ഓൺലൈൻ ആങ്ങള – 5 103അടിപൊളി 

 

​അമ്മു: (വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) “മഹിയേട്ടാ…”

​ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ നോക്കി.

 

​അമ്മു: “രാവിലെ… രാവിലെ ഞാൻ… ഞാൻ എന്തൊക്കെയാ ചെയ്തതെന്ന് എനിക്ക് ഒരു ഓർമ്മയുമില്ല. ശരിക്കും ഒരു സ്വപ്നത്തിലായിരുന്നു ഞാൻ. ആ അജു… അവൻ എന്നെ ഓരോന്ന് ശീലിപ്പിച്ചിരുന്നു ഏട്ടാ. ഉറക്കത്തിൽ പോലും എന്നെ അവൻ വെറുതെ വിടാറില്ലായിരുന്നു. അത്… അതൊരു ശീലമായിപ്പോയി. അവൻ കൂടെയുള്ളതാണെന്ന് കരുതി ഞാൻ ചെയ്തതാണ്. പക്ഷേ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ ഏട്ടനെ അവിടെ കണ്ടപ്പോൾ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വല്ലാതെ പേടിയായി.”

 

​അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവളുടെ വിരലുകൾ തമ്മിൽ കോർത്തു പിടിച്ചിരുന്നു.

 

​അമ്മു: “എനിക്ക് ഏട്ടനോട് മാപ്പ് ചോദിക്കണം എന്നുണ്ട്. എന്റെ ഏട്ടനായി കണ്ട ആളെ ഞാൻ… ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ…”

 

​അവളുടെ വാക്കുകളിൽ കുറ്റബോധമുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും, ബാത്ത്റൂമിൽ വെച്ച് ഞാൻ കണ്ട ആ തെളിവുകൾ—അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടായ ആ സ്ഖലനം—അവളും ആ നിമിഷം അബോധാവസ്ഥയിൽ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പു നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ എന്നെ വെറുക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു അബദ്ധം പറ്റിയതിന്റെ പേരിൽ എന്നെ എങ്ങനെ അഭിമുഖീകരിക്കും എന്നറിയാത്ത ചമ്മലായിരുന്നു ആ മുഖത്ത്.

 

​ഞാൻ: “അമ്മൂ… അത് പോട്ടെ. നീ അതോർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട. നീ ഉറക്കത്തിലായിരുന്നില്ലേ…”

 

​അമ്മു: “അതല്ല ഏട്ടാ… ഞാൻ ഏട്ടനെ ഒരുപാട് വിഷമിപ്പിച്ചു എന്ന് എനിക്കറിയാം. ഏട്ടൻ എന്നെപ്പറ്റി എന്ത് കരുതിക്കാണും? ഞാൻ അത്രയ്ക്ക് മോശക്കാരിയാണെന്ന് ഏട്ടൻ വിചാരിക്കുന്നുണ്ടോ?”

 

​അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ എന്നെ വെറുക്കുന്ന ഒരിഷ്ടം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അവൾക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമില്ല, മറിച്ച് പറ്റിപ്പോയ ആ വലിയ അബദ്ധത്തെ ഒരു മാപ്പിലൂടെ ഒതുക്കി തീർക്കാനാണ് അവൾ ശ്രമിക്കുന്നത്.

 

 

​ഞാൻ: “നീ ഒന്നിനും മാപ്പ് പറയണ്ട. എനിക്ക് നിന്നോട് യാതൊരു ദേഷ്യവുമില്ല. നീ എന്റെ അമ്മുവല്ലേ…”

​ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് നേരിയൊരു ആശ്വാസം പടർന്നു. പക്ഷേ, അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ എവിടെയോ ഒരു വന്യമായ തിളക്കം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. ഓൺലൈൻ ഏട്ടൻ എന്ന നിലയിൽ ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചെങ്കിലും, ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പടർന്ന കാമത്തിന്റെ ഗന്ധം അപ്പോഴും മാഞ്ഞുപോയിരുന്നില്ല. അവൾ അറിയാതെ ചെയ്തതാണെങ്കിലും,

 

ആ നിമിഷം മുതൽ അവൾ എനിക്ക് വെറുമൊരു അനിയത്തിയല്ല, മറിച്ച് എന്റെ സിരകളെ പൊള്ളിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു

 

 

 

 

അമ്മു മാപ്പ് പറഞ്ഞതോടെ ആ മുറിയിലെ വല്ലാത്തൊരു ഭാരം ഒഴിഞ്ഞുപോയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അവളുടെ മുഖത്ത് പഴയ ആ ചിരി തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരേണ്ടത് എന്റെ ആവശ്യമായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ആ കുറ്റബോധം അവളെ കൂടുതൽ എന്നിൽ നിന്നും അകറ്റും.

 

​ഞാൻ: “എടി മണ്ടീ… നീയിങ്ങനെ ആലോചിച്ചിരുന്നാൽ നമ്മൾ ഇന്ന് ബാംഗ്ലൂർ കാണില്ല. വേഗം പോയി റെഡിയാക്. , നമുക്ക് പുറത്തുപോയി നല്ലൊന്ന് അടിച്ചു പൊളിക്കാം.നാളെ ട്രിപ്പ് പോകാൻ ഉള്ളതാ….”

 

​എന്റെ ആ പഴയ ടോൺ കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്കൊന്ന് ആശ്വാസമായി. അവൾ പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു. “ശരി മഹിയേട്ടാ… ഞാൻ വേഗം വരാം” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ ഡ്രസ്സ് മാറാൻ പോയി. അവൾ മാറിയപ്പോൾ ഞാനും ഒന്ന് ഒരുങ്ങി.

 

​കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മു റെഡിയായി വന്നു. ഒരു ലൈറ്റ് ബ്ലൂ ജീൻസും വെള്ള ടോപ്പും.

 

ആ വേഷത്തിൽ അവൾ അതിസുന്ദരിയായിരുന്നു. രാവിലെ ഉണ്ടായ ആ വന്യമായ സംഭവങ്ങൾ ഒന്നും നടക്കാത്തതുപോലെ ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. എങ്കിലും നടക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്ക് അവളുടെ കൈകൾ എന്റെ കയ്യിൽ തട്ടുമ്പോൾ, അവളുടെ ആ നനഞ്ഞ പാന്റീസിന്റെ ഗന്ധം എന്റെ ഓർമ്മയിലേക്ക് വരികയും ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പായുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

1 Comment

Add a Comment
  1. bro story kidilam aayttund ith continue cheyyanam please

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *