മഹേഷ്: (ഒരല്പം സന്തോഷം ഉള്ളിലൊതുക്കി) “എന്നിട്ട് നീ നമ്പർ കൊടുത്തോ? എന്തായി അതിന്റെ ബാക്കി?”
അമ്മു: (മുഖം പെട്ടെന്ന് ഗൗരവമാക്കി) “കൊടുത്തോ എന്നോ? ഞാൻ അവളെ നല്ല പച്ചയ്ക്ക് ചീത്ത പറഞ്ഞു ഒതുക്കി വിട്ടു! ‘മേലാൽ എന്റെ ഏട്ടന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞ് ഇങ്ങോട്ട് വന്നേക്കരുത്’ എന്ന് ഞാൻ അവളോട് നല്ല കടുപ്പത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ആ പൂതി ഞാൻ അവിടെ വെച്ച് തന്നെ അവസാനിപ്പിച്ചു.”
മഹേഷിന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നിരാശ പടരുന്നത് അമ്മു ശ്രദ്ധിച്ചു. അത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു രസം തോന്നി.
മഹേഷ്: “അതെന്തിനാ അമ്മൂ നീ അവളെ അത്രയ്ക്ക് ചീത്ത പറഞ്ഞത്? പാവം, അവൾ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടാൻ ചോദിച്ചതല്ലേ ഉള്ളൂ. നീ ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെടേണ്ട കാര്യമില്ലായിരുന്നു.”
അമ്മു: (അല്പം വാശിയോടെയും അധികാരത്തോടെയും) “ഓഹോ… അപ്പോൾ ഏട്ടന് അവളെ പരിചയപ്പെടണം എന്നുണ്ടോ? അവൾക്ക് നമ്പർ കൊടുക്കാത്തതിൽ ഏട്ടന് വല്ലാതെ സങ്കടം വരുന്നുണ്ടല്ലേ? പാവം ശ്രീ ലക്ഷ്മി എന്ന് പറയാൻ ഏട്ടന് വല്ലാതെ തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
മഹേഷ്: “അങ്ങനെയല്ല അമ്മൂ… നീ തന്നെ പറഞ്ഞതല്ലേ അവൾ നിന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആണെന്ന്. പിന്നെ എന്തിനാ ഇത്രയും സീരിയസ് ആക്കിയത്?”
അമ്മു: (ക്യാമറയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി, ഗൗരവത്തിൽ) “അത് ഞാൻ പറയും ഏട്ടാ! എന്റെ മഹിയേട്ടനെ മറ്റാരും സൈറ്റടിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല. അത് എന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണെങ്കിലും ശരി. ഏട്ടൻ എന്റെ മാത്രമാണ്! ഏട്ടന്റെ ഈ ബോഡിയും ഈ സ്നേഹവും ഒന്നും ഷെയർ ചെയ്യാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല. എന്റെ ഈ ഏട്ടനെ നോക്കാൻ എനിക്ക് മാത്രമേ അവകാശമുള്ളൂ. വേറെ ഏതെങ്കിലും പെണ്ണ് എന്റെ ഏട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടാൽ എനിക്ക് സഹിക്കില്ല… മനസ്സിലായോ?”
അവളുടെ വാക്കുകളിലെ ആ ‘പോസ്സെസിവ്നെസ്’ മഹേഷിനെ ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചു. വെറുമൊരു അനിയത്തിയുടെ സ്നേഹമല്ല, മറിച്ച് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഒന്നിനെ ആർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല എന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെ വാശിയായിരുന്നു അമ്മുവിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ.
മഹേഷ്: “നീ ഇതെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത് അമ്മൂ… നീ എന്റെ അനിയത്തി അല്ലേ? ഇതിപ്പോൾ നീ ഒരു കാമുകിയെപ്പോലെയാണല്ലോ സംസാരിക്കുന്നത്.”
അമ്മു: (വീണ്ടും ആ വശ്യമായ കുസൃതിച്ചിരിയിലേക്ക് മടങ്ങിക്കൊണ്ട്) “അനിയത്തി ആണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും… മഹിയേട്ടൻ എന്റേതാണ്. ഏട്ടന് വല്ലതും തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് എന്നോട് തോന്നിയാൽ മതി. ശ്രീ ലക്ഷ്മിയൊക്കെ അവിടെ ഇരുന്നാൽ മതി. അവളെപ്പോലെയുള്ളവർക്ക് വിരുന്നൂട്ടാനുള്ളതല്ല എന്റെ ഏട്ടൻ. മനസ്സിലായല്ലോ?”
അമ്മു അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ ബനിയൻ ഒന്ന് കൂടി താഴ്ത്തി ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. മഹേഷ് ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ ആ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. അവൾ തന്നെ തന്റെ ചങ്ങലയിൽ ബന്ധിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്ന് മഹേഷിന് ബോധ്യമായി.
അമ്മു : ഏട്ടാ..
ഞാൻ : ആഹ്…
അമ്മു : ഫീലായോ എന്റെ പൊന്നിന്
ഞാൻ : ഓ ഇല്ല. എന്തിനും നീ ഉണ്ടെന്നല്ലേ പറയണേ.
നിന്നെ വച്ച് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം. എന്ത് ചെയ്യാനാ തലയിൽ ആയില്ലേ.
ഞാനൊരു കുസൃതി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
അമ്മു : കണ്ട ആപ്പ ഊപ്പ പെണ്ണൊന്നും അല്ലല്ലോ ഞാൻ. കണ്ടാ ആരും കൊതിച്ചു പോകുന്ന ഒരു ഫിഗർ അല്ലെ. നിങ്ങളതിനെ എന്തോ പറയില്ലേ. എന്താ അത്. ആഹ്.,,, ചരക്ക്…
അവളുടെ വായിൽ നിന്ന് ആദ്യമായി ആ വാക്ക് കേട്ടതും ഞാൻ മരിച്ചത് പോലായി. എന്റെ കണ്ണുകൾ പുറത്ത് ചാടിയ പോലെ തോന്നി.
ഞാൻ : എടി എന്തൊക്കെയാ നീ പറയണേ.. ഇതൊക്കെ എവിടുന്ന് പഠിക്കുന്നു നീ.
അമ്മു : ഓ ഇതൊക്കെ പഠിക്കാണോ. എന്നെ സൈറ്റ് അടിക്കുന്ന എത്രയോപേര് അങ്ങനെ വിളിക്കണത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കേൾക്കുന്ന പൊലയല്ല വിളിക്കാറ് എന്നാലും ഞങ്ങള് പെണ്ണുങ്ങളുടെ ചെവി കുറുക്കന്റെ ചെവിയാ. അതുകൊണ്ട് കേൾക്കുന്നു.