“അത്… അത് ഭാഗ്യത്തിന് നല്ല ഗംഭീരമായി തന്നെ നടന്നു. സുഖപ്രസവം. ആൺ കുട്ടിയാ…” ഭാസ്കരൻ വിയർത്തുകൊണ്ട് ഒപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
“മ്മ്…. നന്നായി…” ദിനേശൻ ഒരു വശപ്പിശക് ചിരിയോടെ മൂളി.
അവൻ ബാക്കി ചായയും ഒരൊറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ചു തീർത്ത്, മുണ്ടിന്റെ മടക്കുക്കുത്ത് ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി എഴുന്നേറ്റു. കഴിച്ചതിന്റെ പൈസ സുധാകരന് കൊടുക്കുമ്പോൾ അവൻ കേളപ്പനെയും ഭാസ്കരനെയും നോക്കി ഒന്നുക്കൂടി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. നാട്ടിലെ കിളവന്മാർ ചായക്കടയിലിരുന്ന് മറ്റുള്ളവരുടെ കുടുംബജീവിതം ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ, അവരുടെ സ്വന്തം വേലിക്കെട്ടുകൾക്കുള്ളിലും കഥകൾ ഒരുപാടുണ്ടെന്ന ഒരു പരോക്ഷമായ മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു ദിനേശൻ അവിടെ നൽകിയത്.
“ഞാൻ എന്നാൽ ഇറങ്ങുവാ സുധാകരൻ ചേട്ടാ…” അതും പറഞ്ഞ് അവൻ ചായക്കടയുടെ പടവുകൾ ഇറങ്ങി തന്റെ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
അവൻ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറി ഡോർ അടച്ചതും, കേളപ്പൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. “എന്റെ ഭാസ്കരാ… നീ എന്തിനാ അവനോട് ആ സുരേഷിന്റെ കാര്യം ചോദിക്കാൻ പോയത്? ആ ചെറ്റയുടെ നോട്ടം കണ്ടില്ലേ… അവനൊക്കെ എന്താ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ആർക്കറിയാം!”
“പറ്റിപോയി… എന്നാലും ആ തായോളി എന്റെ സ്മിത മോളുടെ കാര്യം ചോദിക്കുമോയെന്ന് ഞാൻ ഓർത്തോ.” ഭാസ്കരൻ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു.
ഇതേസമയം, വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പാടവരമ്പത്തെ ആ കല്ലും, പുല്ലും കുഴിയും നിറഞ്ഞ ഇടവഴിയിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ദിനേശന്റെ തലച്ചോറിൽ മറ്റൊരു ചിന്തയായിരുന്നു. ചായക്കടയിലെ ആ സംസാരമോ, അതോ സുരേഷ് തന്റെ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നോ ഇല്ലയോ എന്നത് അവന് ഒരു വിഷയമേ ആയിരുന്നില്ല. കാരണം സുരേഷ് അവന്റെ വിശ്വസ്തനായ കൂട്ടുകാരനാണ്. എന്നാൽ അവന്റെ ചിന്തകളിൽ ഇപ്പോൾ മുഴുവൻ അരുണിമ മാത്രമായിരുന്നു.
വഴിയിലെ കുഴികളിൽ വീണ് ബൊലേറോ ഉലയുമ്പോൾ, ദിനേശന്റെ കണ്ണുകൾ നേരെ പോയത് കഴിഞ്ഞ ദിവസം അരുണിമ ഇരുന്ന ആ മുൻസീറ്റിലേക്കായിരുന്നു. അവൾ അവിടെ വെച്ചിട്ട് പോയ അവളുടെ വിയർപ്പിന്റെയും, പ്രസാദ്ധത്തിലെ ചന്ദനത്തിന്റെയും മണം ഇപ്പോഴും ആ വണ്ടിക്കുള്ളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. ആ ഓർമ്മയിൽ അവന്റെ മുണ്ടിനുള്ളിലെ കാമമൃഗം വന്യമായ ആവേശത്തോടെ തരിച്ചുപോങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ ദിനേശൻ തന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു കയറ്റി നിർത്തി. വണ്ടിയുടെ ഹോൺ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടാവാം, അടുക്കളയിൽ നിന്നും ജിൻസി പതുക്കെ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു.
അവൾ ഇന്നൊരു ഇറുകിയ നീല നൈറ്റിയായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. കുളി കഴിഞ്ഞിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു, അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ പുറകിലേക്ക് പടർന്നു കിടന്നിരുന്നു.
ജിൻസിക്ക് അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു പരവേശം തോന്നി. കാരണം, ഒരു മണിക്കൂർ മുൻപാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം അവളെ ശരിക്കൊന്ന് ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞതിന്റെ പേരിൽ സുരേഷ് ഇന്ന് കാലത്ത് ദിനേശൻ പോയി കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം വീണ്ടും വന്ന് തന്റെ കാമപ്രാന്ത് മുഴുവനും അവളുടെ അണ്ണാക്കിലേക്ക് കുണ്ണകയറ്റിയടിച്ചു തീർത്തിട്ടുപോയത്. ‘അടുത്ത തവണ ഞാൻ വരുമ്പോൾ നിന്റെ കുണ്ടിയുടെ തുളയൊന്ന് റെഡിയാക്കി വെച്ചേക്ക്’ എന്നും പറഞ്ഞായിരുന്നു അവൻ ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്. അത് കഴിഞ്ഞതിന്റെ തരിപ്പും ഭയവും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.
“ഇന്ന് നേരത്തെ വന്നല്ലോ?” ജിൻസി പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
“മ്മ്… ലോഡ് കയറ്റി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനിങ്ങു പോന്നു. ഇനി വൈകിട്ടേ ഉള്ളൂ അടുത്തത്.” ദിനേശൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.
അവന്റെ മേത്തുനിന്നും വന്ന പൊടിയുടെയും വിയർപ്പിന്റെയും മണം അടിച്ചപ്പോൾ ജിൻസി ഒരടി പുറകോട്ട് മാറി. ദിനേശൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് കൈ നീട്ടാൻ തുടങ്ങിയതും, ജിൻസി പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു: “ദിനേശേട്ടൻ വേഗം ചെന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വാ… ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും കഴിക്കാൻ എടുക്കാം.”