💖മംഗല്ല്യധാരണം – 6 29അടിപൊളി 

 

“…ആദി…” ആരാണ് എന്നെ വിളിക്കുന്നെ എന്ന് നോക്കിയപ്പോ ഏറെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ചാരു എന്നോട് മിണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

 

“… എന്താ…” കുടിച്ചോണ്ട് ഇരുന്ന ചായ ടേബിളിൽ വച്ച് ഞാൻ എഴുനേറ്റു.

 

“…ആദി സന്തോഷത്തോടെ ആണോ ഈ കല്യാണത്തിന് സമ്മതിച്ചത്…”

 

“…അല്ല…” യാന്ത്രികമായി എന്റെ മറുപടി എത്തി.

 

“… എന്നോട് ഇപ്പോഴും ദേഷ്യമാണോ…”

 

“…കണ്ടിട്ട് എന്ത് തോന്നുന്നു…”

 

“…ഇഷ്ടമല്ലാത്ത കല്യാണത്തിനു പിന്നെ എന്തിനാ സമ്മതിച്ചേ…”

 

“… കാരണം നിനക്ക് അറിയില്ലേ…” അമ്മുമ്മയുടെ ആഗ്രഹത്തെ കുറിച് ഞാൻ അവളെ ഓർമിപ്പിച്ചു.

 

“…നിനക്ക് പിന്നെ കല്യാണത്തിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞൂടായിരുന്നോ…” വിക്കി വിക്കി ചാരു ചോദിച്ചു.

 

“… ഇതേ ചോദ്യമാ ഞാൻ നിന്നോടും ചോദിക്കാൻ ഇരുന്നേ…”

 

“… എനിക്ക് അതിനു കഴിയില്ല…” തലകുനിച്ചു ചാരു പറഞ്ഞു.

 

“…നീയും എന്നെപോലെ പെട്ടുപോയതാ അല്ലെ 😏…”

 

“…അല്ല…” എന്ന് പറഞ്ഞു ചാരു പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി

 

“…ചാരു ചേച്ചി…” ഗായു ഞങ്ങടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

 

“…രണ്ടും കൂടി ആരും കാണാതെ ഒളിച്ചു ഇരിക്കണല്ലേ…”

 

“… എടി അങ്ങനെ അല്ലെ…” ഞാൻ അവളുടെ തെറ്റിദ്ധാരണ മാറ്റാൻ ശ്രെമിച്ചു.

 

“…കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഇഷ്ട്ടം പോലെ സമയം ഉണ്ടല്ലോ. സൊള്ളൽ ഒക്കെ അപ്പൊ പോരെ. ഇപ്പൊ ഞാൻ ചേച്ചിയെയും കൊണ്ട് പോവാ ഇനിയും ഒരുപാട് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ ഉണ്ട്…”

 

“… ആഹ് കൊണ്ട് പോ…” താല്പര്യം ഇല്ലാത്തമട്ടിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

“…ഞാൻ ചേച്ചിയെ കൊണ്ട് പോണത് കണവന് പിടിച്ചില്ലെന്നു തോന്നുന്നു…”

 

അതും പറഞ്ഞു ചരുവിനെയും കൊണ്ട് ഗായു പോയി. ഇവൾക്ക് ഇത് എന്തിന്റെ സൂക്കേടാ.എപ്പോ നോക്കിയാലും കല്യാണ കാര്യം പറഞ്ഞു കളിയാക്കനെ നേരം ഉള്ളു.എന്റെ അവസ്ഥ എനിക്കല്ലേ അറിയൂ

 

അതിനു ശേഷം കല്യാണ പന്തലിൽ ആണ് ഞാൻ ചാരുവിനെ കാണുന്നത്. കല്യാണത്തിനോട്‌ അനുബന്ധിച്ചു എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും കാർത്തി കട്ടക്ക് കൂടെ നിന്നത്കൊണ്ട് എനിക്ക് വല്യ ബുദ്ധിമുട്ട് ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.

 

എന്റെ മംഗല്യാധാരണത്തിന് പങ്ക്ചേരാൻ ബന്ധുക്കളും നാട്ടുകാരും കൂട്ടുകാരും എല്ലാരും ഉണ്ട്. കതിർമണ്ഡപത്തിൽ ചരുവിന്റെ വരവിനായി കാത്തിരുന്നു.എന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവരുടെ കൈകളിൽ ഒരുപിടി പൂക്കൾ ഉണ്ട്.

 

കാതിൽ തറയ്ക്കുന്ന തന്ത്രിയുടെ മന്ത്ര ഉച്ചാരണങ്ങളും നാസിയിലേക്ക് തുളച്ചു കയറുന്ന ചന്ദനത്തിരിയുടെ മണവും കീറിമുറിച്ചു താലം പിടിച്ച കുഞ്ഞി പിള്ളാരുടെ പിന്നിൽ രക്ത ചുവപ്പ് സാരിയിൽ വസ്ത്രഭരണ വിപൂക്ഷിതയായി എന്റെ അരികിലേക്ക് ചാരു നടന്നടുത്തു.

ഒരു നിമിഷം ഞാൻ തന്നെ ആ സൗന്ദര്യത്തിൽ ലയിച്ചു പോയി. ചാരു ആദ്യമായി എന്റെകൂടെ അമ്പലത്തിൽ വന്ന ദിനം ഞാൻ ഓർത്തു.

 

എല്ലാവരുടെയും ആശിർവാദത്തോടെ നാഥസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയിൽ മിഴികൾ അടച്ചു തൊഴുകൈകളോടെ ഇരുന്ന ചരുവിന്റെ കഴുത്തിൽ ഞാൻ താലി ചാർത്തി.

 

ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും ഇവളെ കൈവിടരുത് എന്ന് പറഞ്ഞു ചരുവിന്റെ കൈ എന്റെ കൈകളിൽ ഏല്പിച്ചു മണ്ഡപത്തിന് ചുറ്റും വലം വയ്പ്പിച്ച് . എന്നാൽ അത് എത്രമാത്രം പാലിക്കാൻ കഴിയും എന്ന് എനിക്ക് യാതൊരു ഉറപ്പും ഇല്ലായിരുന്നു. കതിര്മണ്ഡപം ചുറ്റിവന്നപ്പോഴേക്കും ആട് കിടന്ന ഇടത്ത് പൂട പോലും ഇല്ല എന്ന അവസ്ഥയാ. എല്ലാ തെണ്ടികളും സദ്യ കഴിക്കാൻ ഇറങ്ങി ഓടി. ഞങ്ങൾ അമ്മുമ്മയുടെ കാലിൽ തൊട്ട് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി. ആ മുഖം സാധാരണ ദിനത്തേക്കാൾ ഇന്ന് കൂടുതൽ പ്രസന്നമാണ്. പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ കഴിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ ഫോട്ടോ എടുപ്പിന്റെ മേളം തന്നായിരുന്നു. എനിക്ക് അറിയാവുന്നതും അറിയാത്തതുമായ ഒരുപാട് പേര് ഓരോ ഗിഫ്റ്റ് തന്നു ഫോട്ടോ എടുത്ത് പോയി.ആ കൂട്ടത്തിൽ ദിയയും കാർത്തിയും എത്തി.

 

“… ഹാപ്പി മാരീഡ് ലൈഫ് അളിയാ…” വന്നതും എനിക്ക് കൈയ്യും തന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു.