“ഞാനാ കൊഴുത്ത സ്ത്രീയുടെ ആലിംഗനത്തിലമർന്നു… തടിച്ച മുലഞെട്ട് ചുണ്ടുകളിലുരുമ്മിയപ്പോൾ ഒന്നു ചപ്പി.. ആഹ്… അവരൊന്നു കിടുത്തു. എൻ്റെ ചന്തിക്ക് നോവിക്കാതെ ഒരു നുള്ളു തന്നു. കുറുമ്പൻ! നല്ല കുട്ട്യായി നടന്നാൽ കാളിയമ്മ ഇനീം മോന് മൊല തരണ്ട്! തുടയിടുക്കിൽ മുഴുത്തു തുടങ്ങിയ ദണ്ഡ് ആ മേലേക്കമർന്നത് കാളിയമ്മ അറിഞ്ഞ മട്ടു നടിച്ചില്ല!”
രാധമ്മ വേറൊരു ലോകത്തിലേക്ക് ആ വരികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചുപോയി. കമലേച്ചി ആ പുസ്തകം കയ്യിൽ വെച്ചു തന്നപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടിയുണർന്നു. പുസ്തകത്തിൻ്റെ ചട്ടയിൽ നോക്കി. “ദോഷജാതകം”. എഴുത്തുകാരൻ്റെ പേര്.. “പത്മൻ”.
ആത്മകഥയാണ്. ഇതാരാ എഴുതിയേന്നറിയാമോ മോളേ? ചേച്ചി ചോദിച്ചു. ദേ ആ അകത്തുകെടക്കണ മൊതലാണ്!
രാധ ഒന്നു ഞെട്ടി! വിശ്വനാഥൻ സാർ?
പുള്ളീടെ തൂലികാനാമമാണ് പത്മൻ. കമല ചിരിച്ചു… ഇപ്പോഴൊരു പല്ലു കൊഴിഞ്ഞ സിംഹമാണ്. ആയ കാലത്ത് കൊറേ വെലസിയതാണ്. ഇപ്പോഴും കൊറേ കൊള്ളരുതായ്മകൾ കയ്യിലുണ്ട്. നിന്നോടു പറയാല്ലോ മോളേ! ഇച്ചിരെ പിടുത്തോം ഞെക്കുമൊക്കെയൊണ്ട്. രണ്ടു ഹോം നഴ്സുമാര് പുള്ളിയെ വിട്ടിട്ടു പോയതാണ്. എനിക്കങ്ങേരെ പൊക്കാനുമൊന്നും പറ്റില്ലെടീ.. ഇവിടെ മേരിയൊണ്ടായിരുന്നു. കൊറേ നാള് ആശൂത്രീല് നേഴ്സായിരുന്നു. അവൾക്ക് അങ്ങേരെ കൈകാര്യം ചെയ്യാനറിയാം. പക്ഷേ മോൾടെ കന്നിപ്രസവം അങ്ങു കാനഡേലായിരുന്നു. എനിക്കിത്രേം ദൂരം യാത്ര ചെയ്യാനും അവളുടെ കുട്ട്യേ നോക്കാനും പറ്റില്ലെടീ മോളേ. നിനക്ക് ഇങ്ങേരെ ആറു മാസം സഹിക്കാൻ പറ്റുമോന്നാ ഞാൻ നിരീക്കണത്!
രാധയ്ക്ക് ചിരിവന്നു. അവളുടെ കൊഴുത്ത മൊലേം വല്ല്യ ചന്തീമൊക്കെ കണ്ണൻ്റെ കൂടെയുള്ള അനുഭവം കഴിഞ്ഞ് മനസ്സിനിഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന ആരുമങ്ങനെ ഗൗനിച്ചില്ലായിരുന്നു. എത്ര നാളാണ് ഇങ്ങനെ വിരലിട്ടു കഴിയുന്നത്! മാർക്കറ്റിലും വഴികളിലുമൊക്കെ തൻ്റെ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിലേക്ക് നീളുന്ന കഴുകൻ കണ്ണുകൾ അവളവഗണിച്ചു…. ഇനി… ഈ വഷളൻ കെഴവൻ! നോക്കാമെടീ രാധേ! അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു…
നരച്ച താടിയും നീണ്ട മുടിയുമുള്ള സുന്ദരനായ കിഴവൻ ചെരിഞ്ഞു കിടന്ന് വെളുത്ത തലയിണയിൽ കവിളമർത്തി മയങ്ങുകയായിരുന്നു. ദീർഘകായൻ. ഒരു വെളുത്ത മുണ്ടും മുറിക്കയ്യൻ കുർത്തയും.
വിശ്വം… വിശ്വം.. കമല കണവൻ്റെ കവിളിൽ തലോടി മൃദുസ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.
ആ കണ്ണുകൾ തുറന്നു… രാധയെ ആ കണ്ണുകളുഴിഞ്ഞു… ഇത്തിരി ആശ്ചര്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി.
വിശ്വം. രാധ. നിന്നെ നോക്കാൻ വന്ന കൊച്ചാണ്. പ്രഭാകരൻ പറഞ്ഞിട്ടു വന്നതാണ്.. കമല പറഞ്ഞു.
വിശ്വനാഥൻ കട്ടിലിൻ്റെ തലയ്ക്കലേക്ക് എണീറ്റിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു… രാധ ഒന്നുമാലോചിക്കാതെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി കുനിഞ്ഞ് കിഴവൻ്റെ കക്ഷങ്ങളിൽ കൈകൾ കടത്തി താങ്ങിയെണീപ്പിച്ചിരുത്തി. സെറ്റിൻ്റെ മുന്താണി വഴുതി ബ്ലൗസിൻ്റെ മോളിലേക്ക് തള്ളിയ മുഴുത്ത മുലകളിൽ കിഴവൻ്റെ മുഖമമർന്നിരുന്നു.. ആ മൂക്ക് അവളുടെ മുലക്കുടങ്ങളിൽ അങ്ങേരിട്ടുരച്ചോ! ആ മുലകളാകെ പൊട്ടിത്തരിച്ചു…
സാരിത്തലപ്പു വലിച്ചിട്ട് അവൾ നിവർന്നപ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ അവളുടെ കൊഴുത്ത ശരീരമാകെയുഴിയുന്നു!
വിശ്വം! നീ അവളെ വെറുതേ വിഷമിപ്പിക്കരുത്. അവൾ നിന്നെ നോക്കാൻ വന്നതാണ്. കമല സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു.
വിശ്വനാഥൻ മന്ദഹസിച്ചു. ആ മുഖം കൂടുതൽ ആകർഷണീയമാവുന്നത് അതിശയത്തോടെ രാധ നോക്കി നിന്നു.
രാധേ! വിശ്വം കൈകൾ നീട്ടി. അവൾ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി. വിശ്വമവളുടെ കൈകൾ കവർന്നു.
നീയെന്നെ നോക്കില്ലേ! എന്നെ വിട്ടു പോവുമോ? കഴിഞ്ഞ വട്ടം വന്ന രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങളെപ്പോലെ? ആ കണ്ണുകളിൽ അവളൊരു യാചന കണ്ടു. അവളുടെയുള്ളിൽ ഒരുറവ കിനിഞ്ഞു…
ഇല്ല സാറേ! അവൾ മന്ത്രിച്ചു…
സാറല്ല. അങ്കിളേന്നു വിളിച്ചാൽ മതി. വിശ്വം പിന്നെയും മന്ദഹസിച്ചു…
മതി മതി. കിടന്നാട്ടെ. രാധ പെട്ടെന്ന് നഴ്സായി. വിശ്വത്തിനെ താങ്ങിക്കിടത്തി. അങ്കിളിത്തിരി മയങ്ങിക്കോളൂ. വിശ്വം ഒന്നു നിശ്വസിച്ചു. പിന്നെ നീണ്ടു നിവർന്നു കിടന്നു. രാധ കിഴവൻ്റെ നെറ്റിയിലും മുടിയിഴകളിലും മെല്ലെത്തലോടി.. നിമിഷങ്ങൾ… വിശ്വം നേർത്ത കൂർക്കം വലി തുടങ്ങി….