വാതിലുകൾ അടച്ച് മുറിക്കുള്ളിലെ നിശബ്ദതയിൽ അവൾ ആ വീഡിയോ വീണ്ടും കണ്ടു. സ്ക്രീനിലെ അവന്റെ ഓരോ ചലനവും അവളുടെ വികാരങ്ങളെ ആളിപ്പടർത്തി. ആ വിരിഞ്ഞ തോളിനു മുകളിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുന്നതും, ആ കൈകൾ തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകുന്നതും അവൾ സ്വപ്നം കണ്ടു. മകന്റെ ഉടൽ നൽകുന്ന ആ ദൃശ്യവിരുന്ന് അവളുടെ ഏകാന്തതയെ ഒരു ഉത്സവമാക്കി മാറ്റി. ആ രാത്രിയിലെ ഉറക്കം പോലും ആ പേശികളുടെ കരുത്തിലായിരുന്നു.
അടുത്ത തവണ അവൻ വരുമ്പോൾ ആ ശരീരം നേരിട്ട് സ്പർശിക്കാനും അനുഭവിക്കാനുമുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹം അവളെ ആകെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.
ലഹരിയും കൊതിയും ഉമ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ കിടന്ന് തിളച്ചുമറിയുന്ന ദിവസങ്ങളായിരുന്നു കടന്നുപോയത്. അവൾ അയച്ച വോയിസ് മെസ്സേജിന് മറുപടിയെന്നോണം, കൃത്യം രണ്ട് ദിവസത്തിന് ശേഷം ഒരു ശനിയാഴ്ച രാത്രി പത്തു മണിയോടെ മോന്റെ കാർ വീണ്ടും മുറ്റത്ത് വന്നെത്തി. അവൻ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഹാളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ഉമ്മി അവനെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. വീഡിയോയിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ വലിപ്പവും പൗരുഷവും നേരിട്ടുകണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി.
“ഉമ്മി… റെഡിയാക്, നമ്മളൊന്ന് പുറത്തു പോവുകയാണ്,” അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് കാതോരം മന്ത്രിച്ചു.
“ഈ പാതിരാത്രിക്കോ? എങ്ങോട്ടാ മോനേ?” അവൾ അവനിലേക്ക് ചാരി ചോദിച്ചു.
“കൊച്ചിയിലേക്ക്… ഒരു നൈറ്റ് ഡ്രൈവ്,” അവൻ ഗൂഢമായി ചിരിച്ചു.
ഉമ്മി ഉള്ളിൽ ചിന്തിച്ചു: ഈ പാതിരാത്രിയിൽ സ്വന്തം മകന്റെ കൂടെ ഒരു നൈറ്റ് ഡ്രൈവ്! എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ ഇങ്ങനെയൊരു അനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഈ യാത്ര എവിടെ ചെന്ന് അവസാനിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് നന്നായറിയാം. എങ്കിലും എന്റെ ശരീരം അവനായി തുടിക്കുകയാണ്.
കൊച്ചി നഗരം ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീഴുമ്പോഴാണ് ആ വലിയ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് മോന്റെ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ആയത്. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ആ ശബ്ദം ഉമ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ പരിഭ്രമം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, മോന്റെ അരികിലിരിക്കുമ്പോൾ തോന്നുന്ന സുരക്ഷ ആ ഭയത്തെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു. മുറ്റത്തെ ഇരുട്ടിൽ നിന്നും കാർ മെല്ലെ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി. പാതിരാത്രിയിലെ തണുത്ത കാറ്റ് കാറിന്റെ ജനലുകളിലൂടെ അകത്തേക്ക് അടിച്ചപ്പോൾ, ഉമ്മി തന്റെ സാരി ഒന്നുകൂടി പുതച്ചു. നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും മാറി, മറൈൻ ഡ്രൈവിലേക്കും ക്വീൻസ് വേയിലേക്കും ഉള്ള ആ രാത്രിയാത്ര അവരുടെ രഹസ്യബന്ധത്തിലെ പുതിയൊരു അധ്യായമായിരുന്നു.
നഗരത്തിലെ തെരുവിളക്കുകൾക്ക് താഴെ കാർ നീങ്ങുമ്പോൾ, മോൻ ഇടയ്ക്കിടെ ഉമ്മിയുടെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ക്വീൻസ് വേയിലെത്തിയപ്പോൾ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ചകൾ അവരെ അമ്പരപ്പിച്ചു. സമയം അർദ്ധരാത്രി പിന്നിട്ടിട്ടും ആ പ്രദേശം സജീവമായിരുന്നു. നിരവധിയായ കപ്പിൾസ് അവിടെ കായൽക്കാറ്റേറ്റ് നിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ ഉമ്മിയുടെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചത് അവിടെ കണ്ട ചില പ്രത്യേക കാഴ്ചകളാണ്. പ്രായം കൂടിയ പല സ്ത്രീകളും തങ്ങളേക്കാൾ പ്രായം കുറഞ്ഞ ആൺകുട്ടികളുമായി വളരെ അടുത്ത് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നു. ചിലർ പരസ്പരം പുണർന്നു നിൽക്കുന്നു, മറ്റു ചിലർ കൈകോർത്ത് ചിരിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു.
അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു: ദൈവമേ, ഈ ലോകം ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും എത്രയോ വ്യത്യസ്തമാണ്! ഇവിടെ പ്രായ വ്യത്യാസങ്ങളില്ലാതെ മനുഷ്യർ അവരുടെ കാമവും പ്രണയവും ആഘോഷിക്കുകയാണ്. ഞാനും എന്റെ മകനും ചെയ്യുന്നതിൽ എന്താണ് തെറ്റ്? ഈ കാഴ്ചകൾ എന്നെ ഒരുപാട് ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
ആ കാഴ്ചകൾ കണ്ടപ്പോൾ ഉമ്മിയുടെ ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധം പതുക്കെ അലിഞ്ഞില്ലാതായി. തങ്ങളെപ്പോലെ മറ്റുള്ളവരും ഈ ലോകത്ത് ഉണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആത്മവിശ്വാസമാണ് നൽകിയത്. അവൾ മോന്റെ തോളിലേക്ക് പതുക്കെ തല ചായ്ച്ചു. മോൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു, “ഉമ്മി ആ കാണുന്ന ആന്റീസിനെ നോക്കിയേ… അവരിൽ മിക്കവരും അവരുടെ സ്വന്തം മോന്മാരുടെ കൂടെയായിരിക്കും അവിടെ നിൽക്കുന്നത്. അല്ലാതെ ഈ പാതിരാത്രി വീട്ടിൽ നിന്ന് വേറെ ആരുടെ കൂടെയാണ് അവർക്ക് ധൈര്യമായി ഇറങ്ങി വരാൻ പറ്റുക? പുറംലോകം അവരെ വെറും അമ്മയും മകനുമായി കാണുമ്പോൾ, അവർ ഇവിടെ ഈ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ അവരുടെ പ്രണയം ആഘോഷിക്കുകയാണ്.”