മഴത്തുള്ളി 13അടിപൊളി  

മനു : അതേ പോട്ടെ

നാല് കല്ലുകളുടെ ഉയരത്തിൽ സ്റ്റപ്പ് കയറി മനു

റോഡിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് കുറച്ചു നടക്കണം

നടപ്പാതയുടെ ഇരു ഭാഗത്തും ബോർഡർ ചെടികൾ

വീട്ടിനു മുന്നിൽ തന്നെ ഒരു മാവ്

മനു ചെന്ന് ബെല്ലടിച്ചു

മനു : അമ്മമ്മേ….

പാറുകുട്ടിയമ്മക്ക് വയസ്സ് കുറച്ചു ആയെങ്കിലും രോഗങ്ങ്ങൾ ഒന്നും അവരെ അലട്ടിയിരുന്നില്ല

ചുക്കി ചുളിഞ്ഞ ശരീരം ഒരു വെളുപ്പിൽ നീല ഡിസൈൻ ഉള്ള നേരിയ സാരി ആയിരുന്നു വേഷം

പാറുകുട്ടിയമ്മ : അല്ല ഇതാരാ മനു വൊ വ വാ കയറി വാ

മനു : ഞാൻ വിചാരിച്ചു ആരും ഇല്ലാന്ന്

പാറു കുട്ടിയമ്മ : നിന്നെ ഇന്നലെ കിടക്കുമ്പോൾ കൂടി ഓർത്തെ ഉള്ളൂ ൻ്റെ കുട്ടിയെ

മനു : മാമൻ വിളിക്കറില്ലേ

പാറു കുട്ടിയമ്മ : ആഴ്ചയ്ക്ക് ഒരിക്കൽ അവന് ഇപ്പൊ കുടുംബം ഒക്കെ ആയില്ലേ എന്നെ ഇപ്പൊ എന്തിനാ വിളിക്കുന്നത്

മനു : അല്ല മാമി എവിടെ

പാറു കുട്ടിയമ്മ : അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ പോയിട്ടുണ്ട് എന്തോ ബ്ലൗസ് അടിക്കാൻ മറ്റോ

പാറുട്ടിയമ : മോൻ ഇരിക്ക് അമ്മമ ഇപ്പൊ വരാം

അവൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വീടിനു ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു

“ഒരു മാറ്റവും ഉള്ള പഴയ പോലെ തന്നെ ”

വീടിൻ്റെ ഇടത്ത് ഭാഗത്ത് നിന്നും പദസാരം കിലുങ്ങുന്ന ശബ്ദം

വീതിയുള്ള തടിച്ച കാലുകൾ നിലത്ത് അമരുന്നു

കാലിലെ നീല ഞരമ്പുകൾ അവിടവിടെയായി തെളിഞ്ഞു കാണാം

ചുവന്ന മാക്സിയും ധരിച്ച് ഒക്കത്ത് കുഞ്ഞിനെയും എടുത്ത് ചുമലിൽ ബ്ലൗസ് മടക്കി ഇട്ട് അവർ വരികയായിരുന്നു

അതാണ് പ്രിയ മാമി…. മൂത്ത മാമൻ്റെ ഭാര്യ

അവരുടെ മകൾ അനു 2 വയസ്സ്

പ്രിയ : അല്ല മനു നീയോ… കാക്ക മലർന്നു പറക്കുനുണ്ടോ

അവർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി

പ്രിയ : ഇങ്ങോട്ട് ഒക്കെ വഴി ഒക്കെ അറിയോ കുട്ടിക്ക്

മനു ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി മാത്രം

പ്രിയ : നീ ഇരിക്ക് ഞാൻ

ചായ എടുക്കാം നീ കുഞ്ഞിനെ ഒന്ന് പിടി

മനു : വാ വാ…

പ്രിയ : പോ മോളെ മോൾടെ ഏട്ടൻ ആണ്

അല്ല നീ അമ്മമമ്മയെ കണ്ടില്ലേ

മനു : കണ്ടൂ

പ്രിയ : മനു വാ ചായ കുടിക്കൂ കുഞ്ഞിനെ ഇങ്ങ് താ

പ്രിയ : എന്തായി നിൻ്റെ പഠിത്തം ഒക്കെ

മനു : പ്ലസ് ടൂ കഴിഞ്ഞു

പ്രിയ : ഇനി എന്താ പ്ലാൻ

മനു : എന്തേലും നോക്കണം

പ്രിയ : അങ്ങനെ പറഞ്ഞ പറ്റില്ല കാര്യയിട്ട് നോക്കണം

മനു ഒന്ന് മൂളി

പ്രിയ : അല്ല നമ്മൾ ഒന്നും അങ്ങോട്ട് നിൻ്റെ വീട്ടിൽ വന്നാൽ നീ അങ്ങനെ ഒന്നും മിണ്ടുക കൂടി ഇല്ല ലോ

മനു ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല

പ്രിയ : അല്ല നീ ഡ്രസ്സ് ഒന്നും കൊണ്ട് വന്നില്ലേ

മനു : ഇല്ല

പ്രിയ : മാമൻ്റെ കാണും ഞാൻ തരാം

അവർ അകത്തേക്ക് പോയി

അവൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി

മനു : മാമി…. മാമി

പ്രിയ : എന്താ

മനു : ഞാൻ ഒന്ന് പുഴയിൽ പോയിട്ട് വരാം

പ്രിയ : ശ്രദ്ധിക്കണേ മോനെ

മനു : ആ

അവൻ വയലിലേക്ക് ഇറങ്ങി പൊന്ത കാടുകളും തെങ്ങിന് തോട്ടവും കഴുങ്ങിൻ നിരകളും കടന്ന് ചെറിയ ഒരു കോൺക്രീറ്റ് പാലവും മുറിച്ചു കടന്ന് പുഴവക്കിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു

ഇറങ്ങാൻ കല്ല് കൊണ്ട് കെട്ടിയ മൂന്ന് പടികൾ

അതിൻ്റെ ഇടതു ഭാഗത്ത് തന്നെ ഒരു വീതിയേറിയ കല്ല്

ആരോ തുണി കഴുകിയതിൻ്റെ അവശേഷിപ്പുകൾ അവിടെ കണ്ടൂ

വൃത്താകൃതിയിൽ ഒരു ചെറിയ സോപ്പിന് കഷണം

ആ കല്ലിൽ ഇരുന്ന് അവൻ പുഴയ്ക്ക് അക്കരെക്ക് നോക്കി

ഒരു ബസ്സ് വേഗത്തിൽ തന്നെ കടന്നു പോയി ഒരു കയറ്റം കയറാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് പകുത്തിയെത്തപോഴേക്കും ബസ്സ് കിതയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി… ബസ്സിൻ്റെ ശ്വാസം മുട്ടൽ മാറ്റാനായി ഡ്രൈവർ ഫസ്റ്റ് ഗിയർ ഇട്ടൂ

മനു ആലോചിച്ചു നോക്കി

” മാമി…എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് അവർക്ക്. ഇപ്പോഴാണ് ഞാൻ അവരെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്.

കല്യാണം കഴിയുമ്പോൾ ഒന്നും ഇത്രയും ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ചിലപ്പോ അനു വിനെ പ്രസവിച്ച ശേഷം ആയിരിക്കാം.

ആകെ ഒന്ന് തുടുത്തിരുന്നു അവർ. കുറച്ച് വണ്ണവും വച്ച പോലെ. നെറ്റിയിലെ കറുത്ത പൊട്ടും കോലൻ മുടിയും

ഓഹ്…

ഇത്രയും ലുക്ക് ഉള്ള ആരാ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ ഉള്ളത്. ആരും ഇല്ല. മാമൻ ഭാഗ്യവാൻ തന്നെ “