കഴിഞ്ഞ
തവണ ഏട്ടന് വന്ന് പോകാന് നേരം കരഞ്ഞു വീര്ത്ത മുഖമായിരുന്നു അവര്ക്ക്. ഇത്തവണ പക്ഷെ അങ്ങനൊരു ലാഞ്ചന പോലുമില്ല. തെളിഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന നീലാകാശം പോലെ സുസ്മേരവദനയായി അങ്ങനെ നില്പ്പാണ്. എന്നെക്കാളേറെ അക്ഷമ ആ മുഖത്തു വായിച്ചെടുക്കാം.
ഇടയ്ക്ക് എന്നെയൊന്നു നോക്കിയ ശേഷം ഒരു സിഗ്നല് പോലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോട്ടമെറിഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞ ദിവസം പാതിയില് കൊഴിഞ്ഞു പോയ രാസരാത്രിയെ തിരികെ പുല്കാന് ആ മനസ്സ് വല്ലാതെ തിടുക്കപ്പെടുന്നുണ്ടാവാം. എന്റെ നേരെയുള്ള നോട്ടത്തില് പോലും ആ മദപ്പാട് തെളിഞ്ഞു നില്പ്പുണ്ട്. വാതില് പടിയോടു ചാരിയുള്ള ആ നില്പ്പ് കൂടെ ആയപ്പോ അതൊരു കാമാബാണത്തിന്റെ മനുഷ്യരൂപം തന്നെയായി മാറിയിരുന്നു.
എന്നും ആ അണിവയറിനെ പുതച്ചു മറയ്ക്കാറുണ്ടായിരുന്ന നേര്യതിന്റെ മുന്താണി ഇന്ന് എനിക്ക് വേണ്ടി തുറന്നിട്ടപോലെ തോന്നി. അതിനുള്ളിലേ നേര്ത്ത ഇരുളില് ആ മാംസള വയറിന്റെ നടുവില് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന ഒരു കുഴിപ്പാട് പോലെ പൊക്കിള്ച്ചുഴി കാണാം..! ആ കാഴ്ച്ച എന്റെ വായില് വെള്ളം നിറച്ചു കളഞ്ഞു. അതിലേയ്ക്ക് നാവു കൂര്പ്പിച്ച് ആഴ്ത്തിയിറക്കാന് നേരമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന ഓര്മ എന്റെ കുണ്ണയില് ചലനമുണ്ടാക്കി.
അങ്ങനെ ഇരുന്നും നിരങ്ങിയും ഇഴഞ്ഞുമൊക്കെ നേരം വന്നെത്തി. ഏട്ടന് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. എന്റെ മനസ്സില് തിരയലച്ചുയർന്നു. ലോട്ടറി കച്ചവടക്കാരെപ്പോലെ ഉള്ളിലാരോ ആർത്ത് വിളിച്ചു.
‘ഇതാ ഭാഗ്യം കൺമുന്നിൽ.. അറച്ച് നിൽക്കാതെ മടിച്ച് നിൽക്കാതെ..! ’ സമയം പിന്നെയും ഇഴയാൻ തുടങ്ങി. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുഞ്ഞേച്ചി കിടക്കാനായി മുകളിലേക്ക് പോയി.
അച്ഛനും മുത്തച്ഛനും ഏട്ടനെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തിരിപ്പാണ്. ഏട്ടത്തിയമ്മ പതിയെ അകത്തേക്ക് പിൻവാങ്ങി. ഒരു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോ ഞാനും പിന്നാലെ ചെന്നു. ആൾ അടുക്കളയിൽ പുറംതിരിഞ്ഞ് നിന്ന്കൊണ്ട് എന്തോ ചെയ്യാണ്.
ആ നില്പ് ഞാനൊരു നിമിഷം ആസ്വദിച്ചു. അവരുടെ വിരിഞ്ഞു നിലക്കുന്ന കുണ്ടി എന്നെ മാടി വിളിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഒരുൾവിളിയാലെന്ന പോലെ ഞാനങ്ങോട്ട് നീങ്ങി. ആ കുണ്ടിയിലേക്ക് അരക്കെട്ടമർത്തിക്കൊണ്ട് പിന്നിലൂടെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
അവരത് പ്രതീക്ഷിച്ചു നിന്നത് പോലെ ഒന്ന് കിലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പയ്യെ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. “എന്തൊരു ആർത്തിയാ ന്റെ പൊന്നൂന്…! ” അവരൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ കവിളില് ഒന്ന് കിള്ളി.
“നമുക്ക് ഇങ്ങനെ ആര്ത്തിയൊന്നും വേണ്ട… എല്ലാം പയ്യെ മതി .. ആര്ത്തി പിടിച്ചാലേ ശരിക്കുള്ള രുചി അറിയില്ല…! ” അവര് മെല്ലെ കിള്ളിയ ഭാഗത്ത് ചുണ്ടുകളമര്ത്തി.
“മുയലല്ല… ആമയാണ് വിജയിച്ചത്… ഏടത്തിയ്ക്ക് ന്റെ പൊന്ന് ആമയാവണതാ ഇഷ്ടം… പയ്യെ…
കാണേണ്ട കാഴ്ചകളൊക്കെ കണ്ട്,നില്ക്കേണ്ടിടത്തൊക്കെ നിന്ന്, രുചിക്കേണ്ടതൊക്കെ രുചിച്ച്,കടിക്കേണ്ടതൊക്കെ കടിച്ച്…. അങ്ങനെ അങ്ങനെ..! ” ആ ചുണ്ടുകളുടെ സ്പര്ശനവും ആ മൃദുമന്ത്രണവുമൊക്കെ എന്നെ കോരിത്തരിപ്പിച്ചു. ആ വാക്കുകളുടെ അര്ത്ഥം എനിക്ക് പച്ചവെള്ളം പോലെ മനസ്സിലാക്കാന് പറ്റുന്നത്ര സിമ്പിളായിരുന്നു.
“ഇനി അമ്പുട്ടന് മോളിലോട്ട് ചെല്ല്… ഞാനവര്ക്ക് മരുന്നൊക്കെ കൊടുത്തിട്ട് പയ്യെ വരാം.. അത് വരെ ന്റെ മോനൊന്നു ക്ഷമിച്ച് നിക്ക് ട്ടോ..! ” വാത്സല്യം നിറഞ്ഞൊരു വശ്യതയോടെ അവരെന്റെ നെറ്റിയില് ചുണ്ടുകള് ചേര്ത്തു.
“പോകുമ്പോ ഫ്രിഡ്ജീന്ന് ഒരു കുപ്പി വെള്ളവും എടുത്തോ..! ” “അതെന്തിനാ ..? ” ആ മുഖത്ത് ഗൂഢമായൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. “ആവശ്യം വരും..!
” ഞാന് മെല്ലെ അവരില് നിന്നടര്ന്നു മാറി. വെള്ളത്തിന്റെ കുപ്പിയുമായി മുകളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള് രണ്ടു
ദിവസം മുന്നത്തെ ആ രാത്രിയായിരുന്നു മനസ്സില്. പക്ഷെ അന്നത്തെപ്പോലെ ആക്രാന്തം പാടില്ല. എന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മയ്ക്ക് ആമയെ ആണ് ഇഷ്ടം .. അപ്പൊ ഞാനും ഒരു ആമയെപ്പോലെ വേണം അവരെ ആസ്വദിക്കാന്..