അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു സംശയവും കരുതലും നിഴലിച്ചു. അദ്ദേഹം എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു:
“എടാ ഷാജു… ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടായി മാറിയില്ലല്ലോ, അല്ലേ?”
ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു:
“ഇല്ല ചേട്ടാ, എനിക്ക് ഇതൊക്കെ ഇഷ്ടമാകുന്നുണ്ട്. ഞാൻ രാവിലെ പറഞ്ഞില്ലേ, ചേട്ടൻ ഇപ്പോൾ എന്റെ
ഭാര്യയുടെ രണ്ടാമത്തെ ഭർത്താവാണെന്ന്. പിന്നെ എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്?”
ചേട്ടൻ എന്റെ തോളിൽ നിന്ന് കൈ മാറ്റി, അല്പം കുറ്റബോധത്തോടെയും എന്നാൽ ആശ്ചര്യത്തോടെയും എന്നെ നോക്കി. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം പതുക്കെ ചോദിച്ചു:
“നീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഇവളുടെ പൂറിലേക്ക് പാൽ ഒഴിച്ചതുകൊണ്ട് അല്ലേ? നിനക്ക് അതിൽ എന്നോട് ദേഷ്യമില്ല എന്ന് എനിക്കു അറിയാം, എന്നാലും ഞാൻ അതിൽ ഖേദിക്കുന്നുണ്ട്…”
ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചേട്ടന്റെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു:
“ചേട്ടൻ അതോർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട, എല്ലാം നല്ലതിനാണെന്നേ ഞാൻ കരുതുന്നുള്ളൂ. മാത്രമല്ല, അവൾ അതിൽ നല്ലോണം സുഖിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടതല്ലേ? ഇനി ഇപ്പോൾ ചേട്ടൻ വീണ്ടും അവളുടെ പൂറിൽ പാൽ നിറച്ചാലും എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല.”
ഇതു കേട്ട ഹൻസിബ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ,
കട്ടിലിൽ കൈ കുത്തി എഴുന്നേറ്റിരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“എന്റെ റബ്ബേ, എന്താ നിങ്ങൾ ഈ പറയുന്നേ? ചേട്ടൻ വീണ്ടും എന്റെ പൂറിൽ ആ തടിച്ച കുണ്ണ കയറ്റിക്കൊട്ടെ എന്നോ? ഇന്നലെ കയറിയതിന്റെ വേദന ശരിക്ക് മാറിയിട്ടില്ല, ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നത്…”
അവൾ അങ്ങനെ പരാതിയെന്നോണം പറഞ്ഞെങ്കിലും, അവളുടെ മുഖത്തുള്ള ആ നാണവും കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കവും ആ വാക്കുകൾ വെറുമൊരു എതിർപ്പല്ലെന്നും, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ സുഖത്തിനായുള്ള കൊതി വീണ്ടും ഉണരുന്നുണ്ടെന്നും ഞങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.
അവളുടെ ആ പരാതി കേട്ട് ചേട്ടൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുചെന്നു. അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈവെച്ച് പതുക്കെ തഴുകിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം സ്നേഹത്തോടെയും
കാമത്തോടെയും പറഞ്ഞു:
“അയ്യോ… മോൾ ആ വേദനയെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് പേടിക്കേണ്ടട്ടോ. ഇന്നലത്തെ തുടക്കത്തിന്റെ ചെറിയ നീറ്റലൊക്കെ ഇന്ന് ഞാൻ പൂർണ്ണമായും മാറ്റിത്തരാം. ആ വേദനയൊക്കെ മാറി എങ്ങനെയാണ് വെറും സുഖം മാത്രം അനുഭവപ്പെടുന്നത് എന്ന് ചേട്ടൻ ഇന്ന് നിനക്ക് കാണിച്ചു തരാം.
നിന്റെ ശരീരത്തിന് വേദനയേക്കാൾ എത്രയോ ഇരട്ടി സുഖം ഞാൻ ഇന്ന് തരും…”
ചേട്ടൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ തട്ടി. അത് കേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ മുഖത്തെ നാണവും പരാതിയുമെല്ലാം
മാറി, കണ്ണുകളിൽ ലഹരിയും ആവേശവും തിളങ്ങി.
ഞങ്ങള് എല്ലവരും കൂടി എന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.ഞാന് കട്ടിലില് പോയി കിടന്നു.എന്റെ അരികിലേക്ക് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും ഹൻസിബയും അടുത്തെത്തി. അപ്പൊഴേക്കും ഹൻസിബയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു
കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞിരുന്നു. ടെക്നീഷ്യന്റെ മുന്നിൽ വെച്ചുണ്ടായ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളിൽ വീണ്ടും ഒരു ചെറിയ നാണവും ഒപ്പം വലിയൊരു കാമവും ഉണർത്തിയിരുന്നു.
“എന്താടാ, ഇന്നത്തെ രാത്രി നമ്മൾ എങ്ങനെയാ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നത്?” രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ആ ചോദ്യത്തിൽ യാതൊരുവിധ മടിയോ അപരിചിത്വമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, ഒരു കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളെപ്പോലെ ഞങ്ങൾ മൂവരും പരസ്പരം എല്ലാം പങ്കുവെക്കുന്ന ഒരു അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അപ്പോൾ ആ ഫ്ലാറ്റ്.
ഹൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ച് കിടന്നുകൊണ്ട് ചേട്ടനെ നോക്കി കണ്ണുകൾ കൊണ്ടു സംസാരിച്ചു.
കട്ടിലിന്റെ ഒരുവശത്ത് ചേർന്നു കിടക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ പലവിധ ചിന്തകൾ മാറിമറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി നടന്ന കാര്യങ്ങൾ—രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ ഭീമാകാരമായ സാന്നിധ്യം, അൻസിബയുടെ ഞരക്കങ്ങൾ, ആ കാമപ്പാൽ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലൂടെയും നെഞ്ചിലൂടെയും ഒഴുകിയിറങ്ങിയ കാഴ്ച…