പക്ഷേ പാറുവിന്റെ മനസ്സിൽ കാര്യങ്ങൾ അത്ര ലളിതമായിരുന്നില്ല.
അത് അവൾ ഒരിക്കലും ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
സ്വന്തം മനസ്സിനോട് പോലും പൂർണമായി സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല.
എന്നാൽ ചില രാത്രികളിൽ അവൾക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിയാറില്ലായിരുന്നു.
മഴയുടെ ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ട് ജനലരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഓർമ്മ വരുന്നത് അരവിന്ദ് തന്നെയായിരുന്നു.
കുട്ടിക്കാലത്ത് അവളുടെ പിന്നാലെ ഓടിയിരുന്ന അച്ചു.
കരഞ്ഞാൽ ആദ്യം വന്ന് ആശ്വസിച്ച അച്ചു.
എന്ത് രഹസ്യവും ആദ്യം പറഞ്ഞ അച്ചു.
വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ആ ബന്ധം അതേപോലെ തുടർന്നില്ല.
എപ്പോഴാണെന്ന് അവൾക്കുപോലും അറിയില്ല.
ഒരു ദിവസം അവൾ അവനെ പഴയ അച്ചുവായി മാത്രം കാണാതെയായി.
അതാണ് അവളെ ഭയപ്പെടുത്തിയത്. ചെറുപ്പം മുതൽക്കേ ചില ദിവസങ്ങളിൽ അവർ ഒരുമിച്ചു ഉറങ്ങുമായിരുന്നു. എന്നാൽ കൗമാരം മുതൽക്കേ അവരുടെ കൂടിഉറക്കം വഴി മാറിയിരുന്നു.
അരവിന്ദ് ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ പാറു അവളുടെ കൈകളാൽ അവന്റ ശരീരം അളക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം അവന്റെ മുഖം ലാളിക്കൽ ആയിരുന്നു. പിന്നെ അത് പതിയെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്കും, പുറത്തേക്കും, അവസാനം അവന്റെ പുരുഷത്വത്തിലേക്കുമെത്തിച്ചേർന്നു.
അവളുടെ കരങ്ങൾ ഉറക്കത്തിൽ ഉണരുന്ന അവന്റെ ദണ്ഡിൽ വസ്ത്രത്തിനു മേലെ കൂടി ഒഴുകി നടക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ, അവൻ അറിയാതെ തന്നെ അവൾ അവന്റെ അധരങ്ങളെ രുചിക്കുമായിരുന്നു.
എങ്കിലും, പകലുകളിൽ അവളനവന്റെ അനിയത്തിയായി മാറി. ഉള്ളിലെ
തീവ്ര പ്രണയവും കാമവും അവൾ ഇറുക്കിപിടിച്ചു നടന്നു.
കാരണം അരവിന്ദിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും അവൾ പഴയ പാറു തന്നെയായിരുന്നു.
വഴക്കാളി.
കൂട്ടുകാരി.
കുടുംബം.
വിശ്വാസം.
അതെല്ലാം.
പക്ഷെ അവൾ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച വികാരമല്ല അവനു തന്നോട്.
അവൾക്ക് അത് മനസ്സിലായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് അവൾ ചിരിച്ചത്.
തമാശ പറഞ്ഞത്.
പരാതിപ്പെട്ടത്.
എല്ലാം പഴയപോലെ തന്നെ തുടരാൻ ശ്രമിച്ചത്.
കാരണം ചില സ്നേഹങ്ങൾ പറയാതിരിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.
ചില വികാരങ്ങൾ വെളിച്ചത്തേക്ക് വന്ന നിമിഷം തന്നെ ബന്ധങ്ങളെ മാറ്റിമറിക്കും.
അത് സംഭവിക്കാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.
അരവിന്ദ് ഒന്നും അറിയാതെ തന്റെ ജീവിതം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുകയായിരുന്നു.
അവന്റെ മനസ്സ് പതിയെ മറ്റൊരിടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പാറു തന്റെ നിശ്ശബ്ദതയെ കൂടുതൽ മുറുകെ പിടിക്കുകയായിരുന്നു.
എങ്കിലും പിള്ളേരുടെ മനസ്സ് വായിക്കാൻ പറ്റുന്ന വേറെ രണ്ടുപേർ ആ വീട്ടിലുണ്ടല്ലോ. അവരുടെ മൗനസമ്മതം അവളുടെ ഇഷ്ടത്തിനുണ്ടെന്നു അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.
അരവിന്ദ് മംഗലശ്ശേരിയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി ഒരാഴ്ചയിലേറെയായിരുന്നു.
തറവാടിന്റെ പഴയ അന്തരീക്ഷത്തോട് അവൻ വീണ്ടും പൊരുത്തപ്പെട്ടു തുടങ്ങുകയും ചെയ്തിരുന്നു. രാവിലെ അപ്പൂപ്പനൊപ്പം നടക്കുക, ഉച്ചയ്ക്ക് അമ്മയോടൊപ്പം ഓഫീസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുക, വൈകുന്നേരം വയലുകളും തോട്ടവും ചുറ്റിനടക്കുക എന്നിങ്ങനെയുള്ള ദിനംചര്യയിൽ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
ഒരു രാത്രി ഭക്ഷണശേഷം ശങ്കരനാരായണ മേനോൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വരാന്തയിലേക്ക് നടന്നു.
“അച്ചൂ, നീ ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ടുവാ.”
അരവിന്ദും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
പുറത്ത് മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
തറവാടിന്റെ ചുവന്ന ഓടുകളിൽ വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികളുടെ ശബ്ദം രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയെ മൃദുവായി നിറച്ചിരുന്നു. അകലെ നെൽപ്പാടങ്ങളിലേക്ക് ഇരുട്ട് പടർന്നുകിടന്നു.
ശങ്കരനാരായണ മേനോൻ കുറച്ചുനേരം മഴയിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു.
പിന്നെ ചോദിച്ചു.
“ഇനി എന്താണ് തീരുമാനം?”
അരവിന്ദ് മനസ്സിലാകാതെ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി.
“എന്തിന്റെ?”
“ബിസിനസിന്റെ.”
ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ അവൻ അല്പനേരം ആലോചനയിൽ മുങ്ങി.
ഇതുവരെ പഠനമായിരുന്നു അവന്റെ ലോകം. കോളേജ്, സുഹൃത്തുക്കൾ, പ്രോജക്ടുകൾ, പരീക്ഷകൾ. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ജീവിതം
മറ്റൊരു ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ് എന്ന ബോധ്യം കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി അവനുണ്ടായിരുന്നു.