🏹🏹വേട്ടക്കാരികള്‍ – 3🏹🏹 12അടിപൊളി  

ആര്‍ത്തി മൂത്ത അക്ഷമയോടെ കുലയില്‍ നിന്നും പഴം പറിക്കുന്നപോലെ കുണ്ണയില്‍ ആ കൈ കൂടുതല്‍ മുറുകി.

സുഖം പെരുകിപ്പെരുകി കണ്ണുകളില്‍ ഇരുട്ടുകയറാന്‍ തുടങ്ങി. ആ മാന്ത്രിക വിരലുകള്‍ എന്റെ ചലനശേഷിയെത്തന്നെ ഇല്ലാതാക്കുകയാണ്. ആ മാംസളതയിലേക്ക് കമിഴ്ന്നുവീഴാന്‍ മനസ്സ് കുതിച്ചു ചാടുമ്പോഴും എണ്ണയിട്ടുഴിയുന്ന പോലുള്ള ആ കയ്യിന്റെ ചലനം സുഖാലാസ്യത്തിന്റെ പറുദീസയില്‍ മയക്കി നിര്‍ത്തിക്കളയുന്നു.

സകല ശക്തിയുമെടുത്ത് കുണ്ണയില്‍ നിന്നും ശ്രദ്ധ മാറ്റി സംയമനം വീണ്ടെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ആ കൊഴുത്ത മേനിയില്‍ അലിഞ്ഞു ചേരാനുള്ള ആര്‍ത്തിപൂണ്ട വ്യഗ്രത ഒരു പരിധി വരെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു.

എന്നാല്‍ പെട്ടെന്നാണ് സപ്തനാഡികളെയും തളര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് ആ വിളിയൊച്ച കേട്ടത്.

“ആന്റീ…..!!!!!”

ഈശ്വരാ ചേച്ചി..!!!!

നടുങ്ങിത്തരിച്ചുപോയി ഞാന്‍. ദേഹമാസകലം ഇരച്ചുകയറിയ ഭയം കണ്ണുകളില്‍ ഇരുട്ടു നിറച്ചു.

“ആന്റീ…!!”

താഴെ നിന്നെങ്ങാന്‍ വീണ്ടും ആ വിളിയൊച്ച മുഴങ്ങി. ഒരുള്‍ക്കിടിലത്തോടെ ഞാന്‍ കട്ടിലില്‍ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങി.

ഇത്തയും അതേ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. പിടഞ്ഞെണീറ്റ അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ പക്ഷേ ഭയമായിരുന്നില്ല…ഈര്‍ഷ്യയും അരിശവും സങ്കടവുമൊക്കെയാണ് അവിടെ മിന്നി മറയുന്നത്‌. കാമാസക്തിയില്‍ മദംപൊട്ടി നില്‍ക്കുന്ന നേരത്ത് അത് ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോയ പെണ്ണിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ.

വല്ലാത്തൊരു നിരാശയോടെ എന്നെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ അവര്‍ കിടക്കയില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി. ധൃതിപ്പെട്ട് വസ്ത്രമൊക്കെ നേരെയാക്കിയശേഷം കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ വേഗത്തില്‍ കതകിനു നേരെ പാഞ്ഞു. വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ശബ്ദം വരാതെ കതക് മലര്‍ക്കെ തുറന്നിട്ട ശേഷം വീണ്ടും അവരെന്റെ അരികിലെത്തി.

“പേടിക്കണ്ട…അവള്‍ താഴെയാണ്….!!”

എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നെങ്കിലും ആ സ്വരത്തിലെ വെപ്രാളം അങ്ങനെതന്നെ പ്രകടമായിരുന്നു. തിടുക്കപ്പെട്ട് എന്തോ ആലോചിക്കുന്നത് പോലെ അവര്‍ ചുറ്റുമൊന്നു കണ്ണോടിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് എന്തോ ആശയം കിട്ടിയെന്നപോലെ എന്റെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു.

“വാ..ഇവിടെ ഇരിക്ക്….!!”

മുറിയിലെ ചെറിയ ടേബിളിന്റെ അടിയില്‍ നിന്നും ഒരു സ്റ്റൂള്‍ വലിച്ചെടുത്ത് അവരെന്നെ അതിലിരുത്തി.

കാര്യം മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ആ കുരുട്ടുബുദ്ധി നേരെത്തെ അറിയാവുന്നതായിരുന്നതിനാല്‍ ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അനുസരിച്ചു.

ഇത്ത മിന്നല്‍വേഗത്തില്‍ അലമാര തുറന്ന്‍ എന്തോ എടുത്ത് എന്റെ മുന്നില്‍ മേശപ്പുറത്തു വച്ചു.

അതെന്താണെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ തന്നെ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് മരഗോവണിയില്‍ ചേച്ചിയുടെ പാദപതന ശബ്ദമുയര്‍ന്നു.

“ആന്റീ…!!!!”

ഒപ്പം ആ വിളിയൊച്ചയും..!

“ആഹ്….വാ..ഇവിടുണ്ട്..!!”

അല്‍പ്പം ശബ്ദത്തില്‍ മറുപടി കൊടുക്കുമ്പോള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും നോര്‍മലായിക്കഴിഞ്ഞപോലൊരു ഭാവം ഇത്ത മുഖത്തു വരുത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

അതെന്നെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല ആശ്വസിപ്പിച്ചത്‌. ഇനിയെല്ലാം അവര്‍ നോക്കിക്കൊള്ളും.

“ദേ…നമ്മളിത് നോക്കികൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു…കേട്ടല്ലോ..!”

അടക്കിപ്പിടിച്ച സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവരെന്റെ മുന്നിലുള്ള തടിച്ച പുസ്തകംപോലുള്ള സാധനം തുറന്നു.

അതൊരു പഴയ കല്യാണ ആല്‍ബമായിരുന്നു. നിറം മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ ഫോട്ടോകളില്‍ ഇത്തയെ മാത്രം ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കുറേ ഭാഗം കണ്ടുകഴിഞ്ഞു എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്താനാവണം അതിന്റെ പാതിയോളം വച്ചാണവര്‍ തുറന്നത്.

“ദേ….ഇത് ഉമ്മാന്റെ അനുജത്തീന്റെ മക്കളാ….ഈ രണ്ടും…!!”

ഫോട്ടോയിലെ രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികളെ തൊട്ടു കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഇത്ത എന്നെ തൊടാതെയെന്നവണ്ണം അടുത്തു നിന്നു. വീണ്ടും ആ കുരുട്ടുബുദ്ധിയുടെ എക്സ്ട്രീം ലെവല്‍ കണ്ടറിയുകയായിരുന്നു ഞാന്‍.

“വിളിച്ചാ വിളികേട്ടൂടെ പെണ്ണേ…!!”

തമാശപോലൊരു അരിശം കാണിച്ചുകൊണ്ട് ചേച്ചി മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു.