വേശ്യായനം – 2
Veshyayanam | Author : Valmeekan
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
ഈ കഥ തികച്ചും സാങ്കല്പികം ആണ്. ജീവിച്ചവരോ അതോ മരിച്ചവരോ ആയി ഏതെങ്കിലും സാദൃശ്യം തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് തികച്ചും യാദൃശ്ചികം മാത്രം ആണ്.————————————————————————————————————————— ജപ്തി നടപടികൾക്ക് ശേഷം കോടതി വഴി അഹമ്മദിന് ഇലഞ്ഞിക്കൽ തറവാടും സ്ഥലങ്ങളും രാമദാസമേനോൻ്റെ കടബാധ്യതകളുടെ ഈട് എന്ന നിലയിൽ എഴുതിക്കിട്ടി. അഹമ്മദ് ഇലഞ്ഞിക്കൽ തറവാടിൻ്റെ നടുമുറ്റത്ത് ഒരു ചാരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു ഒരു ചുരുട്ടിന് തീ കൊളുത്തി ഒരു പെഗ് സ്കോച് ഗ്ലാസിൽ ഒഴിച്ച് ചാരി കിടന്നു. അയാൾക്ക് ഒരു സംതൃപ്തി അനുഭവപ്പെട്ടു. തൻ്റെ പ്രതികാരം പൂർണമായിരുന്നു. ഇലഞ്ഞിക്കൽ തറവാട് അസ്തമിച്ചു. കൃഷ്ണദാസിനെ കറാച്ചി ഗാങ് വകവരുത്തിയെന്ന് അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. ശവശരീരം പോലും ആർക്കും കിട്ടില്ല എന്ന് അവർ ഉറപ്പു നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അവർക്ക് ഒരു ഫോട്ടോയെങ്കിലും അയച്ചു തരാമായിരുന്നെന്ന് അയാളോർത്തു. പക്ഷെ അഹമ്മദിന് കറാച്ചി ഗാങ്ങിലുള്ള വിശ്വാസം ആ ഒരു സംശയത്തിന് ഇട നൽകിയില്ല. രണ്ട് പെണ്ണുങ്ങളും തൻ്റെ വരുതിയിലാണ്. അവരുടെ ജീവിതം ഇനി ഞാനാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്. തള്ള കിളവിയായി തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഒരൈശ്വര്യമുണ്ട്. ഒന്ന് മനസ്സറിഞ്ഞു പണ്ണണം. പിന്നെ പിള്ളേർക്ക് കൊടുക്കാം. മകളെക്കൊണ്ട് കുറച്ചു കാര്യങ്ങളുണ്ട്. അവളെ ഒന്ന് മെരുക്കിയെടുത്താൽ തൻ്റെ പല ബിസിനെസ്സിനും ഗുണം ചെയ്യും. പിന്നെ ഈ വീട്. ഇത് ഇനി എന്ന് വേണമെങ്കിലും തനിക്ക് പൊളിച്ചു കളയാം. അങ്ങനെ പല വിധ ചിന്തകളുമായി കിടക്കുമ്പോൾ അഹമ്മദിൻ്റെ വലംകൈ ആയ അബ്ബാസ് കയറി വന്നു. മുൻപ് അഹമ്മദിൻ്റെ അടിയേറ്റ് കമാലുദ്ധീൻ പോകുമ്പോൾ അഹമ്മദ് പുറകെ അയച്ചത് ഈ അബ്ബാസിനെ ആയിരുന്നു.. അയാൾ പിന്തുടർന്നു കമാലുദീൻ്റെ വീടും ബിസിനസ്സും എല്ലാം കണ്ടു പിടിച്ചു വച്ചിരുന്നു. അയാളിൽ നിന്നും കമാലുദ്ധീൻ ഒരു പലചരക്കു കട നടത്തുന്നുണ്ടെന്നും പിന്നെ കുറച്ചു സ്ഥലക്കച്ചവടവും വാഹനക്കച്ചവടവും ഒരു സൈഡ് ബിസിനെസ്സ് ആയി കൊണ്ട് നടക്കുന്നുണ്ടെന്നും അത് കൂടാതെ കുറച്ചു രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനവുമുണ്ടെന്നും അഹമ്മദിന് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. അയാൾക്ക് ഏകദേശം അമ്പതു വയസ്സ് പ്രായമുണ്ട്, ബീവി ഖദീജക്ക് ഏകദേശം നാല്പതും.ഇരുപതു വയസ്സുള്ള ഒരു മോനും അയാൾക്കുണ്ട്. അഹമ്മദിന് തന്നോട് നാക്കുയർത്തി സംസാരിച്ച കമാലുദ്ധീനിനെ അങ്ങനെ വെറുതെ വിടാൻ ഉദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കോടതി നടപടികൾ കഴിഞ്ഞു ഇലഞ്ഞിക്കലേക്കു വന്ന അഹമ്മദ് ആദ്യ നിർദേശം കൊടുത്ത് കമാലുദ്ധീനെ പൊക്കാനാണ്. അവനെ പൊക്കിയാണ് അപ്പോൾ അബ്ബാസ് വന്നത്. അബ്ബാസ്: ഭായ്, അവനെ പൊക്കിയിട്ടുണ്ട്. അഹമ്മദ്: ഹമ്. കൊണ്ട് വാ. അഹമ്മദ് സ്കോച്ച് ഒറ്റ വലിക്ക് കാലിയാക്കി. ചുരുട്ട് ഒന്നാഞ്ഞു വലിച്ചു. അയാൾ തൻ്റെ അഫ്ഗാൻ ജുബ്ബ പൊക്കി പൈജാമയിൽ തിരുകി വച്ച കോൾട്ട് പിസ്റ്റൾ എടുത്ത് ചാര് കസേരയുടെ അടുത്തുള്ള സ്റ്റൂളിനു പുറത്തു വച്ചു വീണ്ടും
പുറകോട്ടു ചാഞ്ഞു കിടന്നു. അബ്ബാസ് കമാലുദ്ധീനിനെ വലിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി അയാളെ അഹമ്മദിൻ്റെ മുന്നിലേക്കിട്ടു. കമാലുദ്ധീൻ്റെ വെള്ള ഷർട്ടിലും മുണ്ടിലും ചോര പറ്റി പിടിച്ചിരുന്നു. ദേഹമാസകലം ഇടി കൊണ്ട മുറിവുകളുണ്ടായിരുന്നു. മുഖം ഇടി കൊണ്ട് വീങ്ങിയിരുന്നു. ഒരു കണ്ണ്
നീര് വന്ന് പാതിയേ തുറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ അഹമ്മദിൻ്റെ കാൽക്കീഴിൽ തല കുനിച്ചിരുന്നു. അഹമ്മദ് പിസ്റ്റൾ കയ്യിലെടുത്ത് ഒന്ന് മുന്നോട്ടാഞ്ഞു പിസ്റ്റളിൻ്റെ അറ്റം കമാലുദ്ധീൻ്റെ താടിയിൽ വച്ച് അയാളുടെ തല ഉയർത്തി. പിസ്റ്റൾ കണ്ടതും കമാലുദ്ധീൻ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. ആ പേടിയിൽ അയാൾ അവിടെ ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ മൂത്രവുമൊഴിച്ചു. അഹമ്മദ്: കഴുവേറീടെ മോൻ. ഇവിടെയാകെ വൃത്തികേടാക്കിയല്ലോ. കമാലുദ്ധീൻ: സാറെ, ഞാനൊരു പാവമാണേ. എന്നെ വെറുതെ വിടണം. ഞാനിനി ഒരു പ്രശ്നവുമുണ്ടാക്കില്ല. അയാൾ നിർത്താതെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അഹമ്മദ്: അല്ലേലും നീ എന്ത് പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാനാണെടാ.. ഇവിടെയൊക്കെ മൂത്രമൊഴിച്ചു നാറ്റിക്കാനോ. കമാലുദ്ധീൻ: അയ്യോ സാറെ, അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. ഞാൻ തന്നെ വൃത്തിയാക്കിക്കൊള്ളാം. എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ. അഹമ്മദ്: എടാ പൊലയാടി മോനെ. നിനക്ക് ഞാൻ ആരാണെന്നു അറിയാമോ. അറിയില്ലേൽ ഇന്ന് നീ അറിയും. (അബ്ബാസിനോട്) ഇവന് ഇവിടെ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കാൻ ഒരു തുണി കൊടുക്ക്. ഇവൻ്റെ വീട്ടുകാരെയും കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ടോ? അബ്ബാസ്: ഉണ്ട് ഭായ്. അവർ വേറെ കാറിലുണ്ട്. ഇത് കേട്ടതും കമാലുദ്ധീൻ അഹമ്മദിൻ്റെ കാലിൽ വീണു കാലു കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു. കമാലുദ്ധീൻ: സാറെ, എൻ്റെ വീട്ടുകാരെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ. ഞങ്ങൾ പാവങ്ങളാണേ. അബ്ബാസ് അപ്പോളേക്കും തുടക്കാൻ തുണി കൊണ്ടു വന്നു കമാലുദ്ധീന് എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. അഹമ്മദ്: നീ ഇവിടെ മുഴുവൻ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്ക്. പണി നിർത്തിയാൽ നിൻ്റെ തലച്ചോറ് ഇവിടെ ചിതറും. (അബ്ബാസിനോട്) ഇവൻ്റെ ചെക്കനെ അടുത്ത മുറിയിലാക്ക്. എന്നിട്ടു ഇവൻ്റെ പെണ്ണുമ്പിള്ളയെ ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ട് വാ. അബ്ബാസ്: ശരി ഭായ്. കമാലുദ്ധീൻ തുണിയെടുത്തു അയാൾ മൂത്രമൊഴിച്ചു വച്ചതു തുടക്കാൻ തുടങ്ങി. അബാസ് പോയി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഖദീജയെയും കൂട്ടി വന്നു. ഖദീജ കയറി വന്നപ്പോൾ കമാലുദ്ധീൻ തല താഴ്ത്തി ഇരുന്ന് നിലം തുടക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്. അവൾക്ക് കാര്യം തീരെ പന്തിയല്ലെന്ന് മനസ്സിലായി. ഖദീജക്ക് കമാലുദ്ധീനെക്കാളും പൊക്കമുണ്ട്. ഇരു നിറമാണെങ്കിലും നല്ല ഭംഗിയാണ് കാണാൻ. ഒതുങ്ങിയ ശരീരം. ആവശ്യമുള്ളിടത്തെല്ലാം നല്ല മുഴുപ്പ്. ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്ന വയർ. അവളെ കണ്ടതും അഹമ്മദിൻ്റെ കുണ്ണക്ക് ഇളക്കം തുടങ്ങി. അഹമ്മദ്: എന്താടി നിൻ്റെ പേര്. ഖദീജ അവളുടെ പേര് പറഞ്ഞു. അഹമ്മദ്: നിന്നെ കാണാൻ ഒരു ഹൂറിയെപ്പോലുണ്ടല്ലോ. ഈ മണുങ്ങനെ എങ്ങനെ കിട്ടി? ഖദീജ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. അഹമ്മദ്: അതൊക്കെ പോട്ടെ, നിനക്ക് ഡാൻസ് കളിക്കാനറിയാമോ? ഖദീജ പിന്നെയും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അഹമ്മദിന് അത് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അയാൾ വീണ്ടും പിസ്റ്റൾ എടുത്തു കമാലുദീൻ്റെ തലക്ക് നേരെ ചൂണ്ടി. ഖദീജ: ഇല്ല. അത്… പണ്ട്…സ്കൂളിൽ നാടോടിനൃത്തം കളിച്ച പരിചയമേ ഉള്ളൂ. അഹമ്മദ്: എനിക്ക് നല്ല സിനിമ ഡാൻസ് ആണ് ഇഷ്ടം. നമ്മുടെ ശ്രീദേവിയെ പോലെ. (അബ്ബാസിനോട്) നീ ആ പാട്ടൊന്ന്