്കാറ്റടിച്ച ഭീകരരാത്രിയിൽ ഇവിടെ അസാധാരണമായ ചിലത് സംഭവിച്ചതായി കൊട്ടാരത്തിലെ ചാരന്മാർ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരുവൻ ഒറ്റക്കൈകൊണ്ട് ആൾപ്പൊക്കമുള്ള പടുകൂറ്റൻ പാറക്കല്ല് എടുത്തെറിഞ്ഞുവെന്നും, ആഴക്കടലിന്റെ ചതിച്ചുഴികളിലേക്ക് ചാടിയിറങ്ങി തകർന്ന അടിയൊഴുക്കിൽപ്പെട്ട രണ്ടു വഞ്ചികൾ ഒറ്റയ്ക്ക് കരയ്ക്കെത്തിച്ചുവെന്നും വിവരമുണ്ട്! അതിനുമുമ്പ് ഒരു കാട്ടുകടുവയെ കരങ്ങൾ കൊണ്ട് തോൽപ്പിച്ചുവെന്നും കേട്ടു.”
കരിങ്കോൻ കുതിരപ്പുറത്തുനിന്നും താഴേക്കിറങ്ങി. അവന്റെ ഭാരമേറിയ തുകൽ ചെരുപ്പ് മണലിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. അരയിലെ വാളിന്റെ പിടിയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ചുറ്റുമുള്ള ഗ്രാമവാസികൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“പറയൂ മൂപ്പാ! ഏതൊരു സാധാരണ മനുഷ്യനും അസാധ്യമായ ഈ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ച അവൻ ആരാണ്? നമ്മുടെ മഹത്തായ ചേരരാജ്യത്തെ തകർക്കാൻ പാണ്ഡ്യന്മാരോ ചോളന്മാരോ അയച്ച രഹസ്യച്ചാരനാണോ അവൻ? അവനെ തൽക്ഷണം എന്റെ മുന്നിൽ ഹാജരാക്കൂ!”
കരിങ്കോന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഗ്രാമവാസികൾ ഭയന്ന് വിറച്ചു. ആരും ഒരു വാക്കുപോലും സംസാരിച്ചില്ല. എന്നാൽ, അവരുടെ പരിഭ്രാന്തി നിറഞ്ഞ നോട്ടം അറിയാതെതന്നെ കൂട്ടത്തിൽ വേറിട്ടുനിന്നിരുന്ന അഭിയുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു. ആ നിശ്ശബ്ദമായ നോട്ടം മാത്രം മതിയായിരുന്നു കരിങ്കോന് കാര്യം മനസ്സിലാക്കാൻ. അവന്റെ കൂർത്ത കണ്ണുകൾ അഭിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.
ഈ കാലഘട്ടത്തിന് ചേരാത്ത അഭിയുടെ വേറിട്ട രൂപവും അവനിൽ നിന്നും പ്രസരിക്കുന്ന പ്രഭാവവും പടത്തലവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. കരിങ്കോൻ പതുക്കെ, ഭീഷണിയുടെ ഭാരത്തോടെ അഭിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുചെന്നു. അഭിയുടെ ഉയരവും ദൃഢമായ ശരീരപ്രകൃതിയും കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ഉള്ളിൽ അല്പം അത്ഭുതപ്പെട്ടെങ്കിലും പുറത്തുകാട്ടിയില്ല.
“അപ്പോൾ… നീയാണോ ആ കടുവയെ തോൽപ്പിച്ചതും, മലപോലത്തെ പാറക്കല്ല് പൊക്കിയെറിഞ്ഞതുമായ ആ യോദ്ധാവ്?” കരിങ്കോൻ പരിഹാസച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. “കാണാൻ സാധാരണക്കാരനെപ്പോലെയുണ്ട്. നീ ഏത് നാട്ടുകാരനാണ്? ഏത് ദുർമ്മന്ത്രവാദമാണ് നിന്റെ കൈവശമുള്ളത്? നിന്റെ ഈ വിചിത്ര രൂപത്തിന്റെ രഹസ്യമെന്താണ്?”
അഭി തെല്ലും ഭയപ്പെടാതെ നേരെ നിന്നു. അവന്റെ സിരകളിൽ മോതിരത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ശക്തി പടർന്നുകയറി. ഉള്ളിൽ ഒരു ഭയവും തോന്നിയില്ല, പകരം അപാരമായ ആത്മവിശ്വാസവും ശാന്തതയും അവനെ മൂടി.
“ഞാൻ മാന്ത്രികനുമല്ല, ഏതെങ്കിലും സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ചാരനുമല്ല. വളരെ ദൂരെയുള്ള ഒരു ദേശത്തുനിന്ന് അബദ്ധത്തിൽ ഇവിടെ എത്തിപ്പെട്ടുപോയ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ മാത്രമാണ്,” അഭിയുടെ ശബ്ദം ഗൗരവമുള്ളതായിരുന്നു.
കരിങ്കോൻ ഉച്ചത്തിൽ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അവന്റെ പിന്നിൽ നിന്ന രാജഭടന്മാരും ആ ചിരി ഏറ്റുപിടിച്ചു.
“സാധാരണ മനുഷ്യനോ? സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച യോദ്ധാക്കൾക്ക് പോലും സാധിക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനെ
സാധാരണക്കാരൻ എന്ന് വിളിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഭ്രാന്തൊന്നുമില്ല! നിന്റെ ഈ അപാരമായ ശക്തിയും മാന്ത്രികവിദ്യയും രാജാവിന് മുന്നിൽ തെളിയിക്കാൻ ഉത്തരവുണ്ട്. മഹാനായ ചേരരാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാനാണ് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നത്!”
കരിങ്കോൻ തന്റെ നീളൻ വാൾ പകുതിയോളം ഉറയിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്ത് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.
“മര്യാദയ്ക്ക് ഞങ്ങളോടൊപ്പം കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് വരിക. ചേരരാജാവിന്റെ സേവകനായി, അവന്റെ പടയാളിയായി നീ മാറണം. അല്ലാത്തപക്ഷം… നിന്റെ ചോര ഈ മണൽത്തരികളിൽ പടരും!”
തൊട്ടുപിന്നിൽ ഭയന്നുവിറച്ചുനിൽക്കുന്ന മഗിഴിനിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു. ഗ്രാമവാസികൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു. ഒരു വശത്ത് ധാർഷ്ട്യവും ആയുധബലവുമുള്ള സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പടത്തലവൻ മറുവശത്ത് അഭി. അഭി കരിങ്കോന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേർക്കുനേർ നോക്കി. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.