അവളുണ്ടായിരുന്ന മൂന്നുനാൾ.!
കോലാഹളങ്ങളും പ്രണയവും അടിപിടിയും നിറഞ്ഞു നിന്ന വസന്ത നാളുകൾ തന്നെയായിരുന്നു. ദുബായ്ലെ ഫ്ലാറ്റിൽ ബോസിനെ പ്രണയിച്ച പരിഭവക്കാരി തൊട്ടാവാടിപെണ്ണിൽ നിന്ന് പാറിപ്പറക്കുന്ന വർണ്ണ ശലഭം പോലെയായിരുന്നു അവൾ. നേരം പുലരുമ്പോൾ തന്റെ ബുള്ളറ്റിന്റെ പിന്നിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി ചുരത്തിലേക്ക് പോകും, അവിടെയുള്ള തട്ടുകടയിൽ നിന്ന് ആവിപറക്കുന്ന ചായയും കുടിച്ചു മലനിരകളുടെ ഇരുണ്ട കാളിമയുടെ പിറകിൽ നിന്ന് ചുവന്നു തുടുത്ത കിഴക്കൻ ചക്രവാളത്തിൽ ചുവന്ന് തുടുത്ത വലിയ സൂര്യൻ ഉദിച്ചുയരുന്നത് കാണാൻ. തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർന്നു നിന്ന് ആ മനോഹരമായ ദൃശ്യം കണ്ട് കണ്ണുകളിൽ മറ്റൊരു സൂര്യൻ തിളങ്ങുന്ന ആശ്ചര്യത്തോടെ പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ കവിളിൽ ഉദയസൂര്യത്തെ കുങ്കുമചാന്ത് പുരണ്ടത് പോലെ തുടുത്ത് നിൽക്കും. തന്നിലേക്ക് ചാരിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ തോളിൽ കൈവച്ചില്ല, ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു ചേർത്ത് നിർത്തിയില്ല,ആളുകൾ കാണുന്നത് കൊണ്ടാണല്ലോ അവളെ താൻ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നു പ്രകടിപ്പിക്കാൻ മടിതോന്നുന്നത് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കലഹിച്ചു കെറുവിച്ചു മുഖം കൂർപ്പിച്ചു നിൽക്കും.
മലകളിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന കോടമഞ്ഞിന്റെ പുതപ്പു പുതച്ചു തണുത്തു വിറച്ചുകൊണ്ട് ശാരീസ്ഗ്രൂപ്പിന്റെ തേയില തോട്ടത്തിലേക്ക്, പിന്നിലൂടെ തന്നെ വരിഞ്ഞു ചുറ്റിയ അവളുടെ കൈകൾക്കിടയിൽ കുരുങ്ങി, തന്റെ പുറകിൽ ഒട്ടിക്കിടക്കുന്ന ആ വയറിൽനിന്നും അമർന്നു ഞെരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന മൊഞ്ചുള്ള മുലയിൽ നിന്നും തന്റെ ഉടലിലേക്ക് പരക്കുന്ന ഊഷ്മളതയിൽ ലയിച്ചു മഞ്ഞുവീണു നനഞ്ഞ റോഡിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോകും. ജോലിക്കാർ ഇല്ലാതെ, ആൾപെരുമാറ്റം ഇല്ലാത്ത വിജനമായ തേയിലകൾക്കിടയിൽ തന്റെ വായിൽ കിടന്നു തക്കാളിപോലെ ചുവന്നു തിളങ്ങുന്ന അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വെന്തുപൊള്ളും.
തണുത്ത പ്രഭാതത്തിന്റെ ആലിംഗനത്തിൽ കിടന്നു വിറക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ശരീരം പോലെ മാർദ്ധവമുള്ള അവളുടെ ഉടലിന്റെ സ്നിഗ്ദ്ധതയിൽ, പാഞ്ഞുനടക്കുന്ന തന്റെ കരങ്ങളുടെ കുരുത്തക്കേടുകളിൽ ശരീരം ചൂടുപിടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കുറുകലുകൾക്കും മൂളലുകൾക്കും പുലർകാലത്തിന്റെ ലാസ്യഭാവം വരും. മുലയിലും ചന്തിയിലും ഞെക്കിപിഴിയുമ്പോൾ കിളവാ നാട്ടുകാർ കാണുമെന്നു പറഞ്ഞു നാണിച്ചു ചൂളി തന്റെ മുലയിൽ കടിച്ചു പറിക്കും. എന്നിട്ട് കാമത്തിന്റെ തളർച്ചയിൽ കൂമ്പിയടയാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന വലിയ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി തന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി, വീട്ടിലേക്ക് പോകാമിക്കാ എന്ന് പറയുന്ന ആ ഭംഗി. ഓഹ്, എന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായ രാജകുമാരി.!
ദുബായ്ലേക്ക് പോകാൻ പലവട്ടം വാഹിദിന്റെ മനസ്സ് ചാഞ്ചാടി. പക്ഷേ എന്തോ ഒരു കാരണം കൊണ്ട് ആ ഹരിതാഭയുടെ കുളിരിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കാൻ അവന് മനസ്സ് വന്നില്ല. അപ്പോഴാണ് രമ്യയുടെ വിളി വരുന്നതും ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് ബൈക്ക് തിരിച്ചതും.
രമ്യ ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ കാറിൽ കയറി കോമ്പൗണ്ട് കടന്ന് പോയപ്പോൾ വാഹിദ് ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു പതുക്കെ മുന്നോട്ടെടുത്തു. അപ്പോൾ ഓഫിസിന്റെ ഗ്ലാസ്സ് ഡോർ തുറന്ന് ഒരു യുവതി പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഗോതമ്പു നിറമുള്ള, ഒതുങ്ങിയ ശരീരവും വലിയ മുലകളും ചന്തികളും അധികം വണ്ണമില്ലാത്ത തുടകളും ഉള്ള, ശരീരത്തിന്റെ അഴകിനനുസരിച്ചു ചുരിദാർ ധരിച്ച സുന്ദരിയായ ഒരു ഇരുനിറമുള്ള നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി.
സംഗീത.!
ഓഫിസിലെ ഡിസൈനിംഗ് ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ ജോലിചെയ്യുന്ന കുട്ടി. അടുത്തിടെ ജോലിക്ക് ചേർന്നതാണെന്ന് ആരോ രഹസ്യം പറയുന്നത് വാഹിദ് കേട്ടിരുന്നു. വാഹിദിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ഭയവും ബഹുമാനവും അപരിചിതത്വവും കലർന്ന രീതിയിൽ മുഖം കുനിച്ചു നടന്ന് പോയി. അവളെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ വാഹിദിന്റെ വാഹനവും പുറത്തേക്ക് നീങ്ങി. വാഹിദിന്റെ ബുള്ളറ്റിന്റെ ശബ്ദം അകന്നകന്നു പോകുന്ന ശബ്ദം സംഗീത ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും അവൻ പോയ വഴിയിലേക്ക് നോക്കാതെ, ഏതോ ചിന്തകളുടെ ഭാരവും പേറി, നിരാശാജനകമായ മുഖം കുനിച്ചു നിലത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ ചെറിയ സർവീസ് റോഡ് താണ്ടി മെയിൽ റോഡിലേക് പ്രവേശിച്ചു പൂമരങ്ങളുടെ മറപറ്റി നടന്ന് പോയി. രാത്രിയുടെ കാളിമയും കുളിരിന്റെ കടന്ന് പിടുത്തവും അവളെ അലോസരപ്പെടുത്തി. ഇടം വലം നോക്കാതെ, എന്തോ അജ്ഞാത ഭയം തന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടെന്ന ചിന്തയുള്ളത് പോലെ അവൾ വേഗം നടന്ന് നീങ്ങി.