സെക്കൻ്റുകൾ നീണ്ടുനിന്ന നാവുകളുടെ ഇണചേരൽ മായമ്മയെ രതിലഹരിയിൽ ആറാടിച്ചു. അതേ സമയം രവിയുടെ ഒരു കൈ മായമ്മയുടെ കവക്കൂട്ടിലും മറുകൈ അവരുടെ വലിയ മുലകളിലും വിക്രസുകൾ കാട്ടി അവരെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉത്തേജിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് അവരുടെ പ്രണയം കഴിഞ്ഞ്, രവി അവരെ തിരിച്ച് നിർത്തി, കഴുത്തിലെ വിയർപ്പിനെ നക്കിയെടുത്തു. ചെവിയിൽ നാവ് ഉരച്ചപ്പോൾ അവർ കുറുകി, ചെറുതായി.
“പച്ചയ്ക്ക് കടിച്ച് തിന്നട്ടെ….” രവി മന്ത്രിച്ചു.
“മതിയാവോളം.. പക്ഷേ ഇന്ന് മാത്രം പോരാട്ടോ… ഇനിയങ്ങോട്ട് എനിക്ക് വേണം നിന്നെ…” മായമ്മ കൂടുതൽ കാതരയായി. അവരിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന സ്ത്രീത്വത്തെ അഥവാ ഒരു കാമുകിയെ രവി ഉണർത്തുകയായിരുന്നു. പ്രായം തളർത്താത്ത ഒരു പോരാളി അവരിൽ ഉണ്ടെന്ന് രവിക്ക് തോന്നി.
പിന്നിലേക്ക് വിരിഞ്ഞുന്തിയ അവറൈഡ് ചന്തികളിൽ രവിയുടെ വലിപ്പമേറിയ ലഗാൻ മുട്ടിയുരുമ്മിയപ്പോൾ അവർ കാലുകൾ വിടർത്തി രവിയുടെ മൂർഖനെ സ്വീകരിക്കാൻ മാളം ഒരുക്കി. അത് മനസ്സിലാക്കിയ രവി വിടവിലെ ദ്വാരം എവിടെയെന്ന് കണക്ക് കൂട്ടി കണയെ ഉരച്ച്, സ്ഥാനം മനസ്സിലാക്കി, മെല്ലെ തള്ളി. കയറ്റം വിചാരിച്ച അത്രയ്ക്ക് എളുപ്പമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, മായമ്മയുടെ സഹകരണംകൂടി ലഭിച്ചതോടെ, അരക്കെട്ട് അരക്കെട്ടിനോട് ചേർത്ത്, ചുകന്ന് തുടുത്ത കതനക്കുറ്റിയെ പിൻവാതിലിലൂടെ മായമ്മയുടെ യോനിയിലേക്ക് രവി പതിയെ താഴ്ത്തിയതും. ഇതിനകം കൊഴുപ്പ് ഊറിയ മായമ്മയുടെ ചുകന്ന യോനി രവിയുടെ യോഗദണ്ഡിനെ മെല്ലെ വിഴുങ്ങി.
തുടക്കത്തിൽ കുറച്ച് വേദനയുടെ അസ്വസ്ഥത അവരിൽനിന്നും ഉയർന്നെങ്കിലും, ചന്തി അനക്കി പൊസിഷൻ നേരെയാക്കി രവിയുടെ അടികൾ ഏറ്റുവാങ്ങാൻ അവർ തയ്യാറായി. രവിയുടെ ഇടത്കൈ ഇരു മുലകളിലും, വലത് കൈ അവരുടെ യോനിക്കുള്ളിൽനിന്നും തള്ളിനിൽക്കുന്ന രസമൊട്ടിലും സ്ഥലം പിടിച്ചതോടെ മായമ്മ രതിയുടെ അപാരതയിലേക്ക് ഉയർന്നു.
“എന്താ എന്നെ അടിച്ച് സുഖിപ്പിക്കാത്തെ…” മായമ്മയുടെ ചുടുനിശ്വാസം രവിയുടെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു.
“ചേച്ചിയുടെ സാമാനത്തിൻ്റെ ഉള്ളിലെ ചൂട് എൻ്റെ കൊമ്പനിലൂടെ ഞാൻ മതിമറന്ന് അനുഭവിക്കുകയാണ്… ” രവിക്ക് അവരെ ചേച്ചിയെന്ന് വിളിക്കാനാണ് തോന്നിയത്.
“എന്നെ മായെ എന്നോ വേണമെങ്കിൽ മൈരെ എന്നോ വിളിക്ക്… അത് കേൾക്കാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം..” മായമ്മ അരക്കെട്ട് കുലുക്കി അവരുടെ ഇഷ്ടം പ്രകടമാക്കി. കൂട്ടത്തിൽ, കൈ പിന്നിലേക്കിട്ട് രവിയുടെ നഗ്നമായ ചന്തികളിൽ നഖമമർത്തി. രവിയോടുള്ള ആത്മാർഥത ആ നഖക്ഷതങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞുകിടന്നു.
രവിയുടെ അരക്കെട്ടിൻ്റെ ചലനം മന്ദഗതിയിൽനിന്നും വേഗത കൈവരിച്ചു. മുറിയിൽ മായമ്മയുടെ മുരൾച്ച വർദ്ധിച്ചു. മുകളിൽ കറങ്ങുന്ന ഫാനിൻ്റെ തണുപ്പ് പടർന്നിട്ടും ഇരുവരും വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചു.
“ആഹ്… അങ്ങിനെ അടിക്ക്… നിർത്താതെ അടിക്ക്… നാളുകളായി ഞാൻ അടക്കിപ്പിടിച്ച കാമം… നിൻ്റെ സമാനം കയറിയിറങ്ങി അതിനെ ശമിപ്പിക്കട്ടെ….” അവർ കുനിഞ്ഞ് കൈകൾ കട്ടിലിൽ കുത്തിയിട്ട് രവിയെ നോക്കി. അവരുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ കാമത്തിൽ ജ്വലിച്ചു. വിയർപ്പിനാൽ, മുടിയിഴകൾ മുഖത്ത് ഒട്ടിച്ചേർന്നു. ചുകന്ന മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു.
പത്തോ പതിനഞ്ചോ മിനിറ്റ് അവർ ഇതേ പൊസിഷനിൽ രതിയുദ്ധം തുടർന്നു. രതിമൂർച്ഛയുടെ നേരിയ ലക്ഷണം പോലും മായമ്മയിൽ കണ്ടില്ലെങ്കിലും, ഇനിയും എത്ര സമയം വേണമെങ്കിലും അവരുടെ യോനിയിൽ കുഴക്കാൻ തൻ്റെ ആയുധം ഒരുക്കമാണെന്ന് രവിക്കറിയാം. പെണ്ണിൻ്റെ ഉള്ളിൽ രണ്ടുവട്ടം ഉരുത്തിരിഞ്ഞ രതിമൂർച്ഛയ്ക്ക് ശേഷം മാത്രം രവിയിൽ സ്ഖലനം സംഭവിച്ച എത്രയോ സംഭവങ്ങൾ. ഇവിടെ, ഇവരിൽ, ഒരെണ്ണം വിരിയാൻ ഇനിയും സമയമെടുക്കും. അതാണ് തനിക്കും വേണ്ടത്. പെണ്ണ് തീരുമാനിക്കണം ആണിൻ്റെ സ്ഖലനം.
“ഇനി ഞാൻ മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കാം..” മായമ്മയ്ക്ക് മറ്റൊരു രീതിയിൽ സുഖിക്കണം. മറിച്ച് രവിയോ, അവരുടെ ഏതാഗ്രഹവും നിറവേറ്റാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.
“എങ്കിൽ എഴുന്നേൽക്ക്…” അതും പറഞ്ഞ യോനിയിൽ തിങ്ങിവിങ്ങിനിന്ന അഗ്രം ചുവന്ന കണയെ മെല്ലെ വലിച്ചൂരി. മായമ്മയുടെ യോനിയിൽനിന്നും ഇതിനകം ഒഴുകിയ വെളുത്ത നെയ്യ് ആ മാംസദണ്ഡിനെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു.
“ഇത്രയും തേൻ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നോ…” ദണ്ഡിനെ കൈപ്പിടിയിൽ ഒതുക്കി അവർ ചോദിച്ചു.
“കാലങ്ങളായി കരുതിവച്ചതല്ലേ… എനിക്കായിട്ട്…” രവി മായമ്മയുടെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി.
“അതേ… പക്ഷേ എൻ്റെ നെയ്യപ്പത്തിൽ കുളിച്ച ഇവനെ ഞാൻ ഒന്ന് രുചിക്കട്ടെ…” അതും പറഞ്ഞ് അവർ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് രവിയുടെ വെട്ടിയാടുന്ന കണയെ സ്വന്തം വായിലേക്കെടുത്തു. സ്വന്തം യോനി ചുരത്തിയ കൊഴുപ്പിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ച രവിയുടെ അസാധാരണ വലുപ്പമുള്ള, തൊലി പൂർണ്ണമായും പിന്നോട്ട് വലിഞ്ഞ കണയെ, ഒരു ഉന്മാദിനിയെപ്പോലെ അവർ ഈമ്പി വലിച്ചു… അതും നിമിഷങ്ങളോളം…. പിന്നെ, സ്വന്തം ചുണ്ടുകളിൽ ഉരച്ചു… ഇരുകവിളുകളിലും അടിച്ചു… കണയുടെ അഗ്രം കണ്ണുകളിൽ മുട്ടിച്ചു… പിന്നെ, മണത്തു….. സത്യത്തിൽ ഇവർ ഒരു കാമഭ്രാന്തിയോ എന്ന് പോലും ഒരു വേള രവി ചിന്തിച്ചുപോയീ.
“നീ ഇപ്പോ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നതെന്ന് ഞാൻ പറയട്ടെ…” അവർ പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ഉം… പറയൂ….” രവി അവരെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
“എനിക്ക് വട്ടായോ എന്നല്ലേ… എന്നാൽ ഇത് വട്ടല്ല… പക്ഷേ… കുറെ നാളായി കിട്ടാത്തത് കിട്ടിയതിൻ്റെ സന്തോഷം… മനസ്സിൽ അടക്കിയ ആഗ്രഹം… അങ്ങിനെ കണ്ടാൽ മതി….” അവർ രവിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് കട്ടിലിൽ കയറി മുട്ടുകുത്തി നിന്നു. രവി അവരുടെ വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിൽ മുഖമുരച്ചു. വീതിയേറിയ, റോസ് നിറമുള്ള ചാലിൽ നാവുരച്ചു. കട്ടിരോമം നിറഞ്ഞ കൂതിയിൽ നാവ് കൂർപ്പിച്ച് പലവട്ടം ഉരച്ചു. കൂതിയിൽനിന്നും ഉയർന്ന ഗന്ധം അയാൾ സിരകളിലേക്ക് വലിച്ചുകയറ്റി. തുടർന്ന്, ചന്തിപ്പാളികളെ വിടർത്തിപ്പിടിച്ച് കൂതിക്കുള്ളിലേക്ക് നാവിനെ കഴിയുന്നത്ര കയറ്റി.
“ഇതൊക്കെ ഇത്രയ്ക്കും ഇഷ്ടാണോ നിനക്ക് എൻ്റെ കുട്ട്യേ…” മായമ്മയുടെ വാക്കുകളിൽ പ്രണയവും വികാരവും ലയിച്ചു. മറുപടി വാക്കുകളിലൂടെ നൽകാതെ, രവി കൂതിയിലേക്ക് വീണ്ടും നാവ് കയറ്റി ചുഴറ്റി. മായമ്മയുടെ ചന്തികൾ വിറച്ചു.
“ഇതൊക്കെ എൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ആയിരുന്നു… ഒരിക്കലും നടക്കില്ലെന്ന് കരുതിയവ… ഇപ്പോ ഇതൊക്കെ അനുഭവിക്കുമ്പോൾ… ഞാൻ ശരിക്കും മറ്റൊരു ലോകത്തിലാണെന്ന് തോന്നിപ്പോകും..” വികാരവതിയായി അവർ മന്ത്രിച്ചു.
രവി അവരുടെ ഇരു ചന്തികളിലും മൃദുവായി കടിച്ചിട്ട്, കട്ടിലിലേക്ക് കയറി. കൂടുതൽ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ യോനിയുടെ മനോഹാരിത രവി ശരിക്കും ആസ്വദിച്ചു. കറുത്ത നീണ്ട രോമങ്ങളിൽ ചിലതിൽ വെള്ളി കയറിയിരിക്കുന്നു. ഇളംചുവപ്പ് നിറം വിതറിയപോലെ യോനീയുടെ ഇരുവക്കുകൾ.. അവ കൊഴുപ്പിൽ മുങ്ങിയിരുന്നു. പതിവിലധികം വലുപ്പമുള്ള കൃസരി വെളിയിലേക്ക് നാവ് നീട്ടിയ അവസ്ഥയെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. നീണ്ട് പരന്ന യോനിയുടെ അത്യാകർഷകമായ കാഴ്ച, രവി ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും വിവിധ കോണിലൂടെയുള്ള ആസ്വദിച്ചു.
“മതി കണ്ട് ആസ്വദിച്ചത്… ഇനി പണി തുടങ്ങ് ..” മായമ്മയുടെ ക്ഷമ നശിച്ചു.
രവി കട്ടിലിലേക്ക് കയറി, ഉദ്ധരിച്ച് നിൽക്കുന്ന ലിംഗം യോനിയിൽ രണ്ട് വട്ടം ഉരച്ച് നേരെ അകത്തേക്ക് തള്ളി. ഹമ്മ്… എന്ന നീണ്ട ശബ്ദം അവരിൽനിന്നും ഉയർന്നു. നിൽപ്പ് ശരിയാക്കി, രവി അരക്കെട്ട് അനക്കിയതും ഊഫ് ഹായ് തുടങ്ങിയ ശബ്ദങ്ങൾ ഉയർന്നു. രവിയോ, യാതൊരു കരുണയും പുറത്തെടുക്കാതെ അതിവേഗം, ഒരു അഭ്യാസിയെപ്പോലെ, അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഉരലിൽ ഉള്ള ഉലക്ക പ്രയോഗം പോലെ മായമ്മയുടെ വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിൽ കൈയ്യമർത്തി പരമാവധി ഉള്ളിലേക്ക് അയാളുടെ കടകോൽ കയറ്റിയിറക്കുമ്പോഴൊക്കെ ഊ… ഹൗ.. എന്നൊക്കെയുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ രവിയുടെ താളാത്മകമായ ചലനത്തിന് കൂടുതൽ ഊർജ്ജം പകർന്നു.
നിമിഷങ്ങൾ മിനിട്ടുകൾക്ക് വഴിമാറ്റി. സുഖത്തിൻ്റെ പാരമ്യതയിൽ, എപ്പോഴോ രവിയുടെ അടിയുടെ വേഗത അറിയാതെ വർദ്ധിച്ചതും…
“ഹായ്… അടിക്ക്… നിർത്താതെ അടിക്ക്… എനിക്ക് പെരുകുന്നു… ഞാനിപ്പോ പൊട്ടിത്തെറിക്കും… ഹൂ…” മായമ്മയുടെ ശരീരം വിറകൊണ്ടു. അവർ കട്ടിലിൽ അമർന്നതും, അവർക്കിരുവശവും തുടകൾ വിരിച്ച്, രവിയും അവരോടൊപ്പം അമർന്നു. കുഴഞ്ഞ യോനിയിൽനിന്നും കോലിനെ ഊരാതെ, രവി അടി തുടർന്നു.
“മതി… ഇനി വയ്യ….” മായമ്മയുടെ തളർന്ന വാക്കുകൾ. പക്ഷേ, സ്ഖലനത്തിന് തയ്യാറായ രവി അവരുടെ വാക്കുകൾ ഗൗനിക്കാതെ, നീണ്ട കണയെ അവരുടെ ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന കൊതച്ചാലിന്നിടയിലൂടെ യോനിയെ ലക്ഷ്യം വച്ച് അതിവേഗം അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
“കള… നിൻ്റെ പാല് വേഗം ഒഴുക്ക്… ” അവരുടെ വാക്കുകൾ കെഞ്ചലായി.
“ദാ… വരുന്നു….” എന്നും പറഞ്ഞ്, രവി മായമ്മയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിലേക്ക് പാലമിട്ടുകൾ പായിച്ചു. ചൂട്പാൽത്തുള്ളികൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയ മായമ്മ വീണ്ടും വിറച്ചു. അവസാന തുള്ളിയും കണയിൽനിന്നും പോകുന്നതുവരെ രവി പൂർവ്വാധികം ശക്തിയോടെ അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..
പിന്നെ, രവി മായമ്മയുടെ വിരിഞ്ഞ ദേഹത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു…
“എന്നെ ശരിക്കും തളർത്തി നീയ്യ്…” മായമ്മ കിതച്ചു.
“ഇഷ്ടായല്ലോ എൻ്റെ ആദ്യശ്രമം…” രവി അവരെ പുണർന്നു.
“പിന്നേ… അത് പറയാനുണ്ടോ… എന്തായാലും എൻ്റെ മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതത്തിന് അർത്ഥമുണ്ടെന്ന് ഇനി കരുതാം… അല്ലെ ചെക്കാ…” മായമ്മയുടെ വാക്കുകളിലെ ആത്മാർഥത രവി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒരു പുരുഷൻ എന്ന നിലയിൽ തൻ്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറുന്നതായി രവിക്ക് തോന്നി. ക്ലാര, പൊന്നമ്മ, അംബി, അജിത.. ഇപ്പോ പട്ടികയിൽ മായമ്മയും..
രണ്ട് ദിവസം രവി അജ്ഞാതവാസത്തിൽ കഴിഞ്ഞു. ഊണ്… ഉറക്കം.. ഇടയ്ക്ക് ഒരു സിനിമ.
മൂന്നാം ദിനം രാവിലെ രവി ടൗണിൽ ഇറങ്ങി. മായമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി ഒരു കരിമണിമാലയായിരുന്നു മനസ്സിൽ. മുൻപെങ്ങോ മോഷ്ടിച്ച ഒരു കൊച്ചുമലയും കൈയ്യിൽ കരുതി, കേട്ടറിഞ്ഞ തട്ടാൻ്റെ അടുത്തെത്തി കൈയ്യിലെ സ്വർണ്ണം കൊടുത്ത് പുതിയ മാലയ്ക്കുള്ള ഏർപ്പാട് ഉണ്ടാക്കി. തിരിച്ച് പോരുമ്പോൾ, ഒരു സോഡ കുടിക്കാൻ തൊട്ടപ്പുറത്തെ കടയിൽ കയറിയതും, അരികിൽ ഒരു ജീപ്പ് ബ്രേക്കിട്ടപ്പോൾ രവി തെല്ലൊന്ന് ഞെട്ടി. മുന്നിൽ പോലീസ്!!!
ജീപ്പിനകത്തെ പോലീസുകാരൻ രവിയെ കൈകാട്ടി വിളിച്ചു. കക്ഷിയെ കണ്ട നല്ല പരിചയം. വിളി തനിക്കെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി, രവി ജീപ്പിനരിലേക്ക് ചെന്നു.
“താൻ സാറിൻ്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച ആളല്ലേ… ആസ്പത്രിയിൽ ചെന്ന് സാറിനെയൊന്ന് കാണാൻ പറഞ്ഞു…” അതും പറഞ്ഞ് അവർ പോയി. രവി തിരികെ കടയിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ കടക്കാരൻ എഴുന്നേറ്റ് തലയിലെ മുണ്ടഴിച്ച്, എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് രവിക്ക് സോഡ കൊടുത്തു. ഗോട്ടിസോഡ ഗള … ഗള ശബ്ദത്തോടെ കുടിച്ച് കുപ്പിയും പൈസയും കൊടുത്ത്, രവി നേരെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് വിട്ടു.
ആശുപത്രിയിൽ എസ്ഐ കിടക്കുന്ന മുറിയിൽ എത്തി, ചില പേപ്പറുകളിൽ ഒപ്പിട്ട് കൊടുത്ത്, രവി തിരികെ പോകാൻ നോക്കുമ്പോൾ സാർ വിളിച്ചു.
“നിങ്ങൾ ഏടത്തിയമ്മയുടെ വീട്ടിൽ പോയിരുന്നുവല്ലേ…” അത് കേട്ടതും രവി കുടുങ്ങി. ദൈവമേ… വല്ല കുരിശും ഉണ്ടായോ?
“പോയിരുന്നു സാർ…” രവി തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം ഇറക്കി.
“നന്നായി… അവർക്ക് തന്നെ ബോധിച്ചെടോ… പറ്റുമെങ്കിൽ ഇടയ്ക്ക് ചെല്ലണം.. കഴിയുന്ന സഹായം ചെയ്ത് കൊടുക്കണം.. ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും എപ്പോഴും എനിക്ക് ചെല്ലാനൊന്നും കഴിയാറില്ല… പോലീസ് ആയിപ്പോയില്ലേ…” അത് കേട്ടതും രവിയുടെ ശ്വാസം നേരെ വീണു.
“നോക്കാം സാർ…” രവി തൊഴുതു പറഞ്ഞു.
“ആ.. പിന്നേയ് കഴിയുമെങ്കിൽ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് താൻ ഏടത്തിയമ്മയെ ചെന്ന് കാണണം… എന്തോ ഒരു ദൗത്യം ഏൽപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ്…” എസ് ഐ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു.
“പോകാം സാർ….” രവി അതും പറഞ്ഞ് ഭവ്യതയോടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
പറഞ്ഞേൽപ്പിച്ച കരിമണിമാല നാലാം ദിനം വാങ്ങി, അതുമായി മായമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് രവി പുറപ്പെട്ടു. അവിടെ എത്തി കതകിൽ മുട്ടിയ രവിക്ക് മായമ്മ കതക് തുറന്നുകൊടുത്തു.
“വായോ രവി… എന്താ നീ ഇത്രേം വൈകുന്നത് എന്ന് സംശയിച്ച് കഴിയായിരുന്നു ഞാൻ..” ചന്തികുലുക്കി അവർ നടന്ന് പോകുന്നതിൻ്റെ പിന്നാലെ രവി നടന്നു.
“കുടിക്കാൻ ഞാൻ സംഭാരം എടുക്കട്ടെ…” അവർ അടുക്കളയിലേക്ക് കടന്നു.
“ഒന്ന് നിൽക്ക്…” രവി അവരുടെ തോളിൽ കൈവച്ചു. അവർ തിരിഞ്ഞ് നിന്നതും, പോക്കറ്റിൽനിന്നും മലയുടെ പൊതിയഴിച്ച് മായമ്മയ്ക്ക് നീട്ടി.
“രവി… നീയിത്… ഈശ്വരാ… ഞാൻ എന്താ ഈ കാണുന്നേ…” അവർ മലയിൽ പിടിച്ചു.
“കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങൾ ഒന്നും വേണ്ട… മായമ്മ ഇത് കഴുത്തിൽ ഇടൂ… ഞാൻ കാണട്ടെ…” രവിയുടെ വാക്കുകളിൽ സ്നേഹം നിറഞ്ഞു.
“നീയിത് എൻ്റെ കഴുത്തിൽ ഇട്ട് താ…” അവർ തലകുനിച്ചു. രവി കൊളുത്തഴിച്ച് അവരുടെ കഴുത്തിൽ ആ മാല അണിയിച്ചു. അവരുടെ കൺകോണിൽ വെള്ളം നിറയുന്നത് രവി കണ്ടു.
“നീ അകത്തേക്ക് വാ…” അവർ രവിയുടെ കൈപിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അലമാര തുറന്ന് ഒരു പുത്തൻ സാരി എടുത്ത് രവിക്ക് നൽകി.
“നീയിത് എനിക്ക് താ…” അവരുടെ വാക്കുകളിൽ ആജ്ഞ.
“ഇതെന്തിനാ ഞാൻ തരുന്നത്…” രവി കുഴങ്ങി.
“എൻ്റെ കഴുത്തിൽ നീ മാല ചാർത്തി… ഇപ്പോ പുടവയും തരുന്നു… ഇനി ഞാൻ നിൻ്റെ പെണ്ണാണ്.. മനസ്സുകൊണ്ട് നിന്നെ ഞാൻ ഭർത്താവായി കണ്ട് ശിഷ്ടകാലം കഴിയും… ഇടയ്ക്ക് ഇതുപോലെ വരണം… പക്ഷേ, ഇത് നമ്മളല്ലാതെ മറ്റാരും ഒരിക്കലും അറിയാനും പാടില്ല…” അവർ ശ്വാസം വിടാതെ പറഞ്ഞു.
“ദൈവമേ… തൻ്റെ ചുമലിൽ സ്ത്രീകളുടെ ഭാരം ഏറുകയാണല്ലോ… തന്നെ ഭാവി ഭർത്താവായി കാണുന്ന പൊന്നമ്മ. ഒരുമിക്കാൻ തക്കം പാർത്തുകഴിയുന്ന അംബിക. മനസ്സുകൊണ്ട് ചേർത്ത് നിർത്തിയ ക്ലാര… പിന്നെ, അജിത. ഇപ്പോഴിതാ മായമ്മയെന്ന മായ… തൻ്റെ ഈ കളിക്കളം എന്ന് അവസാനിക്കും???” രവി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
“രവി… ഞാൻ വിളിപ്പിച്ചത്… എൻ്റെ അമ്മാമ്മയുടെ തറവാട്ടിൽ ഒരു ചേച്ചിയുണ്ട്. എൻ്റെ സമപ്രായമാണ് എങ്കിലും ഞാൻ അവരെ ചേച്ചിയെന്നാ വിളിക്കാറ്. അവരുടെ ഭർത്താവ് തളർന്ന് കിടക്കുവാ… കക്ഷിയെ നോക്കുന്ന കാര്യസ്ഥൻ ഒരാഴ്ച ഉണ്ടാവില്ല. ഇപ്പോ, താങ്ങാനും പിടിക്കാനും അവർക്ക് ഒരാള് വേണം.. രവിക്ക് അവരെ സഹായിക്കാൻ കഴിയോ? ഒരാഴ്ചത്തെ ജോലി. ഭക്ഷണം, കിടപ്പ്.. പിന്നെ തിരികെ വരുമ്പോൾ എന്തായാലും മോശമല്ലാത്ത പ്രതിഫലവും പ്രതീക്ഷിക്കാം..” മറുപടിക്കായി അവർ രവിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“ഞാൻ ആലോചിച്ച് പറയാം…” രവി അവരെ കരവലയത്തിൽ ഒതുക്കി.
“അത് പോരാ… എൻ്റെ ചെക്കൻ പോണം… അവരെ സഹായിക്കണം…” അവർ കെഞ്ചി.
“പോകാം… എവിടാ സ്ഥലം..???”
“നിലമ്പൂർ… തെക്കേക്കര കോവിലകം. പ്രസിദ്ധാ… അവിടെ ചെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ആരും പറഞ്ഞ് തരും…. പറ്റുമെങ്കിൽ വരുന്ന വ്യാഴം പുറപ്പെടണം…” മായമ്മ പറഞ്ഞു.
“ശരി… പോയേക്കാം.. ” രവി പറഞ്ഞു.
“പോയാൽ ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞില്ലേ വരൂ… അതുവരെ പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ നിൻ്റെ പാല് എനിക്ക് വേണം….” അതും പറഞ്ഞ് കുന്തുകാലിൽ ഇരുന്ന് അവർ രവിയുടെ മുണ്ട് വകഞ്ഞ് മാറ്റി, ഷെഡ്ഡി താഴ്ത്തി കുട്ടനെ വെളിയിൽ എടുത്തു.
“ഇവനെ എത്ര കണ്ടാലും മതിവരില്ല… എൻ്റെ സ്വത്ത്… എൻ്റെ കടിമാറ്റുന്ന സുന്ദരക്കുട്ടൻ…” തളർന്ന കുട്ടനെ അവർ തഴുകി വായിലെടുത്തു. പതുക്കെ അവൻ ഉണർന്ന് തനി സ്വരൂപം കൈകൊണ്ടു. മായമ്മ ആഞ്ഞ് ഈമ്പി രവിയെ സുഖത്തിൽ ആറാടിച്ചു. രവിയോ, ഓരോ ഈമ്പലും കണ്ണുകൾ പൂട്ടി ആസ്വദിച്ചു. അവസാനം, രവിയിൽ ഊറിക്കൂടിയ പാലമിട്ടുകൾ മായമ്മയുടെ വായിൽ വിരിഞ്ഞു. അതവർ കുടിച്ചിറക്കി. അവസാന തുള്ളിയും ഊറ്റിയെടുത്തേ അവർ എഴുന്നേറ്റുള്ളൂ…
“ഇനി ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ…” മായമ്മ രവിയുടെ ഷഡ്ഡി കയറ്റിയിട്ട് മുണ്ട് നേരാം വിധം വച്ചു.
“ഇനി നിലമ്പൂരിൽനിന്നും വന്നിട്ട് നമുക്ക് കാണാം….” മായമ്മ രവിയെ മാറോട് ചേർത്ത് യാത്രയാക്കി….