“ഗുഡ്മോർണിംഗ്… ഇതെപ്പോ വന്നു?” “മോർണിംഗ് എക്സ്…. വന്നിട്ട് കൊറച്ച് നേരായി നോക്കുമ്പോ നീ ഒരേ ഉറക്കം അതാ വിളിക്കാഞ്ഞത്.” “ഞാൻ എഴുന്നേറ്റത് ആയിരുന്നു, പിന്നെ വെറുതെ ഒന്ന് കണ്ണടച്ചതാ മയങ്ങി പോയി. ഈ മരുന്നെല്ലാം കൂടെ കുത്തി കേറ്റി എന്നെ മയക്കി ഇട്ടേക്കുവല്ലേ നിങ്ങൾ.” “ആഹ് ഇനി അത് പറ… ഈ മരുന്നൊക്കെ ഉള്ളത്കൊണ്ടാ ഇപ്പൊ നീ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത് അല്ലേ അന്നത്തെ പോലെ കിളി പോയി ഇരിക്കേണ്ടി വന്നേനെ.” അവൾ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു, കൂടെ അവനും. “നീ എന്താ ഈ എഴുതി കൂട്ടുന്നത്?” “ഓ എഴുതുവല്ല, വെറുതെ ഇരുന്നു ബോർ അടിച്ചപ്പോ ഒരു പടം വരച്ചു നോക്കിയതാ ദേ കണ്ടോ എങ്ങനുണ്ട്??” “കൊള്ളാം കൊള്ളാം…. നടക്കട്ടെ.”
വെളിയിൽ ആരുടെയോ ഒച്ചയും ബഹളവും കേട്ട് അവർ രണ്ട് പേരും വേഗം അങ്ങോട്ട് ശ്രദ്ധിച്ചു. “എന്താ അവിടെ?” “നീ കിടന്നോ ഞാൻ പോയി നോക്കിട്ട് വരാം.” മിഴി ഡോർ തുറന്നു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ഏതോ ഒരു ഭാര്യയും ഭർത്താവും പൂജയോടും പ്രിയയോടും ദേഷ്യപ്പെട്ടു സംസാരിക്കുന്നു. ഭാഷ ഹിന്ദിയും അല്ല ഇംഗ്ലീഷും അല്ല മറാത്തിയും അല്ല അത്കൊണ്ട് തന്നെ അവർക്ക് ഒന്നും മനസിലാകുന്നില്ല. മിഴി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു പൂജയോട് കാര്യം തിരക്കി. “എന്താടി പ്രശ്നം? ഇവർ എന്തിനാ ഒച്ചയുണ്ടാക്കുന്നെ?” ആൾകാരെല്ലാം അവരെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. “എനിക്ക് ഇയാൾ പറയുന്നത് മനസിലാകുന്നില്ല, കന്നഡയോ തെലുങ്കോ മറ്റോ ആണ്, ഇയാൾ വേറെ ഒരു ഭാഷയും സംസാരിക്കുന്നില്ല.” മിഴി അയാളെ നോക്കി അയാളുടെ കയ്യിൽ ഒരു ഹോസ്പിറ്റൽ ബിൽ ഉണ്ട് അത് കാണിച്ചാണ് അയാൾ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ആർക്കും ഒന്നും മനസിലായില്ല. അയാളുടെ ശബ്ദം ഇടയ്ക്ക് ഒന്ന് ഇടറുന്നത് പോലെ തോന്നി.
എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിന്ന അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് എക്സ് പതിയെ നടന്നു വന്നു. അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നാ ബിൽ വാങ്ങി അയാളുടെ തോളിൽ കൈ ഇട്ട് നിന്ന് കൊണ്ട് എന്തോ ചോദിച്ചു. അവൻ ചോദിക്കുന്നതിനൊക്കെ അയാൾ ശാന്തമായി മറുപടി പറയുന്നുണ്ട്. അയാളുടെ മുഖത്ത് അപ്പോൾ ദേഷ്യമല്ല പകരം ആശ്വാസമാണ് കണ്ടത്. അൽപ നേരം എന്തോ സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം എക്സ് പൂജയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“പൂജ ഇയാളുടെ മകൾ ഇവിടെ അഡ്മിറ്റ് ആയിട്ടുണ്ടോ?” “ഉണ്ട് റൂം നമ്പർ 403, എന്താ പ്രശ്നം?” “ഇയാൾ പറയുന്നത് ഈ ബില്ലിൽ എന്തോ ക്രമക്കേട് ഉണ്ടെന്നാണ്, ദേ നോക്ക് ഇതിൽ പറഞ്ഞേക്കുന്ന 3 സ്കാനിംഗ് ആ കുട്ടിക്ക് നടത്തിയിട്ടില്ല പോലും പക്ഷേ ബില്ലിൽ അത് കാണിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനെല്ലാം ചേർത്ത് 40000 രൂപയുടെ ബില്ലും കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.” അവൻ അവർക്ക് വിശദീകരിച്ചു നൽകി.
“പക്ഷേ അതെങ്ങനെ ഇവർക്ക് അറിയാം അത് നടത്തിയിട്ടില്ല എന്ന്, സ്കാനിംഗിന് പേഷ്യന്റ്സിനെ കൊണ്ടുപോകുന്നത് അറ്റെൻഡേർസ് ആണ് ബെസ്റ്റാൻഡേഴ്സനെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാറില്ലലോ, ഒരുപക്ഷെ ഇവർക്ക് അറിയാത്തത് ആണെങ്കിലോ?” മിഴി അവളുടെ സംശയം പറഞ്ഞു.
“ഇവരോട് ഇത് പറഞ്ഞത് ഇവരുടെ മോൾ ആണ്, എന്താണ് ആ കുട്ടിക്ക് അസുഖം?”
“ആ കുട്ടിക്ക് കിഡ്നിയുടെ കുറച്ച് പ്രോബ്ലെംസ് ആണ്.”
“ഓക്കേ നിങ്ങൾ എന്നാൽ ആ കുട്ടിയോട് ഒന്ന് സംസാരിക്ക്, എന്നിട്ട് അവളെ സ്കാനിംഗ്ന് കൊണ്ടുപോയ അറ്റെൻഡേഴ്സനോടും ചോദിക്ക് അപ്പൊ അറിയാല്ലോ സംഭവം. ഇവർ ഏതോ പാവപ്പെട്ട കുടുംബത്തിലെ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു, 40000 ഒന്നും ഇവർ താങ്ങില്ല.” എക്സ് പറഞ്ഞു നിർത്തി.
“എക്സ്, നിനക്ക് എന്നാൽ ആ കുട്ടിയോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാവോ പ്ലീസ്? ഞങ്ങൾക്ക് ഭാഷ മനസിലാവില്ല അതുകൊണ്ടാ.” പ്രിയ അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
“ഓ അതിനെന്താ, വാ ഇപ്പൊ തന്നെ ചോദിക്കാല്ലോ.” അവരെല്ലാം കൂടി റൂം 403 ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. **************************
“എക്സ്… താൻ ആള് കൊള്ളാല്ലോ സംഭവം ശെരിയായിരുന്നു, ബില്ലിങ്ങിൽ വന്ന മിസ്റ്റേക്ക് ആണ്. മാനേജർ എല്ലാത്തിനേം നിറുത്തി പൊരിക്കുന്നുണ്ട്. അല്ല തനിക്ക് അപ്പൊ ഏതൊക്കെ ഭാഷ അറിയാം? അയാൾ ഏത് ഭാഷയാ സംസാരിച്ചത്?” മിഴി അവളുടെ ചോദ്യങ്ങളുടെ കെട്ടഴിച്ചു വിട്ടു.
“ഇങ്ങനെ ഒറ്റയടിക്ക് എല്ലാം കൂടി ചോദിക്കാതെ പെണ്ണെ ശ്വാസം വിട് ഇടക്ക്.” അവൻ ചിരിച്ചു