രമ്യ വാഹിദിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. വാഹിദ് നാവുകടിച്ചു അവളെ ശാസിച്ചു. വനജയുടെ ഉള്ളിൽ പെട്ടന്നൊരു കുളിരുവീഴുകയും ശരീരം ഒന്ന് ഭാരം കുറഞ്ഞതുപോലെ അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ പൂറിൽ നീരുപൊടിയാൻ പോവുന്നു എന്ന് പ്രായവും അനുഭവ പരിജ്ഞാനവും കൊണ്ട് അവൾ മനസ്സിലാക്കി.
“ഓഹ്..ഈ കൊച്ചിന്റെ ഒരുകാര്യം. ഇപ്പോഴത്തെ പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഒരു നാണവും ഇല്ലല്ലോ. സാറൊന്നും കരുതല്ലേ ട്ടോ.”
വനജ അവിടെ നിൽക്കാനുള്ള പ്രയാസം കാരണം പതുക്കെ സ്ഥലം കാലിയാക്കി. രമ്യ വാഹിദിനെ നോക്കി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അവിടെയുള്ള മുഴുവൻ കണ്ണുകളും അവർക്ക് നേരെ നീണ്ടു. ആണുങ്ങൾ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന രമ്യയുടെ തിളക്കുന്ന മദാലാസ ഭംഗിയിലേക്കും,
പെണ്ണുങ്ങൾ ഇത്ര സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ അവന്റെ അടുത്തു പെരുമാറുന്ന രമ്യയോട് വളരെ സൗഹൃദത്തോടെ സംസാരിച്ചു ചിരിക്കുന്ന വാഹിദിലേക്കും. രണ്ടുകൂട്ടരുടെ കണ്ണുകളിലും നിറഞ്ഞു നിന്നത് ഒരേ വികാരമായിരുന്നു. ആരാദനയും അസൂയയും ആകാരണമായ ഒരു ദേഷ്യവും.!
വാഹിദും രമ്യയും വീണ്ടും കുറച്ച് നേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു. പിന്നെ ചായ കുടിച്ചു തീർത്ത് ഒന്നിച്ച് ജോലിയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ എഴുന്നേറ്റു. അപ്പോൾ വേറെയും ചില പെൺകുട്ടികളും ആണുങ്ങളും എസ്ന്നേറ്റ് അവരുടെ പിന്നിലെത്തി അവരോടൊപ്പം താഴേക്ക് നടന്നു. ചില പെൺകുട്ടികൾ രമ്യയോട് പരിചയത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
“മാഡത്തിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണോ ഈ സാർ.?”
ഒരു പെൺകുട്ടി വാഹിദിനെ ഉദ്ദേശിച്ചു രമ്യയോട് ചോദിച്ചു. രമ്യ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി തലകുലുക്കി.
“ഈ സ്ട്രോങ്ങ് മാൻ എങ്ങിനെ ഇത്ര കൂളായി ഫ്രണ്ട്ആയിമാറി.? ഞങ്ങൾ ഇത്രേം പേരുണ്ടായിട്ടും ഒരാളെയും മൈന്റ് പോലും ചെയ്യാറില്ല ല്ലോ.”
മറ്റൊരു പെൺകുട്ടി ചാടിക്കായറി പറയുന്നത് പോലെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ അടക്കിനിർത്തിയിരുന്ന അസ്വസ്ഥത പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞു. രമ്യ അവളെയൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഉച്ചത്തിൽ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഇടയിൽ വാഹിദിനെ ചുമൽ കൊണ്ട് ഒന്ന് തള്ളുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ട് ഇടക്കൊന്നു ചിരിനിർത്തി അവനെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നത് പോലെ കൈകൾക്കൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിട്ട് ആ കുട്ടിക്ക് മറുപടി നൽകി.
“അഞ്ജു, ഇവൻ എന്റെ വെറുമൊരു ഫ്രണ്ട് മാത്രമല്ല. നിങ്ങൾക്കാർക്കും ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ കിട്ടിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ഡിവൈൻ ഫ്രണ്ടാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പെണ്ണെന്ന നിലയിൽ ഇങ്ങനെ അന്തസ്സായി ജീവിക്കുന്നതിൽ ഈ കൊരങ്ങന്റെ പങ്ക് അത്രവലുതാണ്.”
അവസാന ഭാഗം പറയുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി നനഞ്ഞു. ഒരുനിമിഷത്തേക്ക് ജോർജ്ന്റെ പല്ലുകൾക്കിടയിൽ ഞെരിഞ്ഞു തുളഞ്ഞു നാടുഭാഗത്തുമായി വട്ടത്തിൽ തുളകൾവീണ തന്റെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ മർമ്മമായ പൂറിലെ മുറിവുകൾ അവളുടെ ഓർമ്മയിൽ മിന്നിപ്പൊലിഞ്ഞു.
ആഴമുള്ള ആത്മാർത്ഥതയോടെ രമ്യ അവന്റെ മുതുകിൽ തന്റെ കവിളുചേർത്ത് ഒരു വാത്സല്യ ചുംബനം കൊടുത്തു. തങ്ങളുടെ മുന്നിലൂടെ പരസ്യമായുള്ള രമ്യയുടെ ആ പെരുമാറ്റവും അവളുടെ വാക്കുകളും, അതിലുപരി ഹിമാലയം പോലെ ഉലയാത്ത പൗരുഷം ജ്വലിക്കുന്ന വാഹിദ് പ്രണയാതുരനായ ഒരു കാമുകൻ അത്രയേറെ സ്നേഹിക്കുന്ന തന്റെ പെണ്ണിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ അവളെ തന്നിലേക്ക് ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചത്
കണ്ടപ്പോൾ ആ പെൺകുട്ടികളും അവർക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന ഒന്നുരണ്ട് യുവാക്കളും അതിശയിച്ചു പോയി. അവർക്ക് പിന്നിൽ ഏതോ ചിന്താഭാരവും പേറി തലയും താഴ്ത്തി ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നുവന്നിരുന്ന സംഗീതയും.!
ഓഫിസിലെ ജോലിതിരക്കുകൾക്കുള്ളിൽ കമ്പനിയുടെ പാർട്ണരും എം.ഡിയുമായ രഞ്ജിനി മാഡം അവന്റെ കേബിനിലേക്ക് വന്നു. അവരുടെ പിന്നാലെ രമ്യയും. വാഹിദ് ബഹുമാനത്തോടെ ഒന്ന് ഇളകിയിരുന്നു. പിന്നെ രഞ്ജിനി കാണാതെ രമ്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് പാളിനോക്കി.
അവൾ നടുവിരൽ അവളുടെ വായിലേക്ക് തിരുകി ഒന്ന് രണ്ടു തവണ ഉള്ളിലേക്കും പുറത്തേക്കും അടിച്ചു കാണിച്ചിട്ട് കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് രഞ്ജിനിയെ ഉദ്ദേശിച്ചു ആംഗ്യം കാണിച്ചു. പ്രായം നാല്പത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉള്ള, ഗംഭീരമായ ഒരു മദാലസയായ സ്ത്രീയാണ് സോഫ്റ്റ്വെയർ എഞ്ചിനീയർ ആയ രഞ്ജിനി.