ഓൺലൈൻ ആങ്ങള – 7 12

​ഞാൻ: “നമ്മൾ അയൽക്കാരാണല്ലേ! ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ല, കൂടെ ഒരാൾ കൂടെ ഉണ്ട് അമ്മു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ കക്ഷി റൂമിൽ ചെറിയൊരു പരിഭവത്തിൽ ഇരിക്കുകയാണ്.”
​ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അജ്മലും ഹൻസിയയും പരസ്പരം നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു പുതിയ സൗഹൃദത്തിന്റെ തുടക്കമുണ്ടായിരുന്നു.

ആ സൗഹൃദ സംഭാഷണം കുറച്ചുനേരം കൂടി നീണ്ടുനിന്നു. അജ്മൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ആ തഴച്ച മസിലുകൾ ഓരോ ചലനത്തിലും ആ ഷർട്ടിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. ഹൻസിയ ഇടയ്ക്കിടെ അജ്മലിനെ നോക്കുന്ന നോട്ടത്തിൽ അവൾക്ക് അവനോടുള്ള ആവേശവും സ്നേഹവും വ്യക്തമായിരുന്നു.
​അജ്മൽ: “മഹേഷേട്ടാ, നമ്മുടെ ഈ ഫ്ലോറിൽ നമ്മൾ മാത്രമേ മലയാളികളായിട്ടുള്ളൂ എന്ന് തോന്നുന്നു. എന്തായാലും പരിചയപ്പെട്ടതിൽ സന്തോഷം.”
​ഞാൻ: “അതേടാ, എനിക്കും. നാട്ടിൽ നിന്ന് ഇത്രയും ദൂരെയല്ലേ നമ്മൾ. ഇങ്ങനെയൊരാളെ കിട്ടിയത് വലിയ കാര്യമാണ്.”
​ഹൻസിയ: (മെല്ലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “ചേച്ചി അപ്പോ റൂമിൽ പിണങ്ങിയിരിക്കുകയാണല്ലേ? പാവം… ഏട്ടൻ എന്തെങ്കിലും കുസൃതി കാണിച്ചിട്ടുണ്ടാകും, ഉറപ്പാ.”
​അവളുടെ ആ കുസൃതി കലർന്ന ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ചിരിച്ചുപോയി. പാൻ കൊണ്ടുള്ള ആ അടിയുടെ പെരുപ്പ് അപ്പോഴും എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
​ഞാൻ: “അത് പിന്നെ പറയണോ… അവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നാൽ പിന്നെ അത് മാറ്റാൻ ഇത്തിരി പാടാ. പക്ഷേ നിങ്ങളെ പരിചയപ്പെടുത്തിയാൽ അവൾക്ക് സന്തോഷമാകും.”
​അജ്മൽ: “അതിനെന്താ, നമുക്ക് കാണാമല്ലോ. ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ബീച്ച് വരെ ഒന്ന് പോകാമെന്ന് വിചാരിച്ചതാ. വൈകുന്നേരം അല്ലെങ്കിൽ നാളെ സമയം കിട്ടുമ്പോൾ നമുക്ക് ഒന്ന് കൂടാം. ഫ്രീ ആകുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ റൂമിലേക്ക് (40A) വന്നോളൂ, അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് വരാം.”
​ഞാൻ: “തീർച്ചയായും… നിങ്ങളും വന്നോളൂ. നമുക്ക് ഗോവ ശരിക്കും ഒന്ന് ആസ്വദിക്കണ്ടേ?”
​ഹൻസിയ എന്നെ നോക്കി ഒരിക്കൽ കൂടി മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവർ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ ഹൻസിയയുടെ ആ ഷേപ്പുള്ള ഉടലും അജ്മലിന്റെ ബോഡി ബിൽഡർ ശരീരവും ഒരു പെർഫെക്റ്റ് ജോഡിയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. അമ്മുവിന്റെ ആ തടിച്ച കൊഴുത്ത സൗന്ദര്യവും ഹൻസിയയുടെ ആ കൊത്തിയെടുത്ത രൂപവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കൗതുകമുണർത്തി.
​അവർ പോയതും ഞാൻ പതുക്കെ ലിഫ്റ്റിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. പാൻ കൊണ്ടുള്ള അടി കൊടുത്ത ദേഷ്യത്തിൽ അമ്മു ഇപ്പോൾ റൂമിൽ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരിക്കും? ആ വൈബ്രേറ്റർ അവൾ തനിയെ പരീക്ഷിച്ചു കാണുമോ? അതോ ഇപ്പോഴും കതകടച്ചിരുന്ന് കരയുകയാണോ? എന്തായാലും അവളെ സോപ്പിടാൻ എനിക്ക് നല്ലൊരു ഐഡിയ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. പുതിയ ഈ അയൽക്കാരെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞാൽ അവളുടെ ആകാംക്ഷ വർദ്ധിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
​ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ മുറിയായ 40B റൂമിന് മുന്നിലെത്തി വാതിലിൽ മുട്ടി.

ഞാൻ വാതിലിൽ പതുക്കെ മുട്ടിയതും, കുറച്ചു സെക്കന്റുകൾക്ക് ശേഷം ലോക്ക് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അമ്മു വാതിൽ തുറന്നു, പക്ഷേ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല. ദേഷ്യം കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം വല്ലാതെ ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. വാതിൽ തുറന്ന പാടേ അവൾ തിരിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് നടന്നു.
​ഞാൻ പതുക്കെ പിന്നാലെ ചെന്നു. “അമ്മൂ… നീ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ദേഷ്യത്തിലാണോ? അത് വെറുമൊരു തമാശയായിരുന്നില്ലേടി…”
​ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെക്കാൻ നോക്കിയതും അവൾ അത് തട്ടിമാറ്റി. “നീ എന്നോട് മിണ്ടാൻ വരണ്ട മഹേഷേ. നിന്റെ ആ വഷളൻ ബുദ്ധി എനിക്കറിയാം. അവിടുന്ന് ഞാൻ അത്രയും പേടിച്ചു കരഞ്ഞപ്പോൾ നിനക്കിവിടെ സുഖമായിരുന്നു അല്ലേ?”
​”അല്ല അമ്മൂ, ഞാൻ…”
​”നീ ഒന്നും പറയണ്ട!” അവൾ കൈ ഉയർത്തി എന്നെ തടഞ്ഞു. “വാ തുറന്നാൽ നീ കള്ളമേ പറയൂ. എനിക്ക് നിന്റെ ഒരു വിശദീകരണവും കേൾക്കണ്ട. എന്റെ കണ്മുന്നിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്ക്.”
​ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്ന് അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ ബാഗുകൾ വലിച്ചു പുറത്തിടാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ എന്ത് സംസാരിക്കാൻ ചെന്നാലും അവൾ കടിച്ചുകീറാൻ വരുന്നതുപോലെയാണ് പ്രതികരിക്കുന്നത്. ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ ഉടനെ വലിയ വഴക്കിലേക്കാണ് കാര്യങ്ങൾ നീങ്ങുന്നത്. അവളുടെ ആ തടിച്ച കൊഴുത്ത ശരീരം ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നത് കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ചൊടിപ്പിക്കുന്നത് ബുദ്ധിയല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
​കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നിരുന്നു. “നീ ഒന്ന് സമാധാനപ്പെട്. താഴെ പോയപ്പോൾ ഞാൻ നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത റൂമിലുള്ള (40A) രണ്ട് മലയാളികളെ പരിചയപ്പെട്ടു. ഒരു അജ്മലും ഭാര്യ ഹൻസിയയും. നല്ല പാവം കുട്ടികളാ…”
. അവൾ എന്നെ ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കിയിട്ട് എഴുന്നേറ്റു പോയി.
​”നിനക്ക് ആരെ വേണമെങ്കിലും പരിചയപ്പെട്ടോ, എന്നെ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കണ്ട!” അവൾ ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു.
​അമ്മു ശരിക്കും പിണക്കത്തിലാണ്.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *