ഒരു ആഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം, അവളെ വീണ്ടും കാണാമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഞാൻ അതേ മാളിൽ വീണ്ടും പോയി. കുറെ സമയം കാത്തുനിന്നെങ്കിലും അവളെ കണ്ടെത്താനായില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാൽ, മോഡേൺ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു വന്ന, അവളെക്കാൾ സുന്ദരികളായ വേറെ ഒരു പെണ്ണുങ്ങളെയും നോക്കാൻ പോലും എൻ്റെ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. എൻ്റെ കണ്ണുകൾ അവളെ മാത്രമേ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
തൊട്ടടുത്ത ആഴ്ച, ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസിൽ എല്ലാ ജീവനക്കാർക്കും വേണ്ടിയുള്ള വാർഷിക ജനറൽ മീറ്റിംഗ് നടക്കുകയായിരുന്നു. മീറ്റിംഗ് ഹാൾ ആളുകളെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. എല്ലാവരും പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നതിൻ്റെ വല്ലാത്ത ബഹളമായിരുന്നു അവിടെ. പെട്ടെന്നാണ് എൻ്റെ കണ്ണുകൾ അവിടേക്ക് പോയത്. അതാ നിൽക്കുന്നു അന്ന് മാളിൽ വെച്ച് കണ്ട അതേ പെൺകുട്ടി! അവളെ കണ്ടതും എൻ്റെ തലയിലൊരു ബൾബ് മിന്നി. “ഓ ഷിറ്റ്! ഇവളായിരുന്നോ അത്?” ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയുടെ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ട് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന മാനേജ്മെൻ്റ് ഫേമിലെ പുതിയ ടീം മെമ്പറാണ് അവൾ. മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഒരിക്കൽ ബാങ്കിൽ വെച്ച് അവളെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അന്ന് എൻ്റെ മുന്നിലൂടെ വെറും ഒരു മിനിറ്റ് നേരത്തേക്ക് അവൾ നടന്നുപോയത് മാത്രമാണ് എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നത്.
ഇത്രയും കാലം ബാങ്കിലെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് എൻ്റെ ജൂനിയർ പിള്ളേരെ വിടാതെ, ഞാൻ തന്നെ നേരിട്ട് പോയിരുന്നെങ്കിൽ ഇവളെ എന്നും കാണാമായിരുന്നല്ലോ എന്ന് ഞാൻ വെറുതെ മോഹിച്ചുപോയി. കുറച്ച് പേപ്പറുകളും പിടിച്ച് അവൾ എൻട്രി ഗേറ്റിന് സമീപം നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഒരു എച്ച്.ആർ പറയുന്നത് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ അവൾ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതേ പെൺകുട്ടി… അതേ ശാന്തമായ മുഖം. പക്ഷേ ഇത്തവണ അവൾ ജീൻസും ടീഷർട്ടും ആയിരുന്നില്ല ധരിച്ചിരുന്നത്. ഇളം നിറത്തിലുള്ള ഒരു കുർത്തിയും ഡാർക്ക്
കളർ പാന്റ്സുമായിരുന്നു വേഷം. വളരെ ലളിതമായ, വൃത്തിയുള്ള ഒരു വേഷം. പക്ഷെ ആ വേഷത്തിലും അവൾ അതിസുന്ദരിയായിരുന്നു.
ഒരു സീനിയർ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ എന്ന നിലയിൽ, ഓഫീസിലെ മറ്റുള്ളവരുമായി സംസാരിക്കുന്നത് എനിക്ക് വളരെ സാധാരണമായ ഒരു കാര്യമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ കൂടുതൽ ചിന്തിക്കാൻ നിന്നില്ല. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
“ഹായ്,” ഞാൻ വളരെ മാന്യമായി ഒരു ചെറുചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “താൻ ഫിനാൻസ് ടീമിൽ നിന്നാണല്ലേ?”
അവൾ ഇത്തവണ എന്നെ നോക്കി. ഒരു നിമിഷം എന്തോ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് പോലെ അവൾ എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
“അതെ,” അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ അർജുൻ,” ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തി. “ഐടി ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലാണ്. സീനിയർ അനലിസ്റ്റ്.”
“ഞാൻ ഐശ്വര്യ ,” അവൾ പറഞ്ഞു. “കസ്റ്റമർ സർവീസ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് – ഇൻ്റർനാഷണൽ ഫിനാൻസ് മാനേജ്മെൻ്റ് ടീം.”
വളരെ ശാന്തമായ, എന്നാൽ നല്ല ആത്മവിശ്വാസമുള്ള ശബ്ദമായിരുന്നു അവളുടേത്. ഞാൻ ഹാളിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,
“ആദ്യത്തെ മീറ്റിംഗ് ആണല്ലേ ഐശ്വര്യയുടെ ?”
അവൾ തലയാട്ടി. “അതെ ഞാൻ ആകെ കൺഫ്യൂസ്ഡ് ആണ്… പിന്നെ കുറച്ചു എക്സ്സൈറ്റഡും ആണ് ”
ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അതൊന്നും സാരമില്ല. ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷം കഴിയുമ്പോൾ, ഞങ്ങളെപ്പോലെ നിങ്ങൾക്കും ഇതൊക്കെ ഭയങ്കര ബോറിംഗ് ആയി തോന്നിത്തുടങ്ങും.”
അതുകേട്ട് അവൾ പതുക്കെ ഒന്നു ചിരിച്ചു. അധികം ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ, എന്നാൽ വളരെ മനോഹരമായ ഒരു ചിരി.
മീറ്റിംഗ് തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവൾ ഇരുന്നതിന് കുറച്ചു സീറ്റുകൾ മാറിയാണ് ഞാൻ ഇരുന്നത്. പക്ഷെ അവൾ അവിടെയുണ്ടെന്നുള്ളത് എൻ്റെ ശരീരത്തെ വല്ലാതെ ചൂടുപിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മീറ്റിംഗ് മുഴുവൻ എൻ്റെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ മാത്രമായിരുന്നു.
ചായ കുടിക്കാനുള്ള ഇടവേളയായപ്പോൾ, രജിസ്ട്രേഷൻ കൗണ്ടറിനടുത്ത് അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. വേറെ ആരും അവളുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ നേരെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.