രാധമ്മ, ഹോം നഴ്സ് 36

അവനൊന്നു ഞെരിച്ചു… ആഹ്… ചേച്ചീടെ പൂറിലാടാ നിൻ്റെ കയ്യ്… രാധ .അവളുടെ കണ്ണനെ അമർത്തിയുമ്മവെച്ചു. തടിച്ച..നനഞ്ഞ പൂർത്തടത്തിൽ അവൻ്റെ വിരലുകൾ തഴുകി… നല്ല ചൂടാണല്ലോ ചേച്ചീ! അവൾ കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ചു…. കടിമൂത്ത പെണ്ണുങ്ങളുടെ പൂറെപ്പഴും ചുട്ടുപൊള്ളും… പിളർന്നൊലിക്കും… അവൻ്റെ രണ്ടു വിരലുകൾ അവൾ പൂറിലേക്കു കയറ്റി… അവനറിയാതെ തന്നെ വിരലുകൾ കേറ്റിയിറക്കിത്തുടങ്ങി… നല്ല വഴുവഴുപ്പ്… ആഹ്… രാധയുടെ കുണ്ടികൾ ചലിച്ചുതുടങ്ങി… കണ്ണാ… അവളവനെ വീണ്ടും അമർത്തിയുമ്മവെച്ചു… അവൻ്റെ വിരലവൾ തടിച്ചു പൊന്തിയ കന്തിലമർത്തി… കന്തിവും പൂറിലുമവൻ്റെ വിരലുകൾ അവളെ ഭ്രാന്തുപിടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ചലിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ പൂറിലൊരു വെള്ളച്ചാട്ടമായിരുന്നു…

അന്ന് അവരൊരുമിച്ചുറങ്ങിയ അവസാനത്തെ രാത്രിയായിരുന്നു… അവൻ്റെ കമ്പിക്കുണ്ണയിൽ പൂവിതൾ കൊണ്ടു തലോടുന്നപോലെ അവൾ തഴുകി… അവനോടു ചേർന്നുകിടന്നുറങ്ങി. വാതിലിൻ്റെ കൊളുത്തവൾ മാറ്റിയില്ല. മെലിഞ്ഞ ചെക്കനും, മുതിർന്ന കൊഴുത്ത പെണ്ണും നൂൽബന്ധമില്ലാതെ ഒട്ടിച്ചേർന്നു കിടന്നു. രാവിലെ അവനെ ചൂടുവെള്ളത്തിൽ തുടയ്ക്കുന്നതിനു മുന്നേ അവളവന് വാണമടിച്ചു കൊടുത്തു…

കണ്ണനും സാറും മല്ലികേച്ചിയും ബോംബേയിലേക്കു പോയി. അവിടുന്നും അവർ തറവാട്ടിലേക്ക് പറിച്ചു നട്ടു. ആനിയമ്മ തന്നതിൽ നിന്നും കൂടുതൽ സംഖ്യ അവർ അവളുടെ ബാങ്കിലിട്ടിരുന്നു… അവൾക്കത് സ്വപ്നം കാണാൻ പോലും കഴിയാത്ത കാശായിരുന്നു. ഭൂരിഭാഗവും അവളപ്പോൾത്തന്നെ പ്രഭാകരൻ സാറു പറഞ്ഞ ചില കമ്പനികളുടെ ഓഹരിയിൽ ഇൻവെസ്റ്റും ചെയ്തിരുന്നു.

ഞങ്ങളിനി കണ്ണനു പറ്റിയ ആക്സിഡൻ്റിൻ്റെ നാട്ടിലേക്കില്ലടീ.. പ്രഭാകരൻ സാറു ഫോൺ ചെയ്തിരുന്നു… ഇടയ്ക്ക് അവളുടെയോമന കണ്ണനോടും പിന്നെ മല്ലികേച്ചിയോടും അവൾ സംസാരിച്ചിരുന്നു… പിന്നെ സാറിൻ്റെയുപദേശമനുസരിച്ച് ഒരേജൻസിയിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. കിട്ടുന്നതിൻ്റെ പത്തു ശതമാനം കൊടുക്കണം. ആനിയമ്മയുടെ അനിയനും, സാറും കൊടുത്ത എക്സ്പീരിയൻസ് സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ ഗുണം ചെയ്തു.

മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി… രാധമ്മയ്ക്ക് അവൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഏജൻസിയിൽ നിന്നും സ്ഥിരമായി ജോലികൾ കിട്ടിയിരുന്നു.. എല്ലാം ഒന്നോ രണ്ടോ മാസങ്ങൾ നീണ്ട പണികൾ മാത്രം… ആനിയമ്മയും പ്രഭാകരൻ സാറും തന്നിരുന്ന മാസശമ്പളം മാർക്കറ്റ് റേറ്റിനേക്കാളും വളരെ കൂടുതലാണെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു. എന്നാലും, കുറവാണേലും കാശ് വന്നിരുന്നെങ്കിലും എത്ര നാൾ…എന്ന ചിന്ത അവളെയലട്ടിയിരുന്നു.. മൂന്നു കൊല്ലം പോയതവളറിഞ്ഞില്ല…

അപ്പഴാണ് സാറിൻ്റെ വിളി വന്നത്..

ആ…രാധമ്മേ… ഫ്രീയാണോ? സംസാരിക്കാമോ? പ്രഭാകരൻ സാറിൻ്റെ സ്വരമൊഴുകിവന്നു.

ഉവ്വ് സർ.. എന്താണ് സർ? അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പു കൂടി.

രാധമ്മയ്ക്ക് ഞാനീപ്പറയുന്ന അഡ്രസ്സിലുള്ള വീട്ടിൽ പോകാമോ? പ്രായമുള്ള ഒരച്ഛനുണ്ട്. എഴുന്നേറ്റു നടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. വൈകുന്നേരം മതി. അതു വരെ വേറൊരു നേഴ്സൊണ്ട്.

പഴയൊരെഴുത്തുകാരനാണ്. ഭാര്യയ്ക്കും പ്രായമായി. അച്ഛനെ നോക്കാൻ രാത്രി ഒരു മെയിൽ നഴ്സു വരുന്നുണ്ട്. പകൽ സമയം ഒൻപതു മുതൽ വൈകുന്നേരം അഞ്ചു വരെ ഒരു ഹോം നഴ്സിനെ വേണം. ഞാൻ നിൻ്റെ കാര്യം അവരോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒന്നു കാണണമെന്ന് അവർ രണ്ടുപേരും പറഞ്ഞു.

രാധമ്മ സാറു പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ഒരു കറുത്ത കരയുള്ള സെറ്റുമുണ്ടും, വെളുത്ത ബ്ലൗസുമണിഞ്ഞ് സൗപർണ്ണികയുടെ മുന്നിൽ ഹാജരായി. എട്ടു മണി. വിശാലമായ മുറ്റം. തണൽ വിരിക്കുന്ന വേപ്പും മാവും. ഓടിട്ട രണ്ടു നിലയുള്ള വീട്. വരാന്തയിൽ കേറിയപ്പോൾ നല്ല കുളിർമ്മ. തടിയിലുള്ള മനോഹരമായ നെയിം പ്ലേറ്റ്… വിശ്വനാഥമേനോൻ…

കോളിങ്ങ് ബെല്ലിൽ വിരലമർത്തുന്നതിനു മുന്നേ വാതിൽ തുറന്നു. സുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീ. മുടിയിൽ അങ്ങിങ്ങായി വെള്ളിക്കമ്പികൾ തലനീട്ടുന്നു…പ്രായം അൻപതോ, അമ്പത്തിയഞ്ചോ… അതോ അതിലും കൂടുതലോ?

രാധയല്ലേ! ചിരിച്ചപ്പോൾ ആ മുഖം കൂടുതൽ സുന്ദരമായി…അവർ അവളുടെ കരം കവർന്നു.. വരൂ മോളേ! രാധയ്ക്ക് മല്ലികേച്ചിയെ ഓർമ്മവന്നു…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *