“വരും ടീച്ചർ… ഒന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി… ഞാൻ ആ നിമിഷം ഓടിയെത്തും….” രവി പറഞ്ഞു. കുറേ നേരം ഇരുവരും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്നു. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ടീച്ചർ രവിയെ കുളിമുറിയിലേക്ക് നയിച്ചു. നഗ്നരായി കുളിമുറിയിൽ കയറിയിട്ട്, ടീച്ചർ ആദ്യം രവിയുടെ ലിംഗം കഴുകി വൃത്തിയാക്കി. പിന്നെ, സ്വന്തം യോനി കഴുകി. തുടർന്ന്, ഇരുവരും കുളിച്ച്, വസ്ത്രം ധരിച്ച് സ്കൂളിലേക്ക്, ഒരു കുടക്കീഴിൽ നടന്ന് നീങ്ങി.
ജീവിതത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീയെ ഭോഗിച്ചതിൻ്റെ നിറഞ്ഞ സന്തോഷം രവിയുടെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞുനിന്നു.
“കൊച്ചുട്ടാ… ”
ഓപ്പോൾ മയക്കത്തിൽനിന്നും ഉണർന്നു.
“ഇനി ഈ ഓപ്പോൾ പറയുന്നത് കേൾക്കൂ ട്ടോ… നീ ഇനി എങ്ങും പോകേണ്ട… ഇവിടെ, ഈ കോവിലകത്ത് കഴിയണം… വേളി കഴിച്ച്, കുഞ്ഞ് കുട്ടി പ്രാരാബ്ദങ്ങളായി ഇവിടെ വേണം… കാരണം, ഈ കോവിലകത്തെ അവസാനത്തെ ആൺതരിയാണ് എന്നെ വെളികഴിച്ചത്. ആളുടെ അവസ്ഥ അറിയല്ലോ…
നാളെ അദ്ദേഹത്തിന് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ, നാഥൻ ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയാകും… ഈ കോവിലകവും പറമ്പും പാടവും എല്ലാം അനാഥമാകും.. ഇവിടെയുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് ആരാ ഒരു തുണയുണ്ടാവുക…” ദേവി രവിയുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു. സത്യത്തിൽ അവർ അത് പറയുമ്പോൾ, കരച്ചിലിൻ്റെ വക്കിൽ എത്തിയിരുന്നു.
“ഓപ്പോളെ… നമുക്ക് അതൊക്കെ പിന്നെ തീരുമാനിക്കാം… എന്തായാലും കുറച്ചീസം ഞാനിവിടെ ഉണ്ടല്ലോ…” നഷ്ടപ്പെടാൻ പോകുന്ന രതിനാളത്തെ രവി തിരിച്ച് പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“ഇനി യാതൊരു സങ്കോചവും ഇല്ലാതെ എനിക്ക് എൻ്റെ കുട്ടീടെ മുന്നിൽ കീഴടങ്ങാം….” ദേവി രവിയെ വീണ്ടും ചേർത്തുപിടിച്ച്, ബലം കുറയാൻ പോകുന്ന കണയിൽ പിടി മുറുക്കി.
“കൊച്ചുട്ടാ… ഞാനൊരൂട്ടം പറഞ്ഞാൽ എൻ്റെ കുട്ടിക്ക് നീരസൊണ്ടാവോ…” അവർ മറുകൈക്കൊണ്ട് രവിയുടെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി.
“ഓപ്പോള് പറയൂ…” രവിയുടെ വിരലുകൾ ദേവിയുടെ നനഞ്ഞ് കുഴഞ്ഞ കൃസരിയിൽ ചിത്രരചന ആരംഭിച്ചു.
“എനിക്ക് പ്രായം എത്രയായീന്ന് അറിയോ…” ദേവിയുടെ വിരൽ രവിയുടെ ചുണ്ടിൽ മെല്ലെ ഓടിനടന്നു.
“കണ്ടാൽ ഏറിയാൽ ഒരു നാൽപ്പത്…” രവിക്കറിയാം അതിൽ കൂടുമെന്ന്. എങ്കിലും അവരെ സുഖിപ്പിക്കാൻ രവി വയസ്സ് കുറച്ചു പറഞ്ഞു.
“അല്ല… വരുന്ന മിഥുനത്തിൽ അൻപത്… കുറച്ച് കൂടുതലാണ്… എങ്കിലും, ഒരു ഉണ്ണിയെ ചുമക്കാൻ എൻ്റെ വയറിന് കഴിയും… പക്ഷേ…” ദേവിയുടെ കൈയ്യിൽ അമർന്ന രവിയുടെ കണയെ നല്ലപോലെ തൊലിച്ചു.
“എന്തേ നിർത്തി..???” രവിയുടെ നടുവിരൽ ദേവിയുടെ യോനിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
“ദേ… ഈ വിരലിന് പകരം കയറേണ്ട സാധനം ഇല്ലത്ത് തളർന്ന് കിടക്കുകയാണ്… പകരം കൊച്ചുട്ടൻ മനസ്സ് വെച്ചാൽ, ദാ ഇവൻ കയറിയാൽ, എനിക്കൊരു ഉണ്ണിയെ കിട്ടും.. ” രവിയുടെ കണയെ ദേവി ഉയർത്തിക്കാട്ടി.
“അപ്പോ ആളുകൾ എന്ത് വിചാരിക്കും… ” രവി സംശയം ഉന്നയിച്ചു.
“അത് എനിക്ക് വിട്ടേക്കൂ… ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം… പിന്നെ, കൊച്ചുട്ടൻ ഇവിടെ ഭാര്യയും കുട്ടികളുമായി കഴിഞ്ഞാലും, എൻ്റെ ഉണ്ണി ആർക്കും ഒരു തടസ്സമാവില്ല…” കുലച്ചുനിൽക്കുന്ന കണയെ ദേവി യോനീച്ചാലിൽ ഉരച്ചപ്പോൾ, ആ പണി രവി സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു….
തുടരണോ എന്ന് വായനക്കാർക്ക് വിട്ടുതരുന്നു….