“ഈശ്വരാ… എന്തൊക്കെ വിക്രസ്സുകളാ എൻ്റെ കുട്ടി ഈ കാട്ടിക്കൂട്ടണേ … എന്നെ ഇങ്ങനെ സുഖിപ്പിച്ച് കൊല്ലാക്കൊല ചെയ്യല്ലേ കൊച്ചുട്ടാ..” പാതി കൂമ്പിയ കണ്ണുകളോടെ അവരെ കാണാൻ നല്ല രസം. രവി മറുപടി പറയാതെ, അതേ പ്രവർത്തി കുറച്ചധികം നേരം ആവർത്തിച്ചു.
“എൻ്റെ കുട്ട്യേ… നീ ഇങ്ങനെ ഇനിയും ചെയ്താൽ എനിക്ക് മോഹാലസ്യം വരും… ” ദേവി പിറുപിറുത്തു. മറിച്ചൊരക്ഷരം പറയാതെ, ദേവിയുടെ യോനി ചുരത്തിയ തേൻ കണങ്ങൾ നോട്ടിനുണഞ്ഞ് രവി നക്കൽ തുടർന്നു. അവസാനം നീണ്ട വിറയലോടെ അരികിൽ കിടന്ന കൊച്ചുകട്ടിലിലേക്ക് അവർ പതിയെ ചാഞ്ഞു. ചാഞ്ഞ് കിടക്കുമ്പോഴും അവരുടെ തടിച്ച തുടകളുടെ വിറയൽ നിന്നിരുന്നില്ല.
അൽപ്പനേരത്തിന് ശേഷം, ദേവിക്കരികിൽ രവിയും കിടന്നു. ഇരുവരും മലർന്ന് കിടന്നാൽ, ഒരാൾ നിലത്ത് വീഴും എന്നത് നൂറ് തരം. കട്ടിൽ ചുമരിനോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്നതുകൊണ്ടും, ചുമരിനരികിൽ ദേവി കിടക്കുന്നതുകൊണ്ടും വീഴാൻ സാധ്യത രവിക്കായിരുന്നു.
നീണ്ട ഇടവേളക്ക് ശേഷം ലഭിച്ച രതിമൂർച്ഛയിൽ മയങ്ങുന്ന ദേവിയെ രവി സ്പർശനംകൊണ്ട് പോലും ശല്യം ചെയ്തില്ല. കുറച്ച് നേരം അവർ അങ്ങിനെ കിടക്കട്ടെയെന്ന് രവിയും കരുതി. ഇപ്പോ നടമാടിയത് വെറും സാമ്പിൾ വെടിക്കെട്ടല്ലേ.. യഥാർത്ഥ കമ്പക്കെട്ട് വരാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ. അത് വരെ അവർ മയങ്ങട്ടെ… ഉണരുന്നതുവരെ കാത്തുകിടക്കുക.
റാന്തൽവിളക്ക് പകർന്ന വെളിച്ചത്തിൽ, മച്ചിലിലേക്ക് നോക്കിക്കിടന്ന രവിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് തൻ്റെ പഴയ കാലങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി വന്നു. നിലത്തെഴുത്തിൽ തുടങ്ങി, സ്കൂളിൽ വരെ അനാഥൻ എന്ന പേരിൽ വളർന്ന തനിക്ക് ഇന്ന് സ്വന്തം എന്ന് പറയാൻ ആളുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. സ്വജനങ്ങൾ !!
നാളിതുവരെ രവിക്ക് അയാളുടെ സ്വത്വബോധത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യം തോന്നിയിരുന്നില്ല. ഒരു കാലത്തിന് ശേഷം ജീവിതശൈലിയിലും ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. നാട്ടിൽ വിലസുന്ന ഒറ്റയാനെന്ത് ശൈലി!!! എന്നാൽ, ഇന്ന്, ചിന്തകൾക്ക് മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നു. സ്വന്തക്കാരായ ആരൊക്കെയോ കൂടെ ഉണ്ടെന്ന തോന്നൽ ബലപ്പെടുന്നു. മുതിർന്ന നാൾമുതൽ തുടങ്ങിയ മോഷണം എന്ന കല എന്നും ഹരം നൽകിയിട്ടേയുള്ളൂ.
പിന്നീട് എപ്പോഴോ ലൈംഗികത രവിയിൽ സന്നിവേശിച്ചു. നാളിതുവരെ ഒരൊറ്റ സ്ത്രീയെയും കടന്ന്പിടിച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. മനസ്സറിഞ്ഞ് അവർ കീഴ്പ്പെട്ടിട്ടെ ഉള്ളൂ. ഭാഗ്യത്തിന്, ഒരിക്കൽ തുടകൾ അകത്തിയവർ വീണ്ടും വീണ്ടും തന്നെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. സാഹചര്യം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ അവരെ നൂറു ശതമാനം തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
തൊട്ടരികിൽ പരിപൂർണ്ണ നഗ്നയായി,
മയങ്ങി കിടക്കുന്ന ദേവ്യോപ്പോൾ. പാവം !! തൻ്റെ “ചെറിയ പ്രഹരം” പോലും ഇവരെ അതിവേഗം തളർത്തിയിരുന്നു. അപ്പോ ശരിയായ “സംഗമം” സംഭവിച്ചാൽ, ഓപ്പോൾ നാല് ദിവസം എഴുന്നേൽക്കില്ലല്ലോ…!!
തിരിഞ്ഞ് കിടന്ന് രവി അവരെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കി. പാവം !!! ഒരായുസ്സ് മുഴുവൻ കോവിലകത്തും പിന്നെ ഭർത്താവിനും മാത്രം ഹോമിച്ചവൾ!! കാലങ്ങളായി മനസ്സിൽ കാത്ത് സൂക്ഷിച്ച ആഗ്രഹത്തിന് പാതി പൂർത്തീകരണം ഇന്ന് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.
രവിയുടെ മനസ്സ് കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞോടി… മാതാപിതാക്കളുടെ വേർപാടിന് ശേഷം അഗതിമന്ദിരത്തിലെ ജീവിതം.. പിന്നെ സ്കൂൾ പഠനം… സത്യത്തിൽ എന്നായിരുന്നു ആദ്യമായി ഒരു സ്ത്രീയെ അടുത്തറിഞ്ഞത്??? രവിയുടെ ചിന്തകൾ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നടന്ന സംഭവത്തിലേക്ക് പ്രയാണം നടത്തി.
ഉന്നതകുലജാതൻ ആണെങ്കിലും, സ്കൂളിൽ താനെന്നും തിരസ്ക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആയിരുന്നു. എങ്കിലും, തൻ്റെ ആകാര സൗഷ്ടവവും തൂവെള്ളനിറവും മാറിൽ കിടക്കുന്ന പൂണൂലും ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒറ്റപ്പെടലിൽനിന്നും തന്നെ ഒരുപാട് സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. പത്താംതരത്തിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത്, ടീച്ചേഴ്സ് മുറിയിൽനിന്നും സ്ഥിരമായി പുസ്തകക്കെട്ട് എടുപ്പിച്ചിരുന്ന ജയന്തിടീച്ചർ ആയിരുന്നു അന്ന് തനിക്ക് തുണ.