💖മംഗല്ല്യധാരണം – 8 37അടിപൊളി 

 

 

 

“…നീ…നീ എന്താ ഇവിടെ…” എന്നെ കണ്ടതിന്റെ പകപ്പ് അവന്റെ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

 

 

“…എല്ലാരും പറയാ ഞാൻ നിന്നെ ഗൗനിക്കുന്നില്ല എന്ന്. കാർത്തിക്ക് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം പോലും എനിക്ക് ഇല്ലന്ന്. ആലോചിച്ചപ്പോ എനിക്കും തോന്നി അപ്പൊ നിന്നെ കാര്യമായിട്ട് ഒന്ന് ഗൗനിച്ചേക്കാം എന്ന് കരുതി…”ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… അമ്മയും അച്ഛനും എവിടെ…” ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു അവൻ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ അതുകൊണ്ട് അവരെ കാപ്പി കുടിക്കാൻ പറഞ്ഞയച്ചു.കൂട്ടത്തിൽ നിനക്കുള്ളത് വാങ്ങാനും. ഇതാവുമ്പോൾ നമുക്ക് മനസ്സ് തുറന്നൊന്നു സംസാരിക്കാം. എന്താ…”

 

 

 

“… നിനക്ക് എന്താ സംസാരിക്കാൻ ഉള്ളത്…”അരുൺ അതേ കിടപ്പിൽ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…നീയും ചാരുവും തമ്മിൽ എന്താ ബന്ധം…”

 

 

 

“…രാവിലെ തന്നെ ഭാര്യയുടെ അവിഹിതം കണ്ട് പിടിക്കാൻ ഇറങ്ങിയത് ആണോ…” ചവാൻ കിടന്നാലും മൈരന്റെ നാവിനു കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല.

 

 

 

“… നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒന്നും ഇല്ലന്ന് എനിക്ക് നല്ലപോലെ അറിയാം. എന്നാലും നിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് തന്നെ എനിക്ക് അത് കേൾക്കണം…” അത് കേട്ടപ്പോ ആവൻ ഒന്ന് ഭയന്നു.

 

 

 

“…അതിന്…അതിന്… ഞാൻ കള്ളം ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവൾ എന്റെ ലൗവർ ആണ്…”

 

 

 

 

“… ആണോ. അതിൽ എത്രമാത്രം സത്യം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് ഒന്ന് അറിയണം അല്ലോ…”

 

 

 

ഞാൻ പയ്യെ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ്പോയി ആ റൂമിന്റെ ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്ത് തിരിച്ചു അവന്റെ അടുത്തിരുന്നു.

 

 

 

“…രണ്ട് കൈയ്യും ഒരു കാലും നട്ടലും അല്ലെ പൊട്ടൽ ഉള്ളത്…” അവനെ മൊത്തം കണ്ണുകൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞു ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“… ആഹാ കൈയിലെ പ്ലാസ്റ്റർ മാറ്റി ബന്റെജ് ആക്കിയോ…” എന്റെ സ്വഭാവത്തിലെ ശാന്തത കണ്ട് അവൻ പേടിയോടെ നോക്കി.

 

 

 

“… എവിടെ ആയിരുന്നടാ പൊട്ടൽ. ഇവിടെയാണോ അതോ ഇവിടെയോ …” ബാന്റേജ് ഇട്ട കൈയ്യിലേ ഓരോ ഭാഗത്തായി തൊട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു. കൈയ്യുടെ ഒരു ഭാഗത്ത് പിടിച്ചപ്പോ അവൻ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

“…ഹാ പയ്യെ വിളിക്കട. അടുത്തുള്ളവർ ഒക്കെ ഓടി കൂടില്ലേ. ഇനി ഞാൻ നേരത്തെ ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം പറയ്. എന്താ ബന്ധം…” അവന് വേദന എടുത്ത ഇടത്ത് ഞാൻ നല്ല ശക്തിൽ അമർത്താൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

“… അആഹ് ഞാൻ പറയാം പറയാം….” വേദനയിൽ അരുൺ കിടന്ന് പിടഞ്ഞു.

 

 

 

“…എന്നാ പറയ്…” ഞാൻ എന്റെ കൈ ഒന്ന് അയച്ചു.

 

 

 

“… ഞാനും ചാരുവും ഫ്രണ്ട്‌സ് ആണ്. അതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും ഇല്ല…” കിതപ്പോടെ അരുൺ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…അന്ന് നീ എന്തിനാ എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നേ…”

 

 

 

“… റെക്കോർഡ് വാങ്ങാൻ…” ഞാൻ ഒന്നുകൂടി കൈയിൽ അമർത്തി.

 

 

 

“…ആ…. ആ…. ആ… സത്യമായിട്ടും റെക്കോർഡ് വാങ്ങാൻ വന്നതാ…”

 

 

 

“… അതെന്താടാ നിനക്ക് ഫോണിൽ അയച്ചു തന്നാൽ നോക്കി എഴുതാൻ പറ്റില്ലേ…” ഞാൻ ഒന്നുകൂടി അമർത്തി.

 

 

 

“… അആ പറ്റും പറ്റും…”

 

 

 

“… പിന്നെന്താ അങ്ങനെ ചെയ്യാതെ എന്തിനാ വീട്ടിൽ വന്നേ . അന്ന് നടന്നത് എല്ലാം ഒന്ന് വിടാതെ പറയണം കേട്ടല്ലോ …” വീണ്ടും കൈയിൽ അമർത്തി.

 

 

 

നമുക്ക് ജസ്റ്റ്‌ ആ ദിവസത്തിലേക്ക് timetravel ചെയ്തിട്ട് വരാം.

 

 

 

“…നാളെ റെക്കോർഡ് സബ്‌മിറ്റ് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും പുറത്ത് ആക്കും ഇന്റെർണലും തരില്ല…” അരുൺ ചരുവിനോട് പറഞ്ഞു

 

 

 

“… അതല്ലെടാ ഞാൻ പറഞ്ഞെ pdf ആക്കി അയച്ചു തരാം എന്ന്…”

 

 

 

“…എടി ഫോൺ നോക്കി ഒക്കെ എഴുതാൻ വല്യ പാട് ആണ്. അങ്ങനെ എഴുതിയാൽ നാളത്തേക്ക് എഴുതി തീരില്ല…”