ആ തീരദേശ ഗ്രാമത്തിലെ വായുവിൽ മരണത്തിന്റെ തണുപ്പുള്ള നിശ്ശബ്ദത പടർന്നുപിടിച്ചു. ഭയംകൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന ഗ്രാമവാസികൾ തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ മാറോട് ചേർത്തുവെച്ച് അല്പം പിന്നിലേക്ക് വലിഞ്ഞു. കുടിലിന്റെ വാതിൽക്കൽ നിന്നിരുന്ന മഗിഴിനിയുടെ ഉള്ളം വിങ്ങി. ഭയത്താലും ആധിയാലും അവളുടെ നെഞ്ച് പടപടാ ഇടിച്ചു; അവളുടെ നേർത്ത കൈവിരലുകൾ മരത്തൂണിൽ മുറുക്കെ അമർന്നു. അഭിയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുമോ എന്ന ചിന്ത അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭീതിയുടെ ഇരുണ്ട നിഴൽ വീഴ്ത്തി.
കരിങ്കോന്റെ കറുത്ത കട്ടിയുള്ള ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു നിഷ്ഠൂരമായ പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ അരയിൽ തൂങ്ങിയിരുന്ന ഉറയിൽ നിന്ന് ആ കൂറ്റൻ വാൾ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് ഊരിയെടുത്തു. ഉച്ചവെയിലിൽ ആ വാളിന്റെ മൂർച്ചയേറിയ അരികുകൾ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ തിളങ്ങി.
“നിന്റെ ഈ മാന്ത്രികവിദ്യയോ, മായാജാലമോ , ദുർമന്ത്രവാദമോ എന്തായാലും… അതൊക്കെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ നീതിപീഠത്തിനും രാജാവിനും മുന്നിൽ കാണിച്ചാൽ മതി!” കരിങ്കോന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ധാർഷ്ട്യവും അഹങ്കാരവും നിറഞ്ഞുനിന്നു. “അധികപ്രസംഗം നടത്താതെ എന്റെ കൂടെ വരുന്നതാണ് നിനക്ക് നല്ലത്. അതല്ല, അനുസരണക്കേട് കാണിക്കാനാണ് ഭാവമെങ്കിൽ, ആകാശത്തിൽ സൂര്യൻ ഉദിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഈ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ നിന്റെ തലയറ്റ് ഈ മണലിൽ വീഴും!”
എന്നാൽ അഭിയുടെ മുഖത്ത് തെല്ലും ഭയത്തിന്റെ നിഴൽപോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവന്റെ വലതുകൈ വിരലിലിരുന്ന മാന്ത്രിക മോതിരം കനൽ പോലെ ചൂടായി. ഒരു തരംഗം അവന്റെ സിരകളിലൂടെ രക്തത്തോടൊപ്പം ഇരച്ചുകയറി. അവൻ്റെ പേശികൾ ഇരുമ്പുപോലെ കടുപ്പമേറിയതായി മാറി. അവന്റെ കാഴ്ചശക്തിയും കേൾവിശക്തിയും അമാനുഷികമായ തലത്തിലേക്ക് ഉയർന്നുവന്നു. ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തിന്റെ വേഗത കുറഞ്ഞതുപോലെ അവന് അനുഭവപ്പെട്ടു. കരിങ്കോന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസവും, അവൻ വാൾ മുറുക്കിപ്പിടിക്കുന്ന കൈവിരലുകളുടെ ഓരോ ചെറിയ അനക്കവും അഭിയുടെ കണ്ണുകളിൽ അതിവ്യക്തമായി പതിഞ്ഞു.
അഭി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“നിന്റെ വാളിന്റെ മൂർച്ചയും ചോരയുടെ മണവും എന്നെ ഭയപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല പടത്തലവാ. എന്റെ ശക്തി എന്താണെന്ന് അറിയണമെങ്കിൽ നിനക്ക് അത് ഇവിടെ പരീക്ഷിക്കാം… വാ !”
“അഹങ്കാരിയായ നാടോടി! ചാവാനാണ് നിന്റെ വിധിയെങ്കിൽ അങ്ങനെയാകട്ടെ!”
കരിങ്കോൻ
ഒരു മുരൾച്ചയോടെ വായുവിൽ ഉയർന്നുകൊണ്ട് അഭിയുടെ നേരെ ചാടിവീണു. സർവ്വ ശക്തിയും ആവാഹിച്ച്, തന്റെ ഭാരമേറിയ വാൾ അഭിയുടെ കഴുത്ത് ലക്ഷ്യമാക്കി അവൻ വെട്ടി. ആ വെട്ടിന് ഒരു മലയെപ്പോലും പിളർക്കാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അടുത്ത നിമിഷം അവിടെ സംഭവിച്ചത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ആർക്കും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്ത കാഴ്ചയായിരുന്നു!
കരിങ്കോന്റെ വാൾ എത്തുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, അഭി മിന്നൽ വേഗതയിൽ അല്പം ഇടത്തോട്ട് മാറി ഒഴിഞ്ഞു. വായുവിനെ മാത്രം വെട്ടിമാറ്റിക്കൊണ്ട് കരിങ്കോന്റെ വാൾ താഴേക്ക് പതിച്ചു. കരിങ്കോൻ അമ്പരപ്പോടെ നില വീണ്ടെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കും മുമ്പ്, അഭി തന്റെ വലതുകൈ ഉരുക്കുമുഷ്ടിയാക്കി മാറ്റി കരിങ്കോന്റെ നെഞ്ചിലെ വെള്ളിപ്പട്ടയിൽ പ്രഹരമേൽപ്പിച്ചു!
ഒരു കൂറ്റൻ ഇടിമിന്നൽ പാറക്കെട്ടിൽ പതിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ശബ്ദം അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങി. കാറ്റിൽ പറന്നുപോകുന്ന വൈക്കോൽത്തുരുമ്പുപോലെ ചേരരാജ്യത്തിന്റെ പടത്തലവൻ കരിങ്കോൻ പത്തടിയോളം ദൂരേക്ക് തെറിച്ച് മണലിലേക്ക് മലർന്നടിച്ചുവീണു! അവൻ്റെ ചെമ്പ് കവചം തകർന്നുപോയിരുന്നു. വായയിൽ നിന്നും മൂക്കിൽ നിന്നും ചോര ചീറ്റിത്തെറിച്ചു. കരളിനെ കുലുക്കുന്ന ഭയവും വേദനയും കൊണ്ട് കരിങ്കോൻ നിലത്ത് കിടന്ന് പിടഞ്ഞു. അവൻ ബാക്കിയുള്ള നാല് രാജഭടന്മാർക്ക് നേരെ അലറി.
“എന്താടാ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് നായ്ക്കളെ ? വെട്ടിനുറുക്കെടാ അവനെ! തുണ്ടം തുണ്ടമായി അരിഞ്ഞിടെടാ!”
പടത്തലവന്റെ ആജ്ഞ കേട്ട്, തിളങ്ങുന്ന വാളുകളും കനത്ത പരിചകളും ഏന്തിയ ആ നാല് പടയാളികളും ഒരേസമയം ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് അഭിയുടെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. നാലു ദിക്കുകളിൽ നിന്നും മരണത്തിന്റെ തണുപ്പുമായി മൂർച്ചയേറിയ വാളുകൾ അവന്റെ നേർക്ക് ഉയർന്നു വന്നു.