മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ – 3 50അടിപൊളി  

വെള്ളം കുടിച്ചു വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അടുക്കളയോട് ചേര്‍ന്നുള്ള ചെറിയ സ്റ്റോര്‍ റൂമില്‍ എന്തോ അടുക്കി വെക്കുന്ന എന്‍റെ എട്ടത്തിയമ്മയെ ഞാന്‍ കണ്ടു. അഴിഞ്ഞു വിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുടി ആ കുണ്ടിയെപ്പോലും മറച്ചു നില്‍ക്കുന്നു.

പിന്നില്‍ നിന്നുള്ള ആ വടിവൊത്ത മേനിയുടെ കാഴ്ച്ച എന്നിലേക്ക് ഒരു പെരുപെരുപ്പ് കയറ്റിവിട്ടു. അടക്കാനാവാത്ത ആവേശത്തോടെ ഞാനൊരു കുതിപ്പില്‍ ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ പിന്നിലെത്തി. ആ ഉരുണ്ടു കൊഴുത്ത കുണ്ടിയിലേക്ക് എന്‍റെ കുണ്ണ ഇടിച്ചു കുത്തിക്കൊണ്ട് ഞാനവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. കൈകള്‍ ക്ഷണനേരത്തില്‍ അവരുടെ മാംസളമായ വയറിനെ ചുറ്റിപ്പൊതിഞ്ഞു.

ഏട്ടത്തിയമ്മ ഒരു ഞെട്ടലോടെ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു. അ മുഖത്തു പടര്‍ന്നിരുന്ന നടുക്കം എന്നെ കണ്ടതോടെ ടപ്പേന്ന് മാറി. “എന്താ അമ്പുട്ടാ.. ആരേലും കണ്ടാലോ..!

” പമ്മിപ്പതിഞ്ഞ ഒരു കൊഞ്ചല്‍ പോലെയാണ് ആ വായില്‍ നിന്നും വീണത്‌. മുഖത്തും ആ കൊഞ്ചല്‍ ഭാവം നിറഞ്ഞ ഒരു നറുംചിരിയുണ്ട്. ഞാന്‍ കയ്യെത്തിച്ച് വാതില്‍ ചാരി. ശേഷം അവരെ ചുമരിലേക്ക് ചാരി നിര്‍ത്തി.

” ഒരു സംഗതി പറയാനാ വന്നെ..! ” ആ മുഖത്തെ കൊഞ്ചല്‍ ഒരു ചോദ്യഭാവത്തിലേക്ക് വഴിമാറി. “ഏട്ടന്‍ നാളെയല്ല… ഇന്നാ പോണേ ..

ഇന്ന് രാത്രി..!! ” ആ കണ്ണുകളില്‍ പെട്ടെന്നൊരു പ്രകാശം പരന്നത് പോലെ തിളങ്ങി. അവിശ്വസനീയതയോടെ ഒരു നിമിഷം എന്‍റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കിയ ശേഷം ഒരാവേശം മുറ്റിയ നിശ്വാസത്തോടെ എന്നെ ആ ശരീരത്തിലേക്ക് വരിഞ്ഞു ചേര്‍ത്തു. കൈവരാന്‍ പോകുന്ന മഹാസൗഭാഗ്യത്തിന്‍റെ ഓര്‍മയില്‍ ഞാനാ പവിഴച്ചുണ്ടിനെ മുന്തിരിക്കാമ്പ് നുകരും പോലെ വായിലാക്കി ഉറിഞ്ചി.

ഒരു കുറുകല്‍ ശബ്ദത്തോടെ ഏട്ടത്തിയമ്മ എനിക്ക് അടിമപ്പെട്ടിട്ടെന്ന പോലെ യാതൊരു പരാക്രമവും കാണിക്കാതെ ചുണ്ട് വിട്ടു തന്നു. പക്ഷെ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ സ്ഥലകാലബോധം ഒരു സൂചിത്തുമ്പെന്ന പോലെ കുത്തിയോര്‍മ്മിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അതേപോലെ അധികനേരം നില്‍ക്കാനാവില്ലെന്ന ചിന്തയില്‍ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഞാനാ ഇളം ചുണ്ട് ചപ്പിക്കടിച്ച് കൊണ്ട് ഇലാസ്റ്റിക് എന്നപോലെ വലിച്ചെടുത്തു കൊണ്ട് മോചിപ്പിച്ചു. കല്ല്‌കടിയെന്ന പോലെ തെല്ലൊരു നീരസത്തോടെ ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ ആലസ്യം കൂമ്പിയ കണ്ണുകള്‍ എന്‍റെ നേര്‍ക്ക് നീണ്ടു.

“ഇപ്പൊ ഞാനങ്ങോട്ട് പോയില്ലേല്‍ കുഞ്ഞേച്ചി ഇങ്ങോട്ട് വരും..! ” ഞാന്‍ ചൂണ്ടു വിരല്‍ കൊണ്ട് ആ ചുണ്ടില്‍ മെല്ലെ ഉരസി. “നമ്മുടെ ദിവസങ്ങള്‍ വരാന്‍ പോവാ.. ന്‍റെ ഏടത്തീ…

കൊറച്ചു മണിക്കൂര്‍ കൂടെയേ ഉള്ളു… പിന്നെ ഈ അമ്പുട്ടന്‍ ന്‍റെ ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ അടിമയാ… എന്നും ഈ കാല്‍ക്കീഴില്‍ ഉണ്ടാവും..! ” ആ ദിവസങ്ങള്‍ മുന്നില്‍ക്കണ്ടിട്ടെന്ന പോലെ അവരെന്നെ കെട്ടിവരിഞ്ഞ് കവിളില്‍ അമര്‍ത്തിയമര്‍ത്തി ഉമ്മ വച്ച ശേഷം എന്നില്‍ നിന്നും വിട്ടകന്നു.

“ഏടത്തീടെ പൊന്ന് ചെല്ല്… ആദ്യം ഒന്ന്‍ ഇരുട്ടട്ടെ നമുക്ക് കാത്തിരിക്കാം..! ” ആ കാന്തക്കണ്ണുകളിലെ വശ്യത മുറ്റിയ അക്ഷമ എന്നെ കൊത്തി വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സുന്ദരവദനം ഒന്ന് കൂടെ ആവാഹിച്ച ശേഷം ഞാന്‍ പുറത്തിറങ്ങി.

കുഞ്ഞേച്ചിയോടൊപ്പം കൂടി കാര്‍ വൃത്തിയായി കഴുകിയിട്ടു. ഷോളയാര്‍ റിസര്‍വ് വഴി പൊള്ളാച്ചിയിലേക്കും അവിടുന്ന് തിരുച്ചെന്തൂരിലേക്കുമെന്നതാണ് ഏട്ടന്‍റെ പ്ലാന്‍. അവിടെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ ശ്രീലങ്കയിലെ എട്ടലൈ എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തിക്കാന്‍ ആള്‍ക്കാരുണ്ടത്രേ. ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട് കാശും കളഞ്ഞ് ഓടിച്ചെല്ലാന്‍ മാത്രം അവിടെന്താ ഇത്രക്ക് വലുതായുള്ളത് എന്നെനിക്ക് ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷെ ,ഒന്ന്കൊണ്ടും ആ യാത്ര മുടങ്ങാന്‍ പാടില്ലെന്ന പ്രാര്‍ത്ഥന ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ചോദിച്ചില്ല. രാത്രി 10 മണിയാവാന്‍ കണ്ണിലെണ്ണയൊഴിച്ചു കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു പിന്നെ. അച്ഛനും മുത്തശ്ശനും കുഞ്ഞേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയമ്മയുമൊക്കെയായി ഏട്ടന്‍ യാത്രയുടെ വിശദാംശങ്ങള്‍ വിവരിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സിലെ ക്ലോക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഏട്ടത്തിയമ്മയെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു.