“മുജീബേ…” അവൾ മൃദുവായി വിളിച്ചു. “ഈ യാത്ര… ഇത് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. എപ്പോഴും ആ വീട്ടിലെ നാലുചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ, ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെ ജീവിച്ചു തീർക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവളാണെന്ന് ഞാൻ കരുതി. പക്ഷേ, ഈ രണ്ടു ദിവസം നീ എനിക്ക് നൽകിയത് ഒരു പുതിയ ജീവിതമാണ്.”
അവൾ തലയുയർത്തി അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെയും ദാഹത്തിൻ്റെയും ഒരു തിളക്കം മുജീബ് കണ്ടു.
“എനിക്കറിയില്ലടാ…എനിക്ക് നിന്നോട് എന്താണ് തോന്നുന്നതെന്ന്. നീ എൻ്റെ അനിയനാണെന്ന് അറിയാം. പക്ഷേ, നിൻ്റെ കൂടെയായിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വം തോന്നുന്നു. നിൻ്റെ ഓരോ സ്പർശനവും… ഓരോ വാക്കും… അത് എന്നെ വല്ലാതെ മാറ്റിമറിച്ചു.”
അവളുടെ കൈകൾ മുജീബിൻ്റെ കവിളിൽ തഴുകി. മുജീബിന് അത്ഭുതം തോന്നി. തൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച അതേ വികാരങ്ങൾ റസിയയും തിരിച്ചറിയുന്നു. അവൻ മെല്ലെ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ആ തണുത്ത റൂമിൽ, ബിയറിൻ്റെ മയക്കത്തിൽ, അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ പരസ്പരം അടുത്തുവന്നു പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്.
ആ നിമിഷം വരെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പ്രണയത്തിൻ്റെ ആ ലഹരി പെട്ടെന്ന് മരവിച്ചുപോയി. റസിയയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ ആ തിരിച്ചറിവ് ആഞ്ഞടിച്ചു. തങ്ങൾക്കിടയിലെ ബന്ധത്തിൻ്റെ അതിർവരമ്പുകൾ അവളുടെ ഓർമ്മയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.
അവൾ പെട്ടെന്ന് അവനിൽ നിന്നും കൈകൾ വലിച്ചെടുത്തു. ആ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട പ്രണയം മാഞ്ഞുപോയി, പകരം ഭയവും കുറ്റബോധവും അവിടെ നിറഞ്ഞു. അവൾ അവനിൽ നിന്നും അകന്നുമാറി കട്ടിലിൻ്റെ മറുഭാഗത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞുകിടന്നു.
“നമ്മൾ… നമ്മൾ എന്താണ് ഈ ചെയ്യുന്നത് മുജീബേ?” അവൾ വിതുമ്പലോടെ ചോദിച്ചു.
ശബ്ദമില്ലാതെ അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി. ആ വിതുമ്പലുകൾ ആ മുറിയുടെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു. തൻ്റെ സഹോദരനെപ്പോലെ കണ്ടിരുന്ന ഒരാളോടുള്ള ഈ വികാരം തെറ്റാണെന്ന വീണ്ടുവിചാരം അവളെ വല്ലാതെ വേട്ടയാടി. ആ തണുത്ത എസി മുറിയിൽ അവൾ തളർന്നുപോയി.
മുജീബ് ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധനായി ഇരുന്നുപോയി. ആ നിമിഷം വരെ അനുഭവിച്ച സ്വർഗ്ഗം തകർന്നു വീണതുപോലെ അവന് തോന്നി. അവളുടെ കരച്ചിൽ കേട്ട് അവന് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. ഒരു വലിയ നിരാശ അവൻ്റെ മനസ്സിനെ മൂടി.
ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. റൂമിലെ ആ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും പുറത്തുകടക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവൻ പതിയെ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു. പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി അവൻ ഒരു സിഗരറ്റ് കത്തിച്ചു. പുകച്ചുരുളുകൾ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് പടരുമ്പോൾ, അവൻ്റെ ഉള്ളിലും നിരാശയുടെയും കുറ്റബോധത്തിൻ്റെയും പുകപടലങ്ങൾ ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
(തുടരും)