വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടതും അങ്കിൾ മീരയെ വന്യമായി വാരിപ്പുണർന്നു. ആ കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിൽ അവളുടെ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ ബ്രായോ ഷഡ്ഢിയോ ഇല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ വസ്ത്രമില്ലാത്ത ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിരകളിൽ ലഹരി പടർത്തി. അങ്കിൾ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ പിങ്ക് നൈറ്റി മുട്ടിന് മുകളിലേക്ക് പൊക്കി. നഗ്നമായ ആ ചന്തികളിൽ അദ്ദേഹം ആഞ്ഞു ഞെക്കാൻ തുടങ്ങി.
മീര: (ഒരു ദീർഘശ്വാസത്തോടെ) “അങ്കിൾ… പതുക്കെ…”
മീര പതുക്കെ അങ്കിളിന്റെ ഷർട്ടിലെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചുമാറ്റി. പിന്നാലെ മുണ്ടും ഷഡ്ഢിയും താഴേക്ക് ഊരിയിട്ടു. അദ്ദേഹത്തെ പൂർണ്ണ നഗ്നനാക്കി നിർത്തിയപ്പോൾ, ആ വലിയ കുണ്ണ അവളുടെ തുടയിടുക്കിൽ തട്ടി നിന്നു. അതിന്റെ വലിപ്പവും ചൂടും മീരയുടെ ഉള്ളിലെ ദാഹം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
അങ്കിൾ അവളെ കട്ടിലിലേക്ക് തള്ളി. നൈറ്റി ഊരിയെറിഞ്ഞതോടെ അവളുടെ പൂർണ്ണ നഗ്നത ആ വെളിച്ചത്തിൽ തെളിഞ്ഞു. അങ്കിൾ ആ വലിയ മുലകളിൽ മാറി മാറി ചുംബിക്കാനും ഞെക്കാനും തുടങ്ങി. മീര സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു. അങ്കിൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങി അവളുടെ പൂറിൽ മുഖമമർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാക്ക് തന്റെ കന്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ മീര കട്ടിലിലെ ഷീറ്റിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു.
കുറച്ചു നേരം അവളെ നാക്ക് കൊണ്ട് സുഖിപ്പിച്ച ശേഷം അങ്കിൾ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് കയറി. ആ വലിയ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിന്റെ വാതിൽക്കൽ മുട്ടി നിന്നു. മീര അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു. അങ്കിൾ പതുക്കെ ഉള്ളിലേക്ക് തള്ളി. ആ വലിപ്പം മീരയ്ക്ക് ചെറിയൊരു വേദനയുണ്ടാക്കിയെങ്കിലും അടുത്ത നിമിഷം അത് വലിയൊരു സുഖമായി മാറി.
മുറിയിലാകെ ചന്തികൾ തമ്മിൽ അടിക്കുന്ന ശബ്ദവും മീരയുടെ വന്യമായ ശ്വാസോച്ഛ്വാസവും നിറഞ്ഞു. അങ്കിൾ ആഞ്ഞു പണിയാൻ തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്ക് അദ്ദേഹം അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു: “സുനിതേ… നിന്നെ എനിക്ക് വേണം…”
ആ നിമിഷം മുതൽ മീരയുടെ മുഖത്തെ ഭാവം മാറി. അവൾ അങ്കിളിന്റെ നടുവിൽ കാലുകൾ ചുറ്റി മുറുക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “വേണുവേട്ടാ… വിടരുത്… എന്നെ ഇനിയും സുഖിപ്പിക്കൂ…”
ആ രാത്രി ആ ബെഡ്റൂം പഴയ ഓർമ്മകളുടെയും പുതിയ ആവേശങ്ങളുടെയും ഒരു സംഗമഭൂമിയായി മാറി. അവർ പരസ്പരം അലിഞ്ഞുചേർന്നു.
പുറത്ത് രാത്രിയുടെ നിശബ്ദത. രാഹുൽ പൂച്ചയെപ്പോലെ പതുങ്ങി ജനലിന്റെ അരികിൽ നിലയുറപ്പിച്ചു. ഉള്ളിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്ന ഓരോ ശബ്ദവും അവന്റെ കാതുകളിൽ തുളച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആദ്യം കേട്ടത് മീരയുടെ തളർന്ന, എന്നാൽ ആവേശഭരിതമായ ശബ്ദമാണ്. “അങ്കിൾ… പതുക്കെ… അങ്കിൾ…” എന്ന് അവൾ വിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ മാറി. ഒരുതരം ആവേശവും വിറയലും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിളിച്ചു: “സുനിതേ… എന്റെ സുനിതേ… നിന്നെ എനിക്ക് വിട്ടുതരാൻ പറ്റില്ല…”
ആ വിളി കേട്ടതും അതുവരെ ‘അങ്കിൾ’ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന മീരയുടെ സ്വരം പെട്ടെന്ന് മാറിമറിഞ്ഞു. വളരെ സ്വാഭാവികമായി, വർഷങ്ങളായുള്ള പരിചയത്തോടെ അവൾ മറുപടി നൽകി: “വേണുവേട്ടാ… ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോയിട്ടില്ലല്ലോ. ഞാൻ എന്നും നിങ്ങളുടെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്.”
രാഹുൽ ഞെട്ടിപ്പോയി! മീരയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ മീരയല്ല സംസാരിക്കുന്നത്. അത് അങ്കിളിന്റെ പരേതയായ ഭാര്യ സുനിതയുടെ ഭാവമായിരുന്നു. “വേണുവേട്ടാ… അന്നത്തെ ആ രാത്രി ഓർമ്മയുണ്ടോ?” എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അങ്കിളുമായി മാത്രം പങ്കിട്ട പഴയ ചില സ്വകാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി പറയാൻ തുടങ്ങി.
അകത്ത് അങ്കിളിന്റെ കുണ്ണ മീരയുടെ പൂറിലേക്ക് ആഞ്ഞു കയറുമ്പോഴും, അവൾ വിളിക്കുന്നത് ‘വേണുവേട്ടാ’ എന്നാണ്. രാഹുലിന് ഇപ്പോൾ സംശയമില്ല. സുനിതയാന്റി മീരയുടെ ശരീരത്തെ ഒരു മാധ്യമമാക്കുകയാണ്.
രാഹുൽ അവിടെത്തന്നെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു.
അങ്കിളിന്റെ ആ കരുത്താർന്ന കുണ്ണ മീരയുടെ പൂറിലേക്ക് ആഞ്ഞു തറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ അടിക്കും മീരയുടെ ശരീരം കട്ടിലിൽ ഉയർന്നു പൊങ്ങുകയായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, സുഖത്തിന്റെ ആ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിൽ അങ്കിളിന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും കാമം ചീറ്റാൻ തുടങ്ങി.
മീര (സുനിത): “വേണുവേട്ടാ… ഓഹ്… എന്റെ പൂർ നിറയുന്നു! വേണുവേട്ടാ… എനിക്ക് ഈ സുഖം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. എനിക്ക് എന്നും വേണുവേട്ടനെ വേണം… എന്നും ഈ സുഖം വേണം!”
അവൾ അങ്കിളിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞു തറഞ്ഞു കിടന്നു. അങ്കിൾ അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് കിതപ്പോടെ വീണപ്പോൾ, മീരയുടെ സ്വരത്തിൽ സുനിതയാന്റിയുടെ ആ നിഗൂഢമായ ആഗ്രഹം പുറത്തുവന്നു.
മീര (സുനിത): “രാഹുലിനെയും മീരയെയും നമ്മൾ ഇവിടെ തന്നെ നിർത്തണം വേണുവേട്ടാ… എന്നാലേ… എന്നാലേ വേണുവേട്ടന്റെ ഈ കുണ്ണ എന്നും എന്റെ പൂറ്റിൽ കയറ്റാൻ പറ്റൂ. മീരയുടെ ഈ ശരീരം എനിക്ക് വേണം…”
അങ്കിൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും കാമവും കലർന്ന ഒരു തരം ലഹരിയായിരുന്നു.
അങ്കിൾ: “ശരി സുനി… അവർ ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കട്ടെ. നിന്നെ എനിക്ക് ഇനി വിട്ടുതരാൻ പറ്റില്ല.”
ജനാലയ്ക്കൽ നിന്ന രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. “അപ്പോൾ പ്ലാൻ അതാണ്! സുനിതയാന്റിക്ക് മീരയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ അങ്കിളിനെ എന്നും അനുഭവിക്കണം. അതിന് ഞങ്ങൾ ഇവിടെ നിൽക്കണം എന്ന് അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”