“സോറിയെടി… ഇപ്പോഴാ വയർ ഒന്ന് റെഡിയായത്. ഞാൻ ഒത്തിരി വൈകിയോ?” അരുണിമയുടെ അപ്പുറത് ചെന്നിരുന്ന സജീവൻ ചോദിച്ചു.
“എന്നിട്ടിപ്പോ എല്ലാം ഓക്കേയായോ?”
“അഹ്, ഇപ്പൊ വലിയ കുഴപ്പമില്ല,” സജീവൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
ശേഷം തുടർന്നു: “ഞാൻ എന്നാൽ പോയി കൗണ്ടറിൽ നിന്നും ഓർഡർ ചെയ്ത ഫുഡ് എടുത്തുകൊണ്ട് വരാം. നീ ഇവിടെ ഇരിക്ക്.”
“ഇനി ഫുഡ് കഴിച്ചാൽ ഏട്ടന് വീണ്ടും പണികിട്ടോ?” ഇനി ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ അവന്റെ ഇല്ലാത്ത കള്ള വയറുവേദന കൂടുമോ എന്ന കരുതലിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.
“ഏയ്… ഇല്ലടി.. ഇപ്പൊ ഞാൻ ഓക്കേയാണ്. നീ ഇവിടെ ഇരിക്ക് ഞാൻ പോയി സാധനം എടുത്തുകൊണ്ട് വരാം.” അവൻ അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റു.
സജീവൻ പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അരുണിമയുടെ ചുണ്ടിലൊരു ചെറുപുഞ്ചിരി വിടർന്നു. കാരണം തന്റെ ഭർത്താവുമായി അവളിങ്ങനെ പുറത്തേക്ക് പോയിട്ട് എത്ര വർഷമായെന്ന് അവൾക്കുപോലും ഓർമയില്ല. എന്നാൽ ഇന്ന്, അവളുടെ സ്വന്തം സജീവേട്ടൻ തനിക്ക് നല്ല വില കൂടിയ സാരികളും, ചുരിദാറും, വീട്ടിലിടാൻ കയ്യിലാത്ത കുറയെ നല്ല ആഡംബര നൈറ്റികളുമൊക്കെ വാങ്ങിച്ചു തന്നപ്പോൾ അരുണിമയുടെ മനസ്സാകെ സംതൃപ്തികൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഇനിയിപ്പോ അതും പോരാതെ താൻ ജീവിതത്തിൽ വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന അത്ര തവണ മാത്രം കഴിച്ചിട്ടുള്ള കെ.എഫ്.സി ചിക്കനും, ബർഗറും, ഫ്രഞ്ച് ഫ്രൈസുമൊക്കെ കഴിക്കാൻ പറ്റുമല്ലോ എന്നുള്ളത് അരുണിമയുടെ മനസ്സിനെ സന്തോഷത്തിന്റെ നെല്ലിപടിയിൽ എത്തിച്ചിരുന്നു. ചെറുപ്പ കാലം തൊട്ടേ കച്ചേരിപാഠത്തിനു പുറത്ത് പോകാതെ ഒരു നാട്ടുംപുറത്തിൽ വളർന്ന് വന്ന അരുണിമയെ സംബന്ധിച്ചടുത്തോളം ഇതൊക്കെ എന്തോ ഒരു സ്വർഗ്ഗംപോലെയാണ്.
രണ്ട് മിനുട്ടുകൾകകം തന്നെ സജീവൻ ഓർഡർ ചെയ്ത ഫുഡ് കൊണ്ട് വരികയും, ഇരുവരും അത് അത്യാവശ്യം നല്ലതു പോലെ ലാവിഷായി തിന്നുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും ഫ്രഞ്ച് ഫ്രൈസിന്റെ പൊട്ടിക്കാത്ത ഒരു ബോക്സും, അഞ്ചു പീസ് കെ.എഫ്.സി ചിക്കനും, പിന്നെ വേറെ കുറച്ചു ഐറ്റംസും അതിൽ ബാക്കി വന്നു.
“ഏട്ടാ, നമ്മുക്ക് ഇത് പാക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ?”
“എന്തെ നിനക്ക് മതിയായോ?”
“അഹ്, ഞാനിപ്പോ അത്യാവശ്യം കഴിച്ചു. പാക്ക് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാൽ, മോൻ സ്കൂൾ വിട്ട് വരുന്ന സമയത്ത് അവന് കഴിക്കാലോ..”
“ഓഹ്… ശരിയാ, അതാ സ്റ്റാഫിനോട് പറഞ്ഞാൽ മതി.. നീ വാ ആദ്യം നമ്മുക്ക് കൈ വാഷ് ചെയ്തിട്ട് വരാം.”
കൈ കഴുകി തിരിച്ചു വന്ന ശേഷം ഇരുവരും സ്റ്റാഫിനോട് പറഞ്ഞ് ഫുഡും പാക്ക് ചെയ്ത്, പുറത്ത് ഏല്പിച്ചിരുന്ന നേരത്തെ വാങ്ങിച്ച തുണികളുടെയും, വീട് സാധനങ്ങളുടെയും കവറുമെടുത്തു ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോർ വഴി കാർ പാർക്കിങ്ങിലേക്ക് ഇറങ്ങി.
വണ്ടിയുമെടുത്ത് മാളിന്റെ പുറത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ അരുണിമയുടെ മനസ്സിൽ അവർ തിരിച്ചു വീട്ടിൽ പോവുകയാണെന്ന് ആയിരുന്നുവെങ്കിലും, സജീവന്റെ ഉള്ളിലെ ഉദ്ദേശം മറ്റൊന്നായിരുന്നു.
*********
പേജിന്റെ എണ്ണം അല്പം കുറഞ്ഞു പോയി എന്നറിയാം. കാര്യം വേറെയൊന്നും കൊണ്ടല്ല, എന്റെ മറ്റൊരു കഥയുടെ നാലാം ഭാഗം ഞാൻ എഴുതി തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് അതൊന്ന് വേഗം എഴുതിതീർക്കണം.
ഇതിന്റെ ബാക്കി ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളൊക്കെ വായിച്ച ശേഷം പേജ് കൂട്ടി എഴുതാൻ ശ്രമിക്കാം.