അശ്വതി -അത് അയാളുടെ ആൾ അവനാ സാധ്യത ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ
കിരൺ -എന്റെ നിരപരാധിത്വം ഇതിലൂടെ എല്ലാവരും അറിയില്ലേ
അശ്വതി -മ്മ് ഞാൻ ഇത് ബാക്കി ഓഫീസേർസിനെ ഒന്ന് കാട്ടട്ടെ
കിരൺ -ഇന്ന് തന്നെ എനിക്ക് പോവാൻ പറ്റോ
അശ്വതി -കൂടി പോയാൽ ഒരു മൂന്നു മണിക്കൂർ അതിൽ കൂടുതൽ പോവില്ല
കിരൺ -ഒരുപാട് നന്ദി ഉണ്ട്
അശ്വതി -ഇതിൽ നന്ദിയുടെ ആവിശ്യം ഒന്നും ഇല്ല കിരണേട്ടൻ നിരപരാധിയായിരുന്നു ഞാൻ അത് തെളിയിച്ചു പിന്നെ ഇതൊക്കെ അല്ലേ എന്റെ ഡ്യൂട്ടി
കിരൺ -ഏതൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഈ സഹായം ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല
അശ്വതി -ശരി ഞാൻ ഇതൊന്ന് എല്ലാവരെയും കാട്ടട്ടെ
കിരൺ -മ്മ്
അങ്ങനെ അശ്വതി അവൾ കണ്ടെത്തിയ കാര്യങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ കാണിച്ചു. അശ്വതിയിടെ കണ്ടെത്താല്ലിൽ സത്യം ഉണ്ടെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി. അവർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഗുർജിത്തിനെ പിടികൂടി അവനെ ചോദ്യം ചെയ്യ്തപ്പോൾ എല്ലാം അവൻ സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്യ്തു പിന്നെ അവന്റെ കൂട്ടളികളെയും അവർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ പിടിച്ചു ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അവർ കിരണിനെ വിട്ടായിച്ചു അശ്വതിയോട് ഒരിക്കൽ കൂടി നന്ദി പറഞ്ഞ് അവൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി അശ്വതി പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഈ സന്തോഷ വാർത്ത പറയാൻ ശോഭയെ വിളിച്ചു
അശ്വതി -ഹലോ ശോഭ
ശോഭ വിഷമം കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു
ശോഭ -ആ അശ്വതി
അശ്വതി -ശോഭക്ക് ഒരു സന്തോഷ വാർത്ത ഉണ്ട് കിരൺ നിരപരാധിയാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലായി
അശ്വതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ശോഭയുടെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം നിറയാൻ തുടങ്ങി
ശോഭ -സത്യമാണോ ഈ പറയുന്നെ
അശ്വതി -അതെ കിരണേട്ടനെ വിട്ടയിച്ചിട്ടുണ്ട്
ശോഭ പിന്നെയും സന്തോഷിച്ചു
ശോഭ -ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു
അശ്വതി -എല്ലാം കിരൺ ഏട്ടന് അറിയാം നേരിൽ കാണുമ്പോൾ ചോദിച്ചാൽ മതി
ശോഭ -മ്മ്
അശ്വതി -പിന്നെ എനിക്ക് കുറച്ചു തിരക്ക് ഉണ്ട്
ശോഭ -ശെരി
അങ്ങനെ അശ്വതി ആ കാൾ കട്ട് ചെയ്യ്തു അശ്വതിയുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയ കുറ്റബോധം വരാൻ തുടങ്ങി
“ച്ചെ ഞാൻ ശോഭയെ തെറ്റിധരിച്ചു ഭർത്താവിനെ രക്ഷിക്കാൻ അവൾ എന്നെ ഒരു രീതിയിലും ഭിഷണിപ്പെടുത്തിയില്ല. ദൈവമേ കിരണേട്ടനെ രക്ഷിച്ചത് അത്തിന്റെ പ്രായചിതം ആയി കാണണേ”
അശ്വതി ചെയ്യതാ തെറ്റിനെ മറ്റൊരു ശരി കൊണ്ട് ഇല്ലാതെയാക്കി എന്ന് അശ്വസിച്ചു
അങ്ങനെ ഈ സമയം കിരൺ വീട്ടിൽ എത്തി കിരണിനെ കണ്ടതും ശോഭ ഓടിവന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു കിരണും അമ്മയെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു. ശോഭ പതിയെ കരയാൻ തുടങ്ങി
കിരൺ -അയ്യേ എന്തിനാ കരയുന്നെ
ശോഭ വിങ്ങി പൊട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
ശോഭ -ഏട്ടനെ അവർ ഒരുപാട് തല്ലിയോ
കിരൺ -ഏയ്യ് അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല
കിരൺ അമ്മയുടെ മുഖം മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി
കിരൺ -എല്ലാം കഴിഞ്ഞില്ലേ ഇനി കരയല്ലേ
കിരൺ അമ്മയുടെ കണ്ണ്നീര് തുടച്ചു
ശോഭ -ഞാൻ എന്ത് മാത്രം വിഷമിച്ചെന്നോ
കിരൺ -ഒക്കെ എനിക്ക് അറിയാം എല്ലാം അശ്വതി പറഞ്ഞു
ശോഭ -മ്മ്
കിരൺ -അവൾ ഉള്ളത് കൊണ്ടാ എന്റെ നിരപരാധിത്വം എല്ലാവരും അറിഞ്ഞത്
ശോഭ -ശെരിയാ നമ്മൾ അവളോട് ഒരുപാട് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു
കിരൺ -ഇങ്ങനെ ഒരു ഫ്രണ്ടിനെ കിട്ടിയത് നിന്റെ ഭാഗ്യം ആണ്
ശോഭ -അതെ
അന്ന് വൈകുന്നേരം ശോഭ അശ്വതിയെ വിളിച്ചു
ശോഭ -ഹലോ
അശ്വതി -ആ ശോഭ
ശോഭ -ഒരുപാട് നന്ദി ഉണ്ട് അശ്വതി
അശ്വതി -ദേ അടുത്ത ആൾ തുടങ്ങി ഞാൻ കിരണേട്ടനോട് പറഞ്ഞത് ആണേല്ലോ
ശോഭ -എന്നാലും അശ്വതി ചെയ്യതാ ഈ ഉപകാരം ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല
അശ്വതി -മറക്കണ്ടാ എന്നും ഓർത്ത് വെച്ചോ
അശ്വതി തമാശ രൂപേണ ശോഭയോട് പറഞ്ഞു
ശോഭ -മ്മ്
അശ്വതി -കിരണേട്ടന് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ
ശോഭ -ഇല്ല കുറച്ചു സ്ഥലത്ത് ചതവ് ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ ആവി പിടിച്ചു
അശ്വതി -ഞാൻ അടിക്കും എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല
ശോഭ -അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ
അശ്വതി -മ്മ്
ശോഭ -എന്തായാലും അശ്വതി ചെയ്യ്തത് ഒരു നല്ല കാര്യ
അശ്വതി -മതി പറഞ്ഞത്. പോയ് കിരണേട്ടന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്ക്
ശോഭ -മ്മ്
അങ്ങനെ ആ കാൾ അവിടെ അവസാനിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ പിന്നെയും കടന്ന് പോയി ഒരു ദിവസം അശ്വതിക്ക് ചെറിയ തലചുറ്റാൽ പോലെ തോന്നി അത് കൊണ്ട് അവൾ ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരത്തെ ഇറങ്ങി പോകും വഴി അവൾ ഒരു പ്രെഗ്നൻസി കിറ്റും അങ്ങനെ വീട്ടിൽ എത്തി ടെസ്റ്റ് ചെയ്യ്തപ്പോൾ ആണ് അശ്വതിക്ക് മനസ്സിലായത് അവൾ ഗർഭിണിയാണെന്ന് അശ്വതി അവളുടെ വയറിൽ പതിയെ തടവി മകന്റെ കുഞ്ഞിനെ താലോലിക്കാൻ അവൾ തയ്യാർ ആയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അശ്വതി പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഈ സന്തോഷ വാർത്ത സിദ്ധുവിനെ അറിയിക്കാൻ ഫോൺ എടുത്തു