ഞാൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് സീറ്റിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. ആ മൂന്ന് പുരുഷന്മാരും ക്ഷീണത്തോടെയും അത്ഭുതത്തോടെയും ചുറ്റും നിന്നു. ബാലൻ പെട്ടെന്ന് തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, മുഖം വിയർത്തു കൊണ്ട് യാതൊരു വാക്കും മിണ്ടാതെ ബസിന്റെ മുന്നിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നുപോയി. രാഹുലും കാർത്തിക്കും ചേർന്ന് എന്നെ എഴുപ്പിച്ചു, ഒരു ടിഷ്യു പേപ്പർ തന്നു. ഞങ്ങൾ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കുമ്പോൾ ആ പയ്യന്മാർ വല്ലാത്തൊരു ബഹുമാനത്തോടെയാണ് എന്നെ നോക്കിയത്. ആ രാത്രിയുടെ ബാക്കി സമയം ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ചേർന്ന് നിന്നു, എന്റെ തല രാഹുലിന്റെ തോളിന്മേൽ ചാരിയിരുന്നു. രാവിലെ ബസ് കൊച്ചിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ ആരും ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത ഒരു യാത്രയായിരുന്നു അതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
