അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ആ ഞായറാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് മകൻ തന്റെ പുതിയ വീട്ടിൽ നിന്നും വീണ്ടും ഇവിടെയെത്തിയത്. അവൻ വന്നതോടെ ഉമ്മിയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഉണർവ് പ്രകടമായി. ഉപ്പ നാട്ടിലുള്ളതുകൊണ്ട് മുൻപത്തെപ്പോലെ പരസ്യമായ ശാരീരിക പ്രകടനങ്ങൾക്ക് അവർ മുതിർന്നില്ലെങ്കിലും, പരസ്പരം കാണുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്ന ആ രഹസ്യ ലഹരിയുടെ തിളക്കം പൂർണ്ണമായി മറച്ചുവെക്കാൻ ഇരുവർക്കും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഉമ്മിയും മോനും തികച്ചും അടുത്തിരുന്ന് ഫോണിലെന്തോ കണ്ട് പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ജിമ്മിലെ പുതിയ ഫോട്ടോകളോ അതോ അവർ മാത്രം പങ്കിടുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും രഹസ്യങ്ങളോ ആയിരിക്കാം അത്. ഉപ്പയുടെ സാന്നിധ്യം പോലും മറന്ന്, പരസ്പരം ശരീരം മുട്ടിയിരുന്ന് അവർ കാണിച്ച ആ അമിതമായ അടുപ്പമാണ് ദിവസങ്ങളായി ഉള്ളിൽ കനലായി സൂക്ഷിച്ച ഉപ്പയുടെ സഹിഷ്ണുതയുടെ അണക്കെട്ട് ഇന്ന് തകർത്തു കളയാൻ കാരണമായത്.
താൻ വിദേശത്തു കിടന്ന് ചോരനീരാക്കി ഉണ്ടാക്കിയ ഈ വലിയ വീട്ടിൽ താൻ ഒരു അന്യനെപ്പോലെ ആക്കപ്പെടുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അദ്ദേഹത്തെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തിയിരുന്നു. പഴയതുപോലെ തന്നോട് അടുപ്പം കാണിക്കാത്ത ഭാര്യയും, എന്തിനും ഏതിനും മകന്റെ അഭിപ്രായം തേടുന്ന അവളുടെ രീതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം തകർത്തു. തന്റെ മകന്റെ ആൺകരുത്തിന് മുന്നിൽ സ്വന്തം ഭാര്യ ഇത്രമേൽ കീഴടങ്ങുന്നത് ഒരു പുരുഷനെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം പതുക്കെ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുചെന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഗൗരവവും ചുവന്നുതുടുത്ത കണ്ണുകളും കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ ചിരി പതുക്കെ മാഞ്ഞു. മോൻ ഫോൺ പതുക്കെ വശത്തേക്ക് മാറ്റി ഉപ്പയെ നോക്കി.
ഉപ്പ അവരെ രണ്ടിനെയും മാറി മാറി നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി:
“ഒന്ന് നിർത്തുന്നുണ്ടോ? എനിക്ക്… എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. ഈ വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ വരുന്നുണ്ട്. ഞാൻ ഈ പടിവാതിൽ കടന്നുവന്ന അന്ന് മുതൽ കാണുന്ന കാഴ്ചകളൊന്നും അത്ര സുഖമുള്ളതല്ല.”
ഉമ്മിയും മോനും ഒന്നും മിണ്ടാതെ പരസ്പരം നോക്കി. ഉപ്പയുടെ ശബ്ദം പതുക്കെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തമ്മിലുള്ള ഈ പുതിയ അടുപ്പവും, രഹസ്യങ്ങളും, നോട്ടങ്ങളും… എല്ലാം ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്. എന്റെ കണ്ണുകളെ എനിക്ക് വഞ്ചിക്കാനാവില്ല. ഈ വീട്ടിലെ ഓരോ ചുവരുകൾക്കും നിങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ അറിയാം.”
ഉപ്പ അല്പം മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ്, തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടത്തോടെ ഉമ്മിയെ നോക്കി.
“ആദ്യം ഞാൻ കണ്ടത് നിന്റെ ഫോണിലെ ആ കണ്ണാടി സെൽഫിയാണ്. ഒരു മകൻ സ്വന്തം ഉമ്മയുടെ നഗ്നമായ വയറിലും നാഭിയിലും കൈകൾ വെച്ച്… ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ പെണ്ണിനെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നത് പോലെ നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച. അന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ തിരുത്താൻ നോക്കി. വെറുമൊരു സ്നേഹപ്രകടനമായിരിക്കാം എന്ന് കരുതി.”
ഉപ്പയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഉമ്മിയുടെ ശരീരം അറിയാതെ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ ഭയത്തോടെ മകനെ നോക്കിയെങ്കിലും അവൻ ശാന്തനായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
“പിന്നീട് മഴ നനഞ്ഞു വന്ന അന്ന്… ആ സൈഡ് മുറിയിൽ വെച്ച് നീ ഇവന്റെ നഗ്നമേനിയിൽ കൈകൾ ഓടിച്ചതും… വിയർപ്പ് മണത്തതും ഞാൻ ഒളിഞ്ഞു കണ്ടു,” ഉപ്പയുടെ ശബ്ദം ഇടറി. “എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ആ റിസോർട്ടിലെ സൗണയ്ക്കുള്ളിൽ… മുപ്പത് മിനിറ്റിലധികം സമയം നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നഗ്നരായി… പരസ്പരം വസ്ത്രങ്ങൾ അണിയിച്ചും… അവന്റെ ആ അവയവം നീ കൈകൊണ്ട് എടുത്ത് ജെട്ടിയിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു എന്ന് നാണത്തോടെ നീ ബാൽക്കണിയിൽ വെച്ച് എന്നോട് സമ്മതിച്ചപ്പോൾ… ഒരു ഭർത്താവെന്ന നിലയിൽ ഞാൻ അവിടെ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു!”
ഉപ്പയുടെ ഈ തുറന്നുപറച്ചിൽ ആ മുറിയിലെ വായുവിനെപ്പോലെ മരവിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. തങ്ങൾ അതീവ രഹസ്യമെന്ന് കരുതിയ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഉപ്പ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഉമ്മി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾ വല്ലാതെ പതറിപ്പോയി.