റസിയ – 1
This story is part of the റസിയ (കമ്പി നോവൽ) series
ഇതൊരു ഇൻസെസ്റ്റ് കഥ ആണ്. നിഷിദ്ധസംഗമ കഥകൾ ഇഷ്ടമുള്ളവർ മാത്രം തുടർന്ന് വായിക്കുക.
മലപ്പുറത്തെ ആ പഴയ വലിയ വീട്, അതിനു ചുറ്റുമുള്ള പച്ചപ്പും റബ്ബർ തോട്ടങ്ങളും എപ്പോഴും ഒരുതരം തണുപ്പും നിശബ്ദതയും ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നു. 2025-ലെ ആ ആധുനിക കാലത്തും, മുറ്റത്തെ മണലിൽ വീണുകിടക്കുന്ന ഇലകൾക്ക് ആ പഴയ കാലത്തിൻ്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു. മുജീബിന് പ്രായം 25. പഠിപ്പൊക്കെ കഴിഞ്ഞു, വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി എഞ്ചിനീയറിംഗ് ഒക്കെ പാസായെങ്കിലും ഒരു ജോലിക്കും പോകാതെ അവൻ ആ വീട്ടിലെ ഏകാന്തതയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി.
30 വയസ്സായിട്ടും നിക്കാഹ് നടക്കാത്ത റസിയ. മുജീബിൻ്റെ ഒരേയൊരു സഹോദരി. വീട്ടിലെ എല്ലാ ജോലികളും ഉമ്മയെ സഹായിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ആ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി. വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയായിരുന്നു റസിയക്ക്. പ്രായം കൂടുന്തോറും അവളുടെ ഉടലിലെ മാംസളതയും വടിവും വർദ്ധിച്ചു വരികയാണെന്ന് മുജീബ് രഹസ്യമായി നിരീക്ഷിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
വീട്ടിൽ ഉപ്പയും ഉമ്മയും ഉണ്ടെങ്കിലും, അവർ പലപ്പോഴും പുറത്തെ കാര്യങ്ങളിലും പ്രാർത്ഥനകളിലും മുഴുകിയിരിക്കും. പകൽസമയങ്ങളിൽ ആ വലിയ വീട്ടിൽ മുജീബും റസിയയും മാത്രമാകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ ഏറെയാണ്. ഉമ്മ അപ്പുറത്തെ അയൽപക്കത്തെ കല്യാണത്തിനോ അല്ലെങ്കിൽ തറവാട്ടിലോ പോകുമ്പോൾ, വീട്ടിൽ പടരുന്ന നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക താളമുണ്ടായിരുന്നു.
മുജീബ് പലപ്പോഴും റസിയയെ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്. അടുക്കളയിൽ വിയർത്തു കുളിച്ചു ജോലി ചെയ്യുന്ന റസിയ. അവളുടെ നൈറ്റിയുടെ അയഞ്ഞ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് പാളുന്ന അവളുടെ ചന്ദനനിറമുള്ള ചർമ്മം അവനിൽ പുതിയ വികാരങ്ങൾ ഉണർത്തിയിരുന്നു. റസിയയും മുജീബും തമ്മിൽ അധികം സംസാരിക്കാറില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ നോട്ടങ്ങൾ പലപ്പോഴും പരസ്പരം ഉടക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ആ നോട്ടങ്ങളിൽ ഒരുതരം രഹസ്യധാരണയുണ്ടെന്ന് മുജീബിന് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിട്ട് മാസങ്ങളായി.
ജോലിയില്ലാതെ വീട്ടിൽ വെറുതെയിരിക്കുന്ന മുജീബിന് റസിയയുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളും ഒരു ലഹരിയായി മാറി. അവൾ കുളികഴിഞ്ഞ് മുടി തുവർത്തിക്കൊണ്ട് വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോഴും, വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ജനലിലൂടെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങളുടെ ആട്ടം മുജീബിൻ്റെ ബോധത്തെ ഉലച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
അതൊരു ചൂടുള്ള ഉച്ചസമയമായിരുന്നു. ഉപ്പ പള്ളിയിലും ഉമ്മ അയൽപക്കത്തും പോയ നേരം. വീട് അകം നിശബ്ദമായിരിക്കുന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്നും പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം. മുജീബ് തൻ്റെ മുറിയിൽ നിന്നും പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങി…
അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്നതിനിടയിൽ, നൈറ്റിയുടെ കൈകൾ മുട്ടുവരെ തെറുത്തുവെച്ച് റസിയ വിവശയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്ത് ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ഉച്ചവെയിൽ. മുജീബ് പതുക്കെ അടുക്കളവാതിക്കൽ ചെന്നുനിന്നു. അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന വിയർപ്പുതുള്ളികൾ നൈറ്റിയുടെ നെഞ്ചിലെ വിടവിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നത് അവൻ കൺചിമ്മാതെ നോക്കിനിന്നു.
“ഇത്താത്താ…” അവൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
റസിയ ഒന്ന് ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പരിഭ്രമമുണ്ടായിരുന്നു. “നീ എന്താ മുജീബേ ഇവിടെ? വല്ലതും വേണോ?”
“ഒന്നുമില്ല… വെറുതെ.” അവൻ ഒന്ന് മടിച്ചുനിന്നു. “ഇത്താത്ത എന്താ ഇത്ര ആലോചനയിൽ?”
റസിയ കൈകൾ തുടച്ച് അവനടുത്ത് വന്നു. “എടാ… എനിക്കൊരു ഇന്റർവ്യൂവിന് വിളി വന്നിട്ടുണ്ട്. തിരുവനന്തപുരത്താണ്. വലിയൊരു പ്രൈവറ്റ് കമ്പനിയാ. എനിക്ക് പോകണമെന്നുണ്ട്, പക്ഷേ ഉപ്പയും ഉമ്മയും ഒറ്റയ്ക്ക് വിടില്ലല്ലോ.”
മുജീബ് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ എവിടെയോ ഒരു പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു.
“ഞാൻ വരാം ഇത്താത്താ… നമുക്ക് പോയിട്ട് വരാം.”
അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വിടർന്ന പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.