മതീടീ മോളൂ! കമല അവളുടെ കൊഴുത്തുരുണ്ട ചന്തിക്ക് മെല്ലെ നുള്ളി..
മുക്കാൽ മണിക്കൂറിനകം രാധ പാചകം മുഴുമിച്ചു. വിശ്വത്തിന് എന്തേലും നോൺ വെജ്ജു വേണം. കഴിഞ്ഞ ദിവസം വിജയമ്മ മസാല പുരട്ടി ഫ്രിഡ്ജിൽ വെച്ചിരുന്ന ചെമ്മീൻ പൊരിച്ചു. കമലയുടെ ഇഷ്ട്ടവിഭവമായ ഓംലെറ്റും. പിന്നെ ചുട്ട പപ്പടവും ഇഞ്ചി ചേർത്തരച്ച ചമ്മന്തിയും.
സമയം ഒന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ പോയി മേൽക്കഴുകി വിയർത്തു നനഞ്ഞ തുണികൾ മാറ്റി ഒരൊറ്റ മുണ്ടും നനുത്ത ബ്ലൗസുമണിഞ്ഞു. ബ്ലൗസെല്ലാമങ്ങിറുകി.. അവളോർത്തു… ബ്രായും തഥൈവ! ദേവീ! മേലാകെയങ്ങ് കൊഴുത്തു വിടർന്നോ! അവൾ വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിലൊന്നു തഴുകി… പിന്നെ നിറഞ്ഞ മുലകൾക്കു മീതെ ഒരു തോർത്ത് അലക്ഷ്യമായിട്ടു. അടിവസ്ത്രങ്ങൾ ഈ വീടിനകത്ത് അവളെന്നേ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു! മെൻസസ് ആകുമ്പോളൊഴിച്ച്. വിശ്വത്തിനും കമലയ്ക്കും അതാണിഷ്ട്ടം എന്നവൾക്കറിയാമായിരുന്നു…
മോളൂ! കമല മുഖം കഴുകി വന്നു. നീ അനിയേ കഞ്ഞി കുടിക്കാൻ വിളിക്ക്. പാവം വെശന്നിരിക്കുവായിരിക്കും.
എൻ്റേച്ചീ! രാധ കമലയെ പിന്നിൽ നിന്നും മെല്ലെപ്പുണർന്നു. ഞാൻ പോയാല് ശരിയാവത്തില്ല. ചെക്കൻ ചെലപ്പോ എന്നെയൊരു സർവ്വൻ്റായേ കണക്കാക്കൂ. അതോണ്ട് ചേച്ചി തന്നെ പോയാ മതി.
അല്ലെടീ! നീയെൻ്റെ അനിയത്തിയാണ്. ഈ വീട്ടിലെയാണ്. അവനെ നിൻ്റെ മോനെപ്പോലെ കരുതിയാൽ മതി. നിനക്ക് അവനെ നേരേ നടത്താൻ എന്തുവേണേലും ചെയ്യാം. എനിക്കവനോടൊന്നും കടുപ്പിച്ചു പറയാനൊക്കില്ലടീ. അമ്മേം അച്ഛനുമില്ലാതെ വളർന്ന ൻ്റെ പാവം കുട്ടി. കമല കണ്ണുകളീപ്പി. ഒരുൾവിളിയിൽ രാധ പിന്നിൽച്ചെന്ന് കമലയെ വാരിപ്പുണർന്നു.. കമല തിരിഞ്ഞവളെ അമർത്തിയുമ്മവെച്ചു… ചേച്ചീം അനിയത്തീം അവിടെ ഇത്തിരിനേരം കെട്ടിപ്പുണർന്നു നിന്നു…
രാധ മെല്ലെ പടികൾ കയറി. മോളിൽ അനിയെ കുടിയിരുത്തിയ മുറിയുടെ വാതിലടഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ മെല്ലെ വാതിലിൽ മുട്ടി.
ഢോൺട് ഡിസ്റ്റർബ് മീ! ഉള്ളിൽ നിന്നും കാറൽ!
അനീ! താഴേക്ക് ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനു വരൂ.. അമ്മൂമ്മ വിളിക്കുന്നു. രാധ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
യൂ ബിച്ച്! നീ കെഴവൻ്റെ തീട്ടം തൊടയ്ക്കണ പെണ്ണല്ലേ! നീയാരാടീ എന്നോടു കൽപ്പിക്കാൻ! അവൻ്റെ സ്വരമുയർന്നു.
രാധ ഒന്നും മിണ്ടാതെയവിടെ നിന്നു. ചെറിയമ്മ കൊഞ്ചിച്ചു വഷളാക്കിയ ചെക്കൻ. അവനെ ഇനീം ഈ വീട്ടിലെങ്കിലും കയറൂരി വിടാൻ പറ്റില്ല. സാറിനും ചേച്ചിയ്ക്കും അവനോടൊന്നും പറയാനും പറ്റില്ല. ഇപ്പോഴെന്തു ചെയ്യാനാണ്. ഇവൻ വാതിൽ ഉള്ളിൽ നിന്നും കുറ്റിയിട്ടിരിക്കയാണോ?
പെട്ടെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. മുന്നിൽ നിന്ന രാധയെക്കണ്ട് അനി ഞെട്ടി. അവൻ വാതിലടയ്ക്കാനാഞ്ഞു. രാധ ഒറ്റത്തള്ളിന് വാതിൽപ്പൊളികൾ അകത്തേക്ക് തുറന്നു. അനി പിന്നോട്ടാഞ്ഞുപോയി. മുറിയിലെ തുറന്നു കിടന്ന ബാൽക്കണിയിലൂടെ ചാറ്റൽ മഴയുടെ താഴ്ന്ന സംഗീതവും തണുത്ത കാറ്റും ആ മുറിയിലാകെ അലയടിച്ചിരുന്നു… ഒപ്പം കഞ്ചാവിൻ്റെ നേർത്ത മണവും. ജോലിക്കിടയിൽ രണ്ടു മൂന്നു കള്ളും കഞ്ചാവുമടിച്ചു കോൺ തെറ്റിയ പിള്ളേരെ അവൾ പരിചരിച്ചിരുന്നു… രാധ അനിയെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.
അവൻ്റെ ചോര തിളച്ചു… വേലക്കാരി വീട്ടുകാരിയായോ! അവടെയൊരഹങ്കാരം!
എന്താടീ! നോക്കിപ്പേടിക്കുന്നോ! അവനുറക്കെപ്പറഞ്ഞു. എന്നാലും ആ സ്വരത്തിൽ ഒരു പതറിച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.
രാധ തിരിഞ്ഞ് വാതിലടച്ചു. പിന്നെ അവനെ ആസകലമൊന്നു നോക്കി. തൻ്റെ തോളൊപ്പം മാത്രം വരുന്ന പീക്കിരിച്ചെക്കൻ. ഒരു നിക്കറു മാത്രമാണ് വേഷം. മെല്ലിച്ച അവൻ്റെ നെഞ്ചിൻകൂട്ടിൽ വാരിയെല്ലുകൾ തെളിഞ്ഞിരുന്നു.
എറങ്ങിപ്പോടീ! അവനലറി.. രാധ കരുത്തുള്ള കയ്യുയർത്തി അവൻ്റെ കരണത്തൊന്നു പൊട്ടിച്ചു. ആഹ്! അവൻ വിറച്ചുപോയി. എന്തൊരു നോവാണ്. രാധയവനെ തണുപ്പുള്ള കണ്ണുകളോടെ നോക്കി. പതറിയ ചെക്കൻ! പുറം കൈകൊണ്ട് അവൻ്റെ മറ്റേ കരണത്ത് അവൾ കൈവീശി ഒന്നൂടെ പൊട്ടിച്ചു. അവൻ കൂഞ്ഞിപ്പോയി.
നിവർന്നു നിക്കടാ! അവൾ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവൻ നിറയുന്ന കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി മെല്ലെ നിവർന്നു.. ചെകിടുകൾ പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇതുവരെ വീട്ടുകാരാരും അവനെ തല്ലിയിട്ടില്ല. കോളേജിൽ അടിപിടിയൊണ്ടാക്കുമെങ്കിലും അങ്ങനെ വലിയ ക്ഷതമൊന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല. ഇവിടെ… മനസ്സിനാണ് ആഘാതമേറ്റത്.