കഥയിലേക്ക്..
ബാംഗ്ലൂർ സിറ്റിയിലെ ഒരു ചൂടുള്ള വെള്ളിയാഴ്ച. നഗരത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന മന്ത്രി സ്കോയറിൽ നിന്നും ഞാൻ കുറച്ചു ഡ്രസ്സ് വാങ്ങിക്കാൻ വേണ്ടി പോയതായിരുന്നു. എന്റെ കൂടെ പഠിച്ച സുഹൃത്തിന്റെ കുട്ടിയുടെ ഒന്നാം പിറന്നാൾനു ഒരു ഗിഫ്റ്റു വാങ്ങാൻ ആണ് പ്രധാനമായും, ഒപ്പം എനിക്ക് ചില അണ്ടർ ഗാർമെൻറ്സും. പിന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്കൊരു സാരിയും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു സൊ അതും മേടിച്ചോണ്ട് ഞാൻ മാളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പുറത്തേക്ക് പോകാൻ ആണേലും സാരിയാണ് എനിക്കിഷ്ടം. അന്നൊരു വെള്ള പൂക്കൾ ഉള്ള ഷിഫോൺ സാരിയായിരുന്നു ഉടുത്തിരുന്നത്. ആ ആഴ്ച എനിക്ക് ചെറിയ റാഷസ് വന്നൊണ്ട് എനിക്ക് ബ്രാ ഇടാൻ പറ്റിയില്ല, അതോണ്ട് ബ്ലൗസിൽ കുലുങ്ങുന്ന എന്റെ മുലകളുടെ ചാട്ടം പരമാവധി മറക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ സാരികൊണ്ട് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു നടക്കുകയായിരുന്നു.
എനിക്കറിയാം ആളുകളുടെ കൊത്തിപ്പറിക്കുന്ന നോട്ടം എങ്ങോട്ടേക്കാണ് എന്ന്, പക്ഷെ ഒരിക്കലും ഞാൻ ആരെയും കാണിക്കാൻ വേണ്ടി ഇതുവരെ അങ്ങനെ ഒന്നും നടക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടല്ല. അങ്ങനെ നോക്കുന്നു എന്ന് തോന്നിയാൽ എനിക്ക് വല്ലാത്ത അസ്വസ്ധതയുമാണ് .
നടന്നു ഞാൻ മെട്രോയിൽ കയറിപ്പോൾ തിരക്ക് ഉള്ളതുകൊണ്ട് എനിക്ക് സീറ്റ് കിട്ടിയില്ല, പിന്നെ ഇച്ചിരി നേരം നിൽകേണ്ടിയും വന്നു. അധികം ദൂരമൊന്നുമില്ല സ്ഥലത്തേക്ക്. ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നില്കുമ്പോ എന്റെ ഓപ്പോസിറ് ആയിട്ട് ഒരു പയ്യൻ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു, നല്ല ക്യൂട് ഫേസ് ഉള്ള ഒരു പയ്യൻ ഒരു 22 വയസ് തോന്നിക്കും. വെളുത്ത നിറം, എന്റെയത്രേം പൊക്കമുണ്ട് തോന്നി. മീശയും താടിയുമുണ്ട് ഒരു പ്രൊഫഷണൽ മോഡൽ ലുക്ക് ആണ്. കണ്ണൊക്കെ ഷാർപ് ലുക്കാണ്.
എനിക്കെന്തോ അവനെ ഒരു തവണ നോക്കിയത് മതിയായില്ല. ആ സുമുഖനെ വീണ്ടും ഞാനറിയാതെ ഒന്നുടെ നോക്കി. പക്ഷെ രണ്ടാമത്തെ തവണ മുഖം മാത്രമല്ല ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് അവന്റെ കൈകൾ ആണ് അത്യാവശ്യം ഉരുട്ടിയെടുത്ത മസിലൊക്കെയുണ്ട്, പക്ഷെ അത് കാണിക്കുന്നപോലെ ഇറുകിയ ടീഷർട് ഒന്നും അല്ല, എന്നാലും കാണുമ്പോ അങ്ങനെ തോന്നിയെനിക്ക്. ഷൂസ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട് ജീൻസ് ഉണ്ട് ഏതോ വലിയ വീട്ടിലെ കൊച്ചൻ ആണ് തോന്നി. അവൻ എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ മൂന്നാമതും നോക്കി. അവന്റെ തുളഞ്ഞു കയറുന്ന നോട്ടം എന്റെ മനസിളക്കാൻ ശക്തിയുണ്ടെന്ന് മനസിലായപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ കാണാൻ വീണ്ടും വിൻഡോയിലൂടെ നോക്കി.
പക്ഷെ മെട്രോ അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ് ഇല് ബ്രേക്ക് ചെയ്തപ്പോൾ എന്റെ അലസമായി കിടന്ന സാരിയുടെ മുന്താണി ചെറുതായി ഒന്ന് നീങ്ങി. ഒപ്പം പെട്ടെന്നുള്ള ഷേക്ക് ഇല് ഞാൻ ഒന്ന് മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞുപോയി. ഒന്ന് രണ്ടുപേര് എന്റെ അപ്പോഴത്തെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയിൽ സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ കാണപ്പെട്ട പൊക്കിളിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.
പക്ഷെ അവനും എന്നെ ഒന്ന് കാഷ്വൽ ആയി നോക്കിയപ്പോൾ ഞാനൂഹിച്ചു കണ്ടു കാണുമെന്ന്, സാധാരണ ആ അവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് ദേഷ്യമാണ് വരിക, പക്ഷെ ഞാൻ കമ്പിയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കി എനിക്ക് ഉള്ളിൽ ചിരി വന്നു, പക്ഷെ ഞാനതു കാണിച്ചില്ല. അവനെ എന്തെ ഒറ്റനിമിഷം കൊണ്ട് എനിക്കിഷ്ടപ്പെടാൻ കാരണമെന്നു ആലോചിച്ചു.
ഇനി വീണ്ടും നോക്കണ്ട എന്ന് എന്റെ മനസ് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ സ്റ്റേഷൻ അടുത്തതാണല്ലോ എന്ന് ട്രെയിൻ അന്നൗൺസ്മെന്റ് വന്നു. ശരി അവസാനമായി ഒന്നുടെ നോക്കാം എന്ന് വെച്ച് തല ചരിച്ചപ്പോൾ, ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി. അവൻ എന്നെ കാഷ്വൽ ആയി നോക്കി ചിരിച്ചു. പക്ഷെ ഞാൻ ചിരിച്ചില്ല സ്റ്റേഷൻ എത്തിയതും, ഞാൻ വേഗം വാതിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
പ്ലാറ്റഫോമിലേക്ക് ഇറങ്ങി നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഡ്രസ്സ് ഉള്ള രണ്ടു പേപ്പർ ബാഗിൽ ഒരെണ്ണമേ ഇപ്പൊ ഉള്ളു, ആ കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങിയ ബര്ത്ത്ഡേ ഡ്രസ്സ് ബാഗ് മിസ്സ് ആയിരിക്കുന്നു, ഞാൻ രണ്ടും ഒന്നിച്ചു വെച്ചിരുന്നതാണ്, പക്ഷെ അത് മെട്രോ ബ്രെക് സമയത്തു എങ്ങാനും. എനിക്ക് പെട്ടന്നങ്ങോട്ട് ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.