അമ്മു: (മുഖം വീർപ്പിച്ച്) “എന്നാലും ഒന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് വാതിൽ തുറക്കാമായിരുന്നു. ആകെ നാണം കെട്ടു. ആ പയ്യൻ എന്നെ നോക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ? അവന്റെ കൂടെയുള്ള ആ പെൺകുട്ടി എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി കാണും.”
ഞാൻ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “അതൊക്കെ ഒരു രസമല്ലേടി… നമ്മുടെ ഇടയിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ അവർക്കും മനസ്സിലാകട്ടെ.”
അമ്മു: “രസം നിനക്ക് പറഞ്ഞതാ!”
അവൾ എന്റെ മുതുകത്ത് ഒരു കുത്ത് തന്നു. “പോയി മുഖം കഴുകി ആ ഡ്രസ്സ് മാറ്റി വാ. നിന്റെ ഈ നിക്കറിന്റെ മുന്നിൽ ആ സാധനം ഇങ്ങനെ മുഴുപ്പിച്ചു വെച്ചാണോ അവരുടെ മുന്നിൽ പോയി ഇരിക്കുന്നത്? പോയി വേറെ വല്ലതും ഇട്.”
അമ്മു പരിഭവത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി മുഖത്ത് വെള്ളമൊഴിച്ചപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞത് ഹൻസിയയുടെ മുഖമാണ്. ഹൻസിയ—അവൾ സുന്ദരിയാണെന്ന് ഇന്നലെ തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും, ഇന്ന് അടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണം. ആ മനോഹരമായ ചിരിയും, അതിലും മനോഹരമായ അവളുടെ ചുണ്ടുകളും. ആ താഴത്തെ ചുണ്ടിന് തൊട്ടുതാഴെയായി ചെറിയൊരു കറുത്ത മറുകുണ്ട്. അത് അവളുടെ ഭംഗി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
നീല നിറത്തിലുള്ള ടോപ്പും ജീൻസും ആയിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. ആ ടൈറ്റ് ജീൻസിനുള്ളിൽ അവളുടെ കാലുകളുടെയും ചന്തിയുടെയും ആകാരവടിവ് ഒന്ന് വേറെ തന്നെയായിരുന്നു. അമ്മുവിന്റെ മാദകത്വം ഒരുവശത്തെങ്കിൽ ഹൻസിയയുടെ ആ ഒതുങ്ങിയ ശരീരം ഒരു ശില്പം പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
ഞാൻ വേഗം ഒരു മുണ്ടും ബനിയനും ധരിച്ചു. മുണ്ട് ഉടുക്കുമ്പോൾ ഒരു ഐശ്വര്യം ഒക്കെ ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് സ്വയം കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി വിചാരിച്ചു. എന്നിട്ട് തിരികെ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ അമ്മുവും ഹൻസിയയും പരിചയപ്പെട്ട് സംസാരം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അമ്മുവിന്റെ മുഖത്തെ ആ പരിഭ്രമം ഒക്കെ മാറി അവൾ ഇപ്പോൾ ആസ്വദിച്ച് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ: “അമ്മൂ, ഇവർക്ക് ഓരോ ചായ എടുത്താലോ? നീ പതുക്കെ അങ്ങോട്ട് ചെന്നേ.”
അമ്മു ശരിയെന്ന് പറഞ്ഞ് അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾ നടന്നു പോകുമ്പോൾ ആ ട്രാക്ക് പാന്റിനുള്ളിൽ തത്തിക്കളിക്കുന്ന അവളുടെ കൊഴുത്ത ചന്തികളിൽ നിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റാൻ അജ്മലിന് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവന്റെ ആ നോട്ടം ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മുവിന്റെ ആകാരവടിവിൽ അവൻ ഒന്ന് മയങ്ങിപ്പോയി എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
ഒട്ടും വൈകാതെ തന്നെ അമ്മു ട്രേയിൽ ചായയുമായി തിരിച്ചുവന്നു. ഓരോരുത്തർക്കും ചായ നൽകുമ്പോഴും അജ്മൽ അവളെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ചായ കൊടുക്കാൻ കുനിയുമ്പോൾ അമ്മുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന ആ ഒരു പ്രത്യേക വിയർപ്പ് മണം—അതൊരു ലഹരി പോലെ അവന്റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചു കയറുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ആ ഗന്ധം അവൻ വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് അവന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ എല്ലാം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ സോഫയിലിരുന്നു.
ഞാൻ: “അല്ല, നിങ്ങൾ പ്രണയിച്ച് കെട്ടിയതാണോ? അതോ വീട്ടുകാർ ആലോചിച്ചുറപ്പിച്ചതാണോ? വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് അധികം കാലമായില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.”
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ഹൻസിയ അജ്മലിനെ ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചു.
ഹൻസിയ: “ഞങ്ങളുടേത് ലവ് മാര്യേജ് ആയിരുന്നു മഹേഷേട്ടാ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ കഷ്ടിച്ച് മൂന്നു മാസമേ ആകുന്നുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് അതിന്റെ ഒരു പുതുമ ഇപ്പോഴും വിട്ടുപോയിട്ടില്ല.”
അമ്മു: (കണ്ണുവിടർത്തി) “അയ്യോ, അപ്പോൾ പുതിയ ആൾക്കാരാണല്ലോ! എങ്ങനെയാ അജുവിനെ ഹൻസി വീഴ്ത്തിയത്?”
ഹൻസിയ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അജ്മലിന്റെ കൈയ്യിൽ ഒന്ന് പിടിച്ചു.
ഹൻസിയ: “അമ്മൂ… ഇതൊരു ബെസ്റ്റ് പ്ലെയർ ഒക്കെയാണ്. പക്ഷേ ഒരു പെണ്ണിനെ വളയ്ക്കാനുള്ള കഴിവൊന്നും ദൈവം ഇവന് കൊടുത്തിട്ടില്ല. ശരിക്കമൊരു നാണംകുടുങ്ങിയാ. ഞാൻ ഇവന്റെ പിന്നാലെ നടന്ന് ഒരു വഴിക്കാക്കിയതാ. മൂപ്പർക്ക് സംസാരിക്കാനൊക്കെ ഇപ്പോഴും വലിയ പാടാ.”
അജ്മൽ അതുകേട്ട് ചായക്കപ്പിലേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് നാണിച്ചു. “അതൊന്നുമല്ല മഹേഷേട്ടാ, ഇവൾ ചുമ്മ പറയുന്നതാ…” അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ഹൻസിയ: “പിന്നെ! സത്യമല്ലേ അജൂ? ആരെങ്കിലും വന്നാൽ മിണ്ടില്ല, എന്നാൽ ഒറ്റയ്ക്കായാൽ പിന്നെ വേറെ ഒരാളാ. അങ്ങനെയല്ലേ വേണ്ടത്?”
ഹൻസിയയുടെ ആ കള്ളച്ചിരിയിൽ ആ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവളുടെ ആ സംസാരപ്രിയം അജ്മലിന്റെ മൗനത്തെ മനോഹരമായി മറച്ചുപിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്നു മാസം മാത്രം പ്രായമുള്ള അവരുടെ ദാമ്പത്യത്തിന്റെ ആവേശം ആ സംസാരത്തിലുടനീളം എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.