ഞാനും എൻ്റെ അനിയത്തിയും – 2 Likeഅടിപൊളി  

പിന്നിൽ നിന്ന് മാംസം തിങ്ങിയ യോനിയും ഞാൻ കണ്ടു. രോമങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ല. നടുവിലൂടെ ഒരു വര മാത്രം. ഇതളും പൂവും ഒന്നുമില്ലാത്ത വടിച്ച് വൃത്തിയാക്കിയ യോനി കണ്ടതും എൻ്റെ പാൻ്റിനുള്ളിൽ ചില അനക്കങ്ങളുണ്ടായി.”മൂത്രം ഒന്നും ഇല്ലേ?

നിൻ്റെ കാട്ടി കൂട്ടല് കണ്ടപ്പോ ഞാൻ കരുതി ഒലിച്ചൂന്ന്.” ചിന്നു എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി അവിടെ അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു. കുറച്ച് സമയം അങ്ങനെ ഇരുന്നതോടെ മൂത്രം ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.

മഞ്ഞ മൂത്രം ചോലയിലെ ചെറിയ ഉരുളൻ കല്ലുകളിൽ ചിതറി വീഴുന്നതും നോക്കി ഞാൻ നിന്നു. “ചിന്നൂ… നല്ല പതയുണ്ടല്ലോ. ക്രയാറ്റിൻ ഒക്കെ ഒന്ന് നോക്കണം.

കിഡ്നീടെ കാര്യാണ്.”ചിന്നു എന്നെ തലയുയർത്തി നോക്കി. അവൾ മൂത്രം ഒഴിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നതിൽ ചെറിയൊരു നാണമൊക്കെ ആ മുഖത്തുണ്ട്. അത് കണ്ട് ഞാൻ നോട്ടം മാറ്റി.”ഏട്ടന് മൂത്രൊഴിക്കണ്ടേ”?

ഞാനവിടെ വെറുതേ വെള്ളത്തിലേക്ക് കല്ലുമെറിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.അപ്പോഴാണ് ഞാൻ മൂത്രത്തിൻ്റെ കാര്യം ഓർത്തത് തന്നെ. പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല.

സിബ്ബഴിച്ച് ചോലയിലെ വെള്ളത്തിലേക്ക് നീട്ടിയങ്ങ്

മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ചിന്നു എന്നെ തലയുയർത്തി നോക്കി. ഞാൻ നിന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കുന്നതു കൊണ്ട് അവൾക്കത് ശരിക്ക് കാണാം.

ഞാൻ മൂത്രമൊഴിച്ച് കഴിയുന്നത് വരെ അവൾ നോക്കിയിരുന്നു.”ഏട്ടന് ഈ കുഴലുള്ളോണ്ട് മൂത്രൊഴിക്കാൻ നല്ല എളുപ്പാല്ലേ”? എന്നും ചോദിച്ച് അവൾ എഴുന്നേറ്റ് ചോലയിൽ ഇറങ്ങി കഴുകി വൃത്തിയാക്കി കരക്ക് കയറി.പക്ഷേ ജീൻസ് വലിച്ച് കയറ്റാൻ നോക്കിയപ്പോൾ വീതിയുള്ള നിതംബം ഒരു തടസ്സമായി.

രണ്ട് മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ശ്രമിച്ചിട്ടും വലിച്ച് കയറ്റാൻ കഴിയാഞ്ഞതോടെ ചിന്നു എന്നെ നോക്കി. ഹൈ റൈസ് ജീൻസാണ്. അരക്കെട്ടിൻ്റെ താഴെ തുടയുടെ ഭാഗം നല്ല ടൈറ്റും.

ഞാൻ നല്ല ബലം കൊടുത്ത് മേലോട്ട് വലിച്ച് കയറ്റി ജീൻസിൻ്റെ ബട്ടൺസിട്ടു. വീണ്ടും ബൈക്ക് ഓടി തുടങ്ങി. ചിന്നു നിർത്താതെ സംസാരിച്ച് വണ്ടിയോടിക്കുകയായിരുന്നു.

കടുവയെ കണ്ട കാര്യമാണ് പ്രധാനമായും പറയുന്നത്. ഞാനെല്ലാം മൂളിക്കേട്ട് മിണ്ടാതെയിരുന്നു. പക്ഷേ എൻ്റെ മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ചിന്നു മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ഇരുന്ന കാഴ്ചയായിരുന്നു.

അവളുടെ രോമമില്ലാത്ത യോനി കണ്ണിൽ നിന്ന് മായുന്നില്ല. മനസ്സിന് എന്ത് പറ്റി എന്നറിയില്ല.”നല്ല ഉറക്കം വരണണ്ട് ചിന്നൂ. കാലാണേല് പെരും വേദനേം…”

ഞാനവളോട് ചേർന്നിരുന്ന് മുഖം പുറത്ത് ചേർത്ത് വെച്ച് കണ്ണടച്ചിരുന്നു.”ഇനീപ്പോ ഒരു മണിക്കൂറും കൂടെയല്ലേയുള്ളൂ.” എന്നും പറഞ്ഞ് ചിന്നു ബൈക്കിന് വേഗം കൂട്ടി.കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞ് പോകുന്നു.

വീശിയടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റിൻ്റെ കുളിരും കൂടിയായപ്പോൾ ഉറങ്ങി പോയത് പോലും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.ബൈക്ക് ഒരു കുഴിയിൽ ചാടിയതോടെ ഞാൻ ഉണർന്നു. “ഇതിപ്പോ എവിടെയെത്തി ചിന്നൂ”?

എന്നും ചോദിച്ച് ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. സ്ഥലകാല ബോധം ഒക്കെ തിരിച്ച് കിട്ടാൻ കുറച്ച് സമയം വേണ്ടി

വന്നു. “നമ്മള് എടവണ്ണപ്പാറ കഴിഞ്ഞു ഏട്ടാ.””പിന്നേ…

കടുവയെ കണ്ട കാര്യം എഴുന്നള്ളിച്ച് വെറുതെ അമ്മയെ പേടിപ്പിക്കണ്ട. അമ്മക്ക് പിന്നെ അത് മതിയാവും.” വീടെത്താനായത് കണ്ട് ഞാൻ ചിന്നുവിനോട് പറഞ്ഞു.

. റോഡിൽ നിന്ന് നല്ല ഉയരത്തിലാണ് വീട്. ലിവിങ് റൂമിലെ തുറന്നിട്ട ജനാലയിലൂടെ അച്ഛൻ എന്തോ ഇരുന്ന് എഴുതുന്നത് റോഡിൽ നിന്ന് കാണാമായിരുന്നു.

ഇടക്ക് കയ്യിലിരുന്ന ഫയൽ എടുത്ത് വീശുന്നുണ്ട്. വേനൽക്കാലമാണ്. രാത്രിയും നല്ല ചൂടാണ്. ബൈക്ക് മുറ്റത്തെത്തിയ ശബ്ദം കേട്ട് അച്ഛൻ വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.”ആഹാ…

നീയാണോ ഇതിത്രേം ദൂരം ഓടിച്ചേ”? എന്ന് ചിന്നു ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിലിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ചിരിയോടെ ചോദിച്ച് രണ്ട് സഞ്ചികളും പിടിച്ച് ഞാൻ പിന്നിലിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അച്ഛൻ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു.”അത്..അച്ഛാ..ഏട്ടൻ്റെ കാലൊന്നുളുക്കി.

ആ കാലും വെച്ച് പിന്നെ ഇതോടിക്കാൻ വയ്യ. പിന്നെപ്പോ വീട്ടിലെത്തണേല് ആരേലും ഓടിക്കണ്ടേ? അതാ…” ചിന്നു എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *