“മിണ്ടാതിരുന്നോണം,’
പുഞ്ചിരിയോടെ രേണുക പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവള് വൈന് ബോട്ടില് എടുത്തു. അതിന്റെ അടപ്പ് തുറന്ന് ഗ്ലാസ്സുകളിലെക്ക് പകര്ന്ന്, തന്നെ ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കുന്ന മക്കളെ രണ്ടുപേരേയും നോക്കി മന്ദഹസിച്ചു.
“എന്റെ വിനു, എന്നാ ഒരമറന് സീനാടാ ഈ പെണ്ണിന്റെ…”
മാളവിക ഒച്ചയിട്ടു.
“അമ്മെനെയാണോടീ നീ പെണ്ണേന്ന് വിളിക്കുന്നെ?”
പുഞ്ചിരി വിടാതെ രേണുക ചോദിച്ചു.
“ഇപ്പം അമ്മയും അപ്പനും ഒന്നും സീനിലില്ല…ഉള്ളത് ഒരു അപ്സര സര്പ്പസുന്ദരി മാത്രം…”
രേണുകയുടെ കണ്ണുകള് മാളവികയുടെതിനോട് ഇടഞ്ഞു. പിന്നെ അവള് വിനായകനെ നോക്കി.
“മതി മതി…”
വിനനയകന്റ്റെയും രേണുകയുടേയും നോട്ടം കണ്ടിട്ട് മാളവിക പറഞ്ഞു.
“അമ്മയും മോനുമല്ല, യുവസുന്ദരനും അപ്സരകന്യകയുമാണ് ഇങ്ങനെയുള്ള നോട്ടം നോക്കുമ്പോള് സീനിലുള്ളത്…”
“ഇവളെ ഇന്ന്…”
മൂന്ന് ഗ്ലാസ്സുകളിലും വൈന് നിറച്ച്കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ നേരെ കയ്യോങ്ങിക്കൊണ്ട് രേണുക പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവള് അവര്ക്കൊപ്പമിരുന്നു.
“ചീയേഴ്സ്…”
മൂവരും ഗ്ലാസ്സുകള് ഉയര്ത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പുറത്ത് നിലാവ് പെയ്യുമ്പോള് രാപ്പക്ഷികള് മേഘങ്ങളേ തുളച്ച് പറക്കുന്നത് അവര് കണ്ടു. തടാകത്തിന്റെ ഓളങ്ങള്ക്ക്മേലെ മിന്നാമ്മിനുങ്ങുകള് പറന്നിറങ്ങി. തടാകത്തിനുമപ്പുറം, വിദൂരത്തുള്ള മലഞ്ചെരിവില് നിന്ന് പതിഞ്ഞ ഒരു സംഗീതവും അവര് കേട്ടു.
“എങ്ങനുണ്ട് മുത്തേ…”
മാളവിക വിനായകനോട് ചോദിച്ചു. അവന്റെ ഗ്ലാസ് ഒഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവര് നേരത്തെ തന്നെ തീര്ത്തിരുന്നു.
“നല്ല സുഖം ചേച്ചി…”
കണ്ണുകള് ചിമ്മിയടച്ചുകൊണ്ട് വിനായകന് പറഞ്ഞു. മാളവിക അപ്പോള് രണ്ടാമതും ഗ്ലാസ്സുകള് നിറച്ച് രേണുകയെ നോക്കി.
“എന്നാ അമ്മെ?”
അവള് ചോദിച്ചു.
“കുട്ടന് ഇനി വേണോ മോളെ?”
“വൈന് അല്ലെ അമ്മെ? അത് എന്ത് പ്രോബ്ലം ഉണ്ടാക്കാനാ?”
“ആദ്യായിട്ടല്ലെ?”
അത് പറഞ്ഞ് അവള് മകനെ നോക്കി.
“സാരമില്ല ചേച്ചി…അമ്മെ..ഐം ആള് റൈറ്റ്..ഒന്നൂടെ ഒഴി…”
“ആണ്ടെ ചെറുക്കന് ഇംഗ്ലീഷ് തുടങ്ങി…ഒരു ഗ്ലാസ് വൈന് കുടിച്ചപ്പഴെ പൂസ്സായി…”
രേണുക തലയില് കൈ വെച്ചു. അവര് മൂവരും ചിരിച്ചു.
“ഇംഗ്ലീഷ് പറയുന്നതാണ് പൂസ്സാകുന്നതിന്റെ അടയാളമെങ്കില് ഞാന് തിരുത്താം…ഹിന്ദിയില് പറയാം…”
അവന് അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
“മേ ബില്ക്കുല് ടീക് ഹു…ഓര് ഭര് ദോ…”
“പൂസാകുന്നതിന്റെ അടയാളം അതല്ല പൊട്ടാ…”
മാളവിക പറഞ്ഞു. എന്താണ് അതെന്നു അറിയാനെന്ന വ്യാജേന വിനായകന് അവളെ നോക്കി.
“സ്വന്തം മാതൃഭാഷ ഒഴികെ മറ്റെല്ലാ ഭാഷയും പറയുന്നതാണ് പൂസ്സായി എന്നതിന്റെ അര്ഥം…”
വിനായകന് ഗ്ലാസ് എടുത്ത് അല്പ്പം കുടിച്ചു. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റു ഹോം തീയേറ്റര് ഓണ് ചെയ്തു.
“അധികം ശബ്ദം വെക്കരുത്,”
മാളവിക പറഞ്ഞു.
“മിനിമം വോളിയം മതി…അതാ രസം…”
“അറിയാടീ ചേച്ചി…”
ശബ്ദം ക്രമീകരിച്ച് വിനായകന് ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് വന്നു.
“സുന്ദരീ, നിന് തുമ്പ് കെട്ടിയിട്ട ചുരുള് മുടിയില് തുളസി തളിരില ചൂടി തുഷാര ഹാരം മാറില് ചാര്ത്തി താരുണ്യമേ നീ വന്നു….” “എന്റെയൊക്കെ കാലത്തേ ഹിറ്റ് പാട്ടാ അത്…”
സുഖകരമായ ഓര്മ്മയില് രേണുക പറഞ്ഞു.
“അറിയാം…അതില്ക്കൂടുതലും അറിയാം…”
മാളവിക പറഞ്ഞു.
“അമ്മ അച്ഛന്റെ കൂടെ ഡാന്സ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ഈ പാട്ടിന്റെ ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ടില്….”
രേണുക പുഞ്ചിരിച്ചു. പാട്ടിന്റെ താളത്തിനനുസരിച്ച് അവള് ശരീരം ഇളക്കി.
“ഈ സ്ലോ സോങ്ങിന് എങ്ങനെയാ ഡാന്സ് ചെയ്യുന്നേ?”
വിനായകന് ചോദിച്ചു.
“അന്നൊക്കെ അതാ മോനൂ ട്രെന്ഡ്..സ്ലോ സോങ്ങ്സ്…ഇപ്പൊ അത് പറഞ്ഞാല് നിങ്ങള്ക്ക് മനസിലാവില്ല..അന്നൊന്നും ജസ്റ്റിന് ബൈബര് അല്ലേല് ഷക്കീര ഒന്നും ജനിച്ചിട്ട് പോലുമില്ല…”
രേണുക വീണ്ടും ഓര്മ്മകളില് നഷ്ട്ടപ്പെട്ട് നിലാവില് ഓളം തള്ളുന്ന തടാകപ്പരപ്പിലേക്ക് നോക്കി.
“മോന് അമ്മേടെ കൂടെ ഡാന്സ് ചെയ്യണോടാ?”
പുറത്ത് നിന്ന് നോട്ടം പിന്വലിച്ച് അവള് മകനെ നോക്കി.