അമ്മ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ എൻ്റെ കണ്ണുകളുമായി കുറച്ചുനേരം കോർത്തിരുന്നു. ആ നോട്ടത്തിൻ്റെ ആഴം പെട്ടെന്ന് എൻ്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു വിറയലുണ്ടാക്കി.
മുപ്പതുകളുടെ അവസാനത്തിലും നാൽപതുകളുടെ തുടക്കത്തിലുമുള്ള ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ ശരീരത്തിലെയും മനസ്സിൻ്റെയും ഏകാന്തത എന്താണെന്ന് ഒരു നിമിഷം എനിക്ക് മനസ്സിലായതുപോലെ തോന്നി.
”നീ എന്നെക്കുറിച്ച് വലിയ ഉത്കണ്ഠയൊന്നും വേണ്ട ദേവാ. നിൻ്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാനല്ലേ ഞാൻ ഇവിടെയുള്ളത്. പിന്നെ..നിൻ്റെയൊക്കെ പ്രായത്തിൽ ആൺകുട്ടികൾക്ക് അമ്മമാരെക്കുറിച്ചല്ലല്ലോ ചിന്ത.” അമ്മ കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു ഡബിൾ മീനിങ് ചിരിയോടെ തിരിഞ്ഞു വീണ്ടും ചായപ്പണിയിലേക്ക് കടന്നു.
ഞാൻ ഒന്നു പരുങ്ങി. അമ്മ പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. അമ്മ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്? എൻ്റെ പ്രായത്തിലുള്ള ആൺകുട്ടികൾക്ക് വേറെ എന്തൊക്കെയാ ചിന്ത എന്നറിയാൻ അമ്മയ്ക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ലല്ലോ!
”അതെന്താ അമ്മേ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്? ഈ പ്രായത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് വേറെ എന്താ ചിന്തയുള്ളത്?” ഞാൻ അല്പം കുസൃതിയോടെ അടുക്കളയുടെ വാതിൽപ്പടിയിൽ ചാരിനിന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
അമ്മ ചായ രണ്ട് ഗ്ലാസിലേക്ക് പകരുന്നതിനിടയിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ആ മുഖത്ത് ഒരു തരം കുസൃതി ചിരി പടർന്നിരുന്നു.
”അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം..കോളേജിൽ പോകുമ്പോൾ പെൺകുട്ടികളുടെ പിന്നാലെ കറങ്ങുന്നതും, റൂമിലിരുന്ന് ഫോണിൽ കളിപ്പിക്കുന്നതുമൊക്കെ ഈ വയസ്സിലെ ആൺപിള്ളേരുടെ പതിവല്ലേ? അതുകൊണ്ട് നീ എന്നോട് വർത്തമാനം പറയാൻ വരേണ്ട.” അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ ചിരിച്ചുപോയി.
അമ്മ ഇത്രയും കൂളായി ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത് അപൂർവ്വമാണ്. പണ്ടൊക്കെ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പെൺകുട്ടികളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അമ്മ മുഖം കറുപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ന് അമ്മയുടെ ആ ഭാവത്തിൽ വലിയൊരു മാറ്റം വന്നിരിക്കുന്നു. സാരിയുടെ ആ ഇറുകിയ വരിവടിവുകളും, ഇടയ്ക്കിടെ വിയർത്തു കുളിക്കുന്ന ആ ശരീരവും ആ അടുക്കളയുടെ ചെറിയ അന്തരീക്ഷത്തെ കൂടുതൽ ചൂടുള്ളതാക്കി മാറ്റി.
”അതൊക്കെ പണ്ട് അമ്മേ. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേറെ ആരുടെയും പിന്നാലെ പോകാൻ തോന്നുന്നില്ല. വീട്ടിൽ തന്നെ ഇതിലും വലിയ ചരക്കുകൾ ഉള്ളപ്പോൾ പിന്നെ എന്തിനാ വെറുതെ പുറത്തുപോയി കഷ്ടപ്പെടുന്നത്?”
ഞാൻ വളരെ പതുക്കെ, ഒരു തമാശയുടെ രൂപത്തിലാണെങ്കിലും അല്പം സീരിയസായ ടോണിലാണ് ആ വാക്ക് പറഞ്ഞത്.
അമ്മയുടെ കൈയിലെ ഗ്ലാസ് ഒന്ന് വിറച്ചു. അമ്മ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനിന്ന് എന്നെ കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം ലജ്ജയും, കൗതുകവുമായിരുന്നു.
”നീ എന്താടാ പറഞ്ഞത്? വലിയ വർത്തമാനം കൂടിയിരിക്കുന്നു! അമ്മയാണെന്നുള്ള വിചാരം പോലും ഇല്ലാതെ വല്ലതും വിളിച്ചുപറഞ്ഞാൽ നിൻ്റെ നാവു ഞാൻ പിഴുതെടുക്കും, കേട്ടോ,” അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കയ്യിലിരുന്ന സ്പൂൺകൊണ്ട് എന്നെ നേരെ ചൂണ്ടി.
”പിന്നെ..ഞാൻ സത്യമല്ലേ അമ്മേ പറഞ്ഞുള്ളൂ. സൗന്ദര്യത്തിൻ്റെ കാര്യത്തിൽ ഇപ്പോഴും ഈ നാട്ടിലെ ഏത് പെൺകുട്ടിയെക്കാളും മുന്നിലാണ് എൻ്റെ അമ്മ. അച്ഛൻ നാട്ടിൽ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് നാട്ടുകാർക്കൊക്കെ വലിയ അഹങ്കാരമായിരിക്കും അല്ലേ?” ഞാൻ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പതുക്കെ നടന്നുചെന്നു.
അമ്മ അല്പം പിൻവാങ്ങി അടുക്കളയിലെ സ്ലാബിൽ ചാരി നിന്നു. എൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ ചൂട് അമ്മയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്നത് ആ ചെറിയ അടുക്കളയിൽ വ്യക്തമായി അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയുടെ സാരിയുടെ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ നിന്ന് ആ ശ്വാസച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലാകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
”നീ കൂടുതൽ അങ്ങ് കയറി കളിക്കണ്ട കേട്ടോ..പോയി നിൻ്റെ പണി നോക്ക് പോയിട്ട്. ഞാൻ ചായ എടുത്ത് വെക്കാം,” അമ്മ ചെറിയൊരു വിറയലോടെ പറഞ്ഞു, പക്ഷേ ആ വാക്കുകളിൽ എന്നെ തടയാനുള്ള ആത്മാർത്ഥമായ ഒരു ശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.