ശോഭ -അശ്വതി എന്നെ വിശ്വസിക്കാം ഇത് ആരും അറിയില്ല
അശ്വതി -ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാര്യം എന്റെ ഭർത്താവിനോട് പോലും പറഞ്ഞട്ടില്ല
ശോഭ -ഞാനും ഇത് ആരോടും പറയില്ല
അശ്വതി -മ്മ്
ശോഭ -അപ്പോൾ നമ്മൾ ഇത്രയും കാലം ഒരു തോണിയിൽ സഞ്ചാരിച്ചവർ ആണ്
അശ്വതി -അതെ
ശോഭ -എന്തായാലും നമ്മുക്ക് പരസ്പരം എന്തും പറയാം
അശ്വതി -അതെ
ശോഭ -അശ്വതിയുടെ എന്ത് കാര്യതിനും ഞാൻ കൂടെ ഉണ്ടാവും
അശ്വതി -മ്മ്. ശോഭയുടെ എന്ത് കാര്യതിനും ഞാനും കൂടെ ഉണ്ടാവും
ശോഭ -മ്മ്
അശ്വതി -നടന്നത് ഒരാളോട് തുറന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സിന് എന്ത് ആശ്വാസം
ശോഭ -അന്ന് അശ്വതിയോട് തുറന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കും ഇതേ സന്തോഷവും സമാധാനവും ആയിരുന്നു
അശ്വതി -മ്മ്
ശോഭ -വാ നമ്മുടെ മക്കൾ അല്ല നമ്മുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ അവിടെ ഉണ്ടാവും
അശ്വതി -വാ അവർ തമ്മിൽ എന്തൊക്കെ ആണാവോ സംസാരിക്കുന്നത്
അശ്വതിയും ശോഭയും റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാരുടെ അടുത്ത് ചെന്നു
ശോഭ -എന്താണ് രണ്ടാളും കൂടെ ഇത് വരെ സംസാരിച്ച് തീർന്നില്ലേ
കിരൺ -ഏയ്യ് ഞങ്ങൾ ചുമ്മ
അശ്വതി -സിദ്ധുഏട്ടാ കിരൺട്ടനെ പരിചയപ്പെട്ടോ
സിദ്ധു -മ്മ്
ശോഭ -വാചകം അടിച്ചത് മതി ബാക്കി ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞട്ട്
അശ്വതി -അതെ
രണ്ട് പേരും അവരവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാരെ വിളിച്ച് ഡിനിംഗ് ടേബിളിൽ ഇരുത്തി എന്നിട്ട് രണ്ട് പേരും അടുക്കളയിൽ പോയി
ശോഭ -അശ്വതി കിച്ചുഏട്ടനെ കിരണേട്ടാ എന്ന് വിളിക്കും എന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല
അശ്വതി -കാര്യം രണ്ടും നമ്മുളെക്കാളും ഇളയതാ പക്ഷേ ഭർത്താക്കന്മാർ ആയാൽ അതിന്റെ ബഹുമാനം നമ്മൾ കൊടുക്കണ്ടേ
ശോഭ -അത് ശെരിയാ
ശോഭയും അശ്വതിയും പുതിയ ഊർജ്ജത്തിൽ മതിമറന്നു. അവർ ഓരോ സാധനങ്ങളും ടേബിളിൽ കൊണ്ട് വെച്ചു എന്നിട്ട് അവർക്ക് വിളമ്പി കൊടുത്തു എന്നിട്ട് അവരുടെ കൂടെ ഇരുന്ന് കഴിച്ചു. കഴിക്കുന്നതിന്റ ഇടക്ക് രണ്ട് ഭാര്യമാരും ഒരു ഉരുള്ള ഭർത്താക്കന്മാമാർക്ക് വാരി
കൊടുത്തു സിദ്ധുവും കിരണും ഒരു നിമിഷം പരസ്പരം നോക്കി നോക്കി എന്നിട്ട് നാണത്തിൽ അത് കഴിച്ചു
അങ്ങനെ ഭക്ഷണം എല്ലാം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ശോഭ സിദ്ധുവിനും അശ്വതിക്കും കിടക്കാൻ ഒരു മുറി കൊടുത്തു എന്നിട്ട് അശ്വതിയെ രഹസ്യം ആയി വിളിച്ചു
അശ്വതി -എന്താ
ശോഭ -ആ കൈ അങ്ങ് നീട്ടിയെ
അശ്വതി കൈ നീട്ടി ശോഭ ഒരു കോണ്ടം അശ്വതിയുടെ കൈയിൽ വെച്ച് കൊടുത്തു അശ്വതി നാണത്തിൽ പറഞ്ഞു
അശ്വതി -അയ്യേ ഇതൊന്നും വേണ്ടാ
ശോഭ -എന്തായാലും ഇത് വെച്ചോ ആവിശ്യം വന്നല്ലോ
അശ്വതി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
അശ്വതി -നിന്റെ ഒരു കാര്യം
ശോഭ -കതക് ഒക്കെ പൂട്ടിട്ട് കിടന്നാൽ മതി രണ്ട് എണ്ണത്തിനെയും തുണിയില്ലാതെ കാണാൻ വയ്യാ
അശ്വതി -നീ ഒന്ന് പോയെ ഇവിടുന്ന്
ശോഭ -എന്താ പെണ്ണെ ഇപ്പോ ദിർഥി അയ്യോ
അശ്വതി നാണത്തിൽ പറഞ്ഞു
അശ്വതി -അതൊന്നും അല്ല
അശ്വതിയുടെ ഈ നാണം ശോഭയുടെ ഒരു പകരം വീട്ടാൽ കൂടി ആയിരുന്നു രാവിലെ ഇത് കാരണം അവൾ അനുഭവിച്ച നാണം ഇപ്പോൾ അശ്വതിയും അനുഭവിക്കുന്നു
ശോഭ -എന്നാ ശെരി ഞാൻ പോയേക്കാ
അതും പറഞ്ഞ് ശോഭ അവിടെന്ന് പോയി അശ്വതി കതക് അടച്ച് മകന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു
സിദ്ധു -എന്തായിരുന്നു രണ്ടാളും അവിടെ ഒരു കുശുകുശുപ്പ്
അശ്വതി -ഒന്നും ഇല്ല
സിദ്ധു -ആ പറ പെണ്ണേ
അശ്വതി കൈയിൽ ഇരുന്നാ കോണ്ടം സിദ്ധുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു
അശ്വതി -ഇത് തന്നെ കാര്യം
സിദ്ധു ആ കോണ്ടം കൈയിൽ എടുത്തു എന്നിട്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു
സിദ്ധു -അശ്വതി ഫ്രണ്ട് ആള് കൊള്ളാല്ലോ
അശ്വതി -മ്മ്
സിദ്ധു -ഒരു പയ്യനെ തന്നെ അല്ലേ അവൾ വളച്ച് എടുത്തത്
“പയ്യൻ ഒന്നും അല്ല അത് അവളുടെ മോൻ തന്നെയാ” അശ്വതി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു
അശ്വതി -അവള് ഒരു പയ്യനെ വളച്ച് എടുത്താൽ എന്താ നീ നിന്റെ അമ്മയെ തന്നെ അല്ലേ കറക്കി എടുത്തേ
സിദ്ധു -അതും ശരിയാണ്
അശ്വതി -എന്നാ മിണ്ടാണ്ട് കിടന്നോ
സിദ്ധു -നീ ഇങ്ങ് അടുത്ത് വാ
അശ്വതി സിദ്ധുവിന്റെ അടുത്ത് വന്നു
സിദ്ധു -നമ്മുക്ക് തുടങ്ങിയല്ലോ
അശ്വതി -എന്ത്
സിദ്ധു കോണ്ടം കാട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു